ظاهرا هدف بعضی از دوستان از
Anonymous
ظاهرا هدف بعضی از دوستان از شرکت نکردن در انتخابات ضربه زدن به آبرو و مشروعیت نظام است. نکته ی قابل توجه اینجاست که کسی که اصلا آبرو ندارد، چطور می شود آبرویش را برد؟ کسی را که دارد بازوی خودش را می خورد، از جیز کردن می شود ترسانید؟
بنده معتقدم از بین آقایان عارف و روحانی یکی باید به نفع دیگری باید کنار برود و دلسوزان ایران همه ی تلاششان را برای حمایت از یک نفر باقی مانده انجام دهند.
این پیشنهاد اصلا به این امید نیست که عارف یا روحانی را می گذارند رئیس جمهور شود یا بر فرض محال اگر شد می گذارند کاری از پیش ببرد بلکه صرفا برای این است که قهر معترضان با صندوق رای بزرگترین خدمت آن ها به انحصار طلبان برای از بین بردن دردسرهای رفع و رجوع نتایج و انجام مهندسی در انتخابات است.
به نظر می رسد بهترین راه این است که با واقع بینی به پای صندوق ها برویم تا انحصارطلبان مجبور شوند یک هزینه ی سنگین دیگربرای یک تقلب انتخاباتی گسترده ی دیگر بپردازند.
یادمان نرود که آرزوی قلبی انحصار طلبان این است که پدیده ای به نام انتخابات آزاد به صورت تدریجی و خودبه خودی و در پی قهر مخالفان به فراموشی سپرده شود.
قهر هرگز فایده ای نخواهد داشت و ضرب المثل زیبایی در زبان آذری می گوید: کسی که قهر کند، حقش خورده خواهد شد.
یادمان نرود که آرزوی قلبی انحصار طلبان این است که پدیده ای به نام انتخابات آزاد به صورت تدریجی و خودبه خودی و در پی قهر مخالفان به فراموشی سپرده شود.
قهر هرگز فایده ای نخواهد داشت و ضرب المثل زیبایی در زبان آذری می گوید: کسی که قهر کند، حقش خورده خواهد شد.