واشينگتن تايمز: رژيم ايران را
Anonymous
واشينگتن تايمز: رژيم ايران را له کنيد، اگر اين رژيم نبود مستبد سوريه سرنگون شده بود...........
واشينگتن تايمز18شهريور92
تمايل برخی از اعضای دستگاه واشينگتن برای اقدام به حمله به سوريه، جهت دادن هشدار به رژيم ايران، بسا فراتر از ابراز حمايت مک کين نسبت به باراک اوباما می رود.
اين موضع بی کله، که متأسفانه توسط بسياری از جمهوريخواهان سرشناس ابراز می شود - و به طور مضحکی حزب خود رئيس جمهور نسبت به اين طرح بدبين تر است - به سناتور ليندزی گراهام از کارولينای جنوبی و نماينده کنگره پيتر کينگ از نيويورک و حتی سخنگوی مجلس نمايندگان، جان بينر نيز گسترش يافته است. در واقع، اينها و ساير سياستمداران کهنه کار به روشنی ابراز می دارند که هدف اصلی رژيم ايران است، و همين طور هم بايد باشد. اگر به خاطر رژيم ايران و کمکهای مالی و حمايتهای آن از رژيم بشار اسد نبود، اين حاکم مستبد مدتها پيش سرنگون می شد.
واقعيت سرسخت اين است که رژيم ايران بزرگترين تهديد اصلی نه تنها برای اسرائيل، بلکه برای آمريکا و بقيه جهان غرب نيز هست. رژيم ايران يک حامی اثبات شده تروريسم است، و از گروه های بنيادگرا مانند حماس و حزب الله حمايت مالی و تسليحاتی می کند،
اگر دولت و جمهوريخواهان کنگره کار بيشتری برای حمايت از جنبش آزاديخواهانه اين کشور تروريستی انجام می دادند، تهديد اوباما مبنی بر اقدام به ضربات نظامی فلج کننده عليه رژيم ايران، در صورت عدم موافقت اين کشور با توقف توليد سلاح هسته يی مورد نياز نمی بود. اين جنبش که در سال 2009 بعد از تقلب در انتخاب مجدد احمدی نژاد به اوج رسيد، در آن زمان آز آنچه انقلابهای بهار عرب در مصر و ديگر کشورهای عربی رخ داد، خيلی قوی تر بود. بسادگی با تشويق شفاهی و يک تعهد واقعی آمريکا در حمايت از شورشيان، از جمله کمک پنهان، امکان داشت ملاها از قدرت برکنار می شدند و به طور موثری تهديد اتمی خاتمه می يافت.
حالا، سالها بعد، اوباما و اقليتی از جمهوريخواهان مانند مک کين و ليندزی گراهام پيشنهاد استفاده از موشکهای کروز برای حمله به سوريه را می کنند... چرا آمريکا بايد اکنون احساس وظيفه ورود به جنگ بکند؟
بنا بر يک ضرب المثل قديمی، اگر می خواهيد يک مار را بکشيد، سرش را ببريد و نه دمش را. سوريه دم مار است، مزدور ايرانی که رفته رفته قوی تر می شود و به زودی هسته يی خواهد شد. اگر اوباما و ”دوستان“ جديد جمهوريخواه وی می خواهند نکته يی را به طرف مقابل برسانند و بالاخره اين مار خاورميانه را از بين ببرند، اکنون زمان بريدن سر آن که رژيم ايران است رسيده است. اين کار بزرگترين منشأ تروريسم در سوريه و جهان را از ميان خواهد برد، تهديد ملاها را خنثی خواهد کرد و ساير کشورهای راديکال اسلامی بزرگترين حامی خود را از دست خواهند داد.
زمان آن رسيده است که بالاخره آفت اصلی را از بين ببريم و جنگهای جانبی که به نظر ”آسان“ می آيند را کنار بگذاريم، مانند عراق و افغانستان، که تازه دست آخر هم در آنها بازنده شديم. اگر گذشته آيينه ای برای آينده باشد، ماجراجويی اوباما در سوريه نيز بی حاصل خواهد بود.
