بد نیست یک سفری به مقبره الشعراء تبریز کرد. بجز شهریار که شاید حداکثر ده درصد آثارش ترکی باشد، سایر شاعران آنجا همه پارسیگو هسنند (و گاهی هم پارسی فهلوی مانند اشعار همام تبریزی). این خود یک معما برای پانترکیستها خواهد بود که چرا ادبیات پارسی ریشه قوی در آذربایجان دارد. حتی آیت الله طباطبایی که زبان مادریش ترکی بود، و عربی را در حد کامل میدانست، اشعارش به زبان پارسی است. اصولاً دشمنی با زبان مشترک و ملی ایرانیان یکی از برنامهء پانترکیستها است ولی حتی در همان کشور جمهوری آذربایجان هم ناچارند شاعرانی که حتی یک بیت ترکی ندارند را شاعران ملی خود معرفی کنند. چرا نرفتند یک شاعر ترکزبان را شاعر ملی خود انتخاب کنند و یک شاعر شاهنامه-پرست مانند نظامی را انتخاب کردند؟ همهء اینها نشانگر تاثیر عمیق تمدن ایران و زبان پارسی در آن سامان است که پانترکیستها را به خشم اورده است.
بد نیست یک سفری به مقبره
بد نیست یک سفری به مقبره
Anonymous