نویسنده این نوشتار خواست حقی را به شیوه بدی مطرح کرده است. خواست قوم های ایرانی برای آموزش به زبان مادری و بکارگیری این زبان در کارهای اداری خواست حقی است. اما لحن ستیزه جویانه ضد فارس ایشان و آمار های نادرست و بی پایه ای که ارائه می دهد، نوشته ایشان را به صورت یک متن سطحی تبلیغاتی در آورده است. در بی توجهی رژیم های مستبد به خواست های مردم، از جمله خواست های قومی، شکی نیست. اما نویسنده بارها با لفظ هایی چون " شوونیستهای قسم خورده"، اپوزیسیون عنادجو که " منکر وجود ملت های مختلف در ایران می باشند" و " آریا پرستان متعصب"، فارس ها را مورد تهاجم قرار داده، کوشیده دشمن خیالی "شوونیسم فارس" را علم نماید. از سویی آمار های نادرستی چون "سی میلیون" ترک زبان در ایران ! یا اینکه "دو سوم اهالی" ایران را ملت های غیر فارس تشکیل می دهند !، غلو گویی و بی ملاحظگی علمی نویسنده را روشن تر
آقای جداری در این نوشتار
آقای جداری در این نوشتار
Anonymous
می سازند. با "حساب" نویسنده، فارس زبانان ایران 75 میلیونی تنها 25 میلیون نفرند، در حالی که ترک زبانان 30 میلیون تن. یعنی بزرگترین جمعیت زبانی ایران بنا به آمار نویسنده پردرد و پرمدعای این نوشتار ترک زبانان هستند! با این " آمار" نویسنده محترم معلوم نیست برای گویندگان به دیگر زبان های قومی ایران، که نویسنده ظاهراً سنگ آنان را هم به سینه می زند، از مجموع 20 میلیون باقیمانده چه اندازه باقی خواهد ماند! تنها اثر چنین "دفاعیه" هایی آسیب زدن به خواست های برحق قوم های ایرانی از طریق نامعقول جلوه دادن این خواست ها و انداختن بیهوده آنها در سنگلاخ رویارویی قومی است.