این رژیم «زن ستیز» است، آنرا در قوانین خود نهادینه کرده و اصلا با همین ویژگی شناخته میشود. اما در مقابل این سبعیت و وحشیگری, یک واقعیت درخشان هم هست, اینکه زن ایرانی هرگز در مقابل استبداد دینی سرخم نکرده است. این حقیقتی است که مثل خورشید میدرخشد و برق و درخشندگی آن پس از سی سال ایستادگی بی نظیر زنان در تمام میادین مقاومت, در شکنجهگاهها و میدانهای اعدام، و حضور آنان در مدار رهبری کننده در مقاومت سازمانیافته امروز چشم جهانیان را گرفته است. -من همیشه وقتی این ترس و وحشت سران رژیم از زنان را میبینم برایم این فراز از سخنرانی سال ۷۵ خانم رجوی در تجمع ایرانیان در ارلزکورت لندن تداعی میشود که:«شما هر چه از تحقیر، ستم، سرکوب، شکنجه و کشتار در چنته داشتید علیه زن ایرانی بکار گرفتید اما مطمئن باشید … که به دستِ همین زنانِ آگاه، آزاد و رها، بساطِ ستمِ شما در همه جا برچیده خواهد شد
این رژیم «زن ستیز» است، آنرا
این رژیم «زن ستیز» است، آنرا
Anonymous
-اجازه بدهید اول سابقه ای را یادآور شوم: حتما یادتان هست که بحث «حجاب اجباری» از همان اولین ماه به حاکمیت رسیدن خمینی با شعار «یاروسری یا توسری» مطرح شد. در مقابل, مجاهدین به عنوان یک نیروی مسلمان, از همان ابتدا و در شرایطی که خمینی از بالاترین محبوبیت و مقبولیت برخوردار بود, و هرگونه مخالفت کردن با او, بهایی سنگین را میطلبید, علنا و صراحتا مخالفت خودشان را با این پدیده سرکوبگرانه ارتجاعی اعلام کردند. -در تظاهرات روز زن در آن سال هم زنان مجاهد که خودشان روسری به سر داشتند پیشاپیش صفوف زنان معترض بودند. اتفاقا آنچه برای خمینی بسیار سنگین و غیرقابل تحمل بود, همین امر بود یعنی مخالفت یک نیروی مسلمان انقلابی با عملکردهای ارتجاعی او که حربه اسلام را از دستش میگرفت در همان دهه ۶۰ هم موضع مجاهدین و مقاومت ایران به طور رسمی در مصوبات شورا بیان شده و خانم رجوی در سخنرانیهای متعدد در این رابطه صحبت کرده اند. ما مخالف هرنوع تحمیل و اجباری در این زمینه هستیم, هرگونه تحمیل به هرشکلی به زنان در این رابطه را اهانت به هویت و شخصیت زن ایرانی میدانیم. بگذارید در پایان به این واقعیت اشاره کنم که موضع هر نیرو در مورد زنان شاخص دموکراتیسم و ملاک بسیار واقعی و روشنی از ماهیت آن نیرو یا جریان است. در این رابطه خانم رجوی در اجلاسی به مناسبت روز جهانی زن در پارلمان اروپا با عنوان « زنان، پیشتاز تغییر دمکراتیک در ایران» با اشاره به همین مساله و با اشاره به خواست زنان ایرانی و ضرورت موضعگیری در این رابطه از سوی هرکس که مدعی آزادی است گفتند که «...خواستِ زنانِ ایران، البته سرنگونی رژیم ولایت فقیه است. اما من حتی ملاک سادهیی را پیش میکشم و آن لغو حجاب اجباری است که مصوبه شورای ملی مقاومت ایران در سال ۱۳۶۶ است. تا آنجا که به رژیم برمیگردد به دلیل اصلاحناپذیری هرگز نمیتواند به آن تن بدهد. اما اگر کسی حقیقتاً خواهان آزادی جامعه ایران است ، باید از حداقل آزادیها از جمله از آزادی پوشش زنان دفاع کند. ۳۱ سال پیش ملاها، دیکتاتوری خود را با تحمیل حجاب اجباری به بهانه اسلام آغاز کردند. ما با الهام از اسلام حقیقی، بر آزادی و از جمله آزادی زنان در انتخاب پوشش و نفی هرگونه اجبار و تحمیل در این زمینه تأکید میکنیم. این است معنای پیامِ قرآنیِ لا اکراه فیالدین. بگذارید هر زنی آزادانه خودش انتخاب کند که چه بپوشد، چه نپوشد.این حداقلِ آزادیِ انسانیِ زن ایرانی است.».مسئول کمیسیون آموزش و پرورش شورای ملی مقاومت،