هستند که ممکن است که طاقت
Anonymous
هستند که ممکن است که طاقت نشستن به پای شکست خود را برای چهار سال آینده نداشته باشند و در هر فرصتی آمادگی مقابله با رأی و خواست مردم را بروز بدهند. سوی دیگر امیدهای کاذب و شتاب زدگی نیروهای خواهان تغییر است که پس از پیروزی دولت اصلاحات نیز نقش مخربی را در راندن مردم به سوی ناامیدی و منفعل ساختن آنان و در نتیجه فراهم آوردن امکان صعود احمدی نژاد بازی کرد. مسئله این نیست که دولت روحانی قابل نقد نخواهد بود، دولت اصلاحات نیز خالی از خلل نبود؛ مهم این است که مرز بین انتقاد و مطالبه با نفی و قهر مخدوش نشود. این نیز بازی نغزی است که باید امیدوار باشیم که سیاسیون ما که روزگاران را تجربه کرده اند و حتا پیش اموزگار نیز نشسته اند، بتوانند به جامعه بیاموزند.» نقل از نویسنده
من هم به نوبه ی خود در این نگرانی با شما هم عقیده ام و امیدوارم که هیچیک از نیروهای سیاسی ریشه دار و اصیل گرفتار چپ روی ها و بی صبریهایی که آنان را در کنار عناصر تندرو رژیم قرار دهد نشوند.
صابر قوامی
«نگرانی من از این بابت است که دولت اعتدالی می تواند از دو جانب متضاد تهدید شود. نخست و بی شک اصولگرایان تندرو هستند که ممکن است که طاقت نشستن به پای شکست خود را برای چهار سال آینده نداشته باشند و در هر فرصتی آمادگی مقابله با رأی و خواست مردم را بروز بدهند. سوی دیگر امیدهای کاذب و شتاب زدگی نیروهای خواهان تغییر است که پس از پیروزی دولت اصلاحات نیز نقش مخربی را در راندن مردم به سوی ناامیدی و منفعل ساختن آنان و در نتیجه فراهم آوردن امکان صعود احمدی نژاد بازی کرد. مسئله این نیست که دولت روحانی قابل نقد نخواهد بود، دولت اصلاحات نیز خالی از خلل نبود؛ مهم این است که مرز بین انتقاد و مطالبه با نفی و قهر مخدوش نشود. این نیز بازی نغزی است که باید امیدوار باشیم که سیاسیون ما که روزگاران را تجربه کرده اند و حتا پیش اموزگار نیز نشسته اند، بتوانند به جامعه بیاموزند.» نقل از نویسنده
صابر قوامی
«نگرانی من از این بابت است که دولت اعتدالی می تواند از دو جانب متضاد تهدید شود. نخست و بی شک اصولگرایان تندرو هستند که ممکن است که طاقت نشستن به پای شکست خود را برای چهار سال آینده نداشته باشند و در هر فرصتی آمادگی مقابله با رأی و خواست مردم را بروز بدهند. سوی دیگر امیدهای کاذب و شتاب زدگی نیروهای خواهان تغییر است که پس از پیروزی دولت اصلاحات نیز نقش مخربی را در راندن مردم به سوی ناامیدی و منفعل ساختن آنان و در نتیجه فراهم آوردن امکان صعود احمدی نژاد بازی کرد. مسئله این نیست که دولت روحانی قابل نقد نخواهد بود، دولت اصلاحات نیز خالی از خلل نبود؛ مهم این است که مرز بین انتقاد و مطالبه با نفی و قهر مخدوش نشود. این نیز بازی نغزی است که باید امیدوار باشیم که سیاسیون ما که روزگاران را تجربه کرده اند و حتا پیش اموزگار نیز نشسته اند، بتوانند به جامعه بیاموزند.» نقل از نویسنده