در مطلع، جناب ابراهیمی عنوان می کنند که در بیست و اندی سالگی چند مدتی را در کالیفرنیا سپری کرده اند و به فرهنگ ذمه ی ایرانیان آمریکایی-صفت! که خودرو محور و مصرفی هستند پی برده اند و تفاوتهای هویت اروپانشین خود را با این گونه "ایرانیان" در تضاد زیادی دیده اند. به نظرم جالب آمد کسی که از جایگاه عدم تبعیض بر می خیزد و می خواهد "توهم زدایی" هویت کند تا چه اندازه برتری جویانه خود را از آن گونه ایرانی ها متمایز می کند. گویا خوانندگان این مقاله/مصاحبه هیچ درکی از کشورهای اروپایی و مصرف گرایی آنها خصوصا انگلیس (کشور اقامت این استاد) و فرانسه و آلمان و غیره ندارند. دوما تحقیق نمونه بردارانه ی ایشان در آمریکا چگونه بوده است؟ یعنی یک محقق و پژوهشگر واقعی شکمی حرف نمی زند و آمار اساسی و موجه خود را در مورد ایرانیان آمریکا نشین و عرق "آمریکایی گرایی شان" باید در دست داشته باشد
در مطلع، جناب ابراهیمی عنوان
در مطلع، جناب ابراهیمی عنوان
Anonymous
و آن را با عدم "اروپایی گرایی" ایرانیان ساکن اروپا مقایسه کند و پس از مدت ها تفحص و استنتاج در این باب بتواند حرفی مقعول و مستند ارائه دهد. در جمعی در انگلیس چند سال پیش یادم می آید همین نو-استاد فرمودند که به تبعیت "سوییسی" خود می بالند. خوب اگر ایشان به سوییسی بودن خود می بالند چرا دیگران را در امر شماتت می کنند؟ مسئله ی بحران هویت ما ایرانیان و جدالهای درونی مان نیازمند محققین بس جدی تر و کوشنده تر و راستگوتر است، وگرنه اینگونه تناقض گویی ها ما را به جایی نخواهد برد. من یک ملی گرا نیستم و به آریایی گری هم هیچ باوری ندارم اما این مصاحبه هیچ تفکر یا ایده ی جدیدی را ارائه نمی دهد.