تمايل برخی از اعضای دستگاه واشينگتن برای اقدام به حمله به سوريه، جهت دادن هشدار به رژيم ايران، بسا فراتر از ابراز حمايت مک کين نسبت به باراک اوباما می رود.
اين موضع بی کله، که متأسفانه توسط بسياری از جمهوريخواهان سرشناس ابراز می شود - و به طور مضحکی حزب خود رئيس جمهور نسبت به اين طرح بدبين تر است - به سناتور ليندزی گراهام از کارولينای جنوبی و نماينده کنگره پيتر کينگ از نيويورک و حتی سخنگوی مجلس نمايندگان، جان بينر نيز گسترش يافته است. در واقع، اينها و ساير سياستمداران کهنه کار به روشنی ابراز می دارند که هدف اصلی رژيم ايران است، و همين طور هم بايد باشد. اگر به خاطر رژيم ايران و کمکهای مالی و حمايتهای آن از رژيم بشار اسد نبود، اين حاکم مستبد مدتها پيش سرنگون می شد.
واقعيت سرسخت اين است که رژيم ايران بزرگترين تهديد اصلی نه تنها برای اسرائيل، بلکه برای آمريکا و بقيه جهان غرب نيز هست. رژيم ايران يک حامی اثبات شده تروريسم است، و از گروه های بنيادگرا مانند حماس و حزب الله حمايت مالی و تسليحاتی می کند،
اگر دولت و جمهوريخواهان کنگره کار بيشتری برای حمايت از جنبش آزاديخواهانه اين کشور تروريستی انجام می دادند، تهديد اوباما مبنی بر اقدام به ضربات نظامی فلج کننده عليه رژيم ايران، در صورت عدم موافقت اين کشور با توقف توليد سلاح هسته يی مورد نياز نمی بود. اين جنبش که در سال 2009 بعد از تقلب در انتخاب مجدد احمدی نژاد به اوج رسيد، در آن زمان آز آنچه انقلابهای بهار عرب در مصر و ديگر کشورهای عربی رخ داد، خيلی قوی تر بود. بسادگی با تشويق شفاهی و يک تعهد واقعی آمريکا در حمايت از شورشيان، از جمله کمک پنهان، امکان داشت ملاها از قدرت برکنار می شدند و به طور موثری تهديد اتمی خاتمه می يافت.
حالا، سالها بعد، اوباما و اقليتی از جمهوريخواهان مانند مک کين و ليندزی گراهام پيشنهاد استفاده از موشکهای کروز برای حمله به سوريه را می کنند... چرا آمريکا بايد اکنون احساس وظيفه ورود به جنگ بکند؟
بنا بر يک ضرب المثل قديمی، اگر می خواهيد يک مار را بکشيد، سرش را ببريد و نه دمش را. سوريه دم مار است، مزدور ايرانی که رفته رفته قوی تر می شود و به زودی هسته يی خواهد شد. اگر اوباما و ”دوستان“ جديد جمهوريخواه وی می خواهند نکته يی را به طرف مقابل برسانند و بالاخره اين مار خاورميانه را از بين ببرند، اکنون زمان بريدن سر آن که رژيم ايران است رسيده است. اين کار بزرگترين منشأ تروريسم در سوريه و جهان را از ميان خواهد برد، تهديد ملاها را خنثی خواهد کرد و ساير کشورهای راديکال اسلامی بزرگترين حامی خود را از دست خواهند داد.
زمان آن رسيده است که بالاخره آفت اصلی را از بين ببريم و جنگهای جانبی که به نظر ”آسان“ می آيند را کنار بگذاريم، مانند عراق و افغانستان، که تازه دست آخر هم در آنها بازنده شديم. اگر گذشته آيينه ای برای آينده باشد، ماجراجويی اوباما در سوريه نيز بی حاصل خواهد بود.