آقای کعبی! چرا فکر می کنید نعمت آزادی و حرمت و کرامت انسانی کم اهمیت تر از نان است؟ فکر نمی کنید ضرب المثل "مهرم حلال، جانم آزاد" درست خلاف چیزی را می خواهد اثبات کند که شما بر آن تأکید دارید؟ گذشته از این فکر نمی کنید همین اشتباه را زمان انقلاب کردیم و مطالبات مدنی را تقریبن همه ی گروه های سیاسی به بهانه ی اینکه هدف اصلی سرنگونی رژیم شاه است، نادیده گرفتند؟ تجربه ثابت کرده است که می شود تحت حکومت هایی خودی و زیر سلطه ی هم زبانان (مثال: حکومت ایران، آذربایجان، ترکیه، سوریه) در بدترین شرایط ممکن زندگی کرد. متأسفانه جدایی طلب ها مطالبات اقوام را از تمرکز بر مدنیت به مرزپرستی تنزل داده اند. مگر حکومت عراق توسط عرب زبان ها اداره نمی