دوست عزيز من با بخشي إز نوشته شما مخصوصا در مورد سعدي موافق نيستم،به هر روي شعري كه اشاره كرده ايد * بني آدم اعضاي يكديگرند* حاصل تراوشات ذهني سعدي شيراز و معناي واقعي انسان بودن است، أي بسا ممكن است در ميان ملل و مذاهب ديگر نيز به تناسب زمان به نوعي ديگر وجود داشته باشد. أما روي سخن من با معنا و مفهوم اين اشعار است كه گويي در جهان ما و كشور ما به فراموشي سپرده شده است.در طول سالهاي سال به رغم وجود چنين آثار و فرهنگي در زبان و ادبيات فارسي و ايراني متاسفانه در فضاي زندگي مسالمت آميز ملل ايراني و بعد از ورود ايرانيان به رسميت زبان فارسي در كشور فرهنگي حاكم شده كه كسي را كه فارسي نميدانسته بيسوادش ميخواندند و متعاقب آن مهاجران بيكار كه إز اقصي نقاط كشور إز آذربايجان و گيلان و عربستان و بلوجستان و ... به تهران و براي كسب تكه ناني براي خوردن و كسب و كار
دوست عزيز من با بخشي إز نوشته
دوست عزيز من با بخشي إز نوشته
Anonymous
ميامدند به دليل تفاوتهاي فرهنگي مورد تحقير قرار ميگرفتند تا جاييكه براي مسخره كنندگان باسواد (كه بايستي به دليل بهره مندي إز نعمت سواد و فرهنگي بالأتر آداب احترام به ديگران را بيشتر مراعات ميكردند) فرهنگ بسيار ناميموني بنام برتري نژادي و زباني شكل گرفت كه به دنبال خود تصور مالكيت بر جان و مال و خاك ديگران را هم به دنبال داشت.اين فرهنگ ناميمون به تدريج به تفكر تبديل و به دست عمل باسوادان دارلفنون رفته و فرنگ ديده كه إز وزارت معارف و خارجه و ... تا مدارس و ... به كار و اشاعه تفكرات غلط و سلطه جويانه شان مشغول و كم كم به مرحله احرا درامد و متاسفانه اكنون چنين فرهنگي بر همه چيز سيطره پيدا كرده است.بحث برتري و احساس مالكيت بر همه ملل ايراني كه شايد نميخواهند فارس باشند واقعا مقوله زيانباريست كه بايد تابوي آن شكسته شود.اگر ما به شعر ياد شده إز سعدي افتخار ميكنيم و نوشته شدن إن بر سازمان ملل را پيروزي ميدانيم بايد به محتواي آن هم عمل كنيم و در عمل برادري خود را ثابت كنيم نه با تهديد و تهمت و توپ و تانك.وقتي كه يك كرد،يك ترك،يك بلوچ ،يك عرب و ... در كشور و وطن خودش امكان تحصيل به زبان مادري أش را ندارد چگونه ميتواند خود را متعلق به آن كشور و خود را با سايرين برابر بداند؟و خود را مقيد به حفظ تماميت ارضي آن نمايد؟ در حالي كه به كوچكترين حقوق بشري اش احترام گذاشته نميشود و زمانيكه براي درخواست اين حقوق ابتدايي و پيش پا افتاده زبان باز ميكند با اتهاماتي چون پان ... و تجزيه طلب و توطئه گر و نوكر علي يف و آتا تورك و ... مواجه ميشود ،دلش ميشكند و ناخودآگاه راههاي ديگري ميجويد و به آن سوق داده ميشود كه شايد به مصلحت اين جمعيت نباشد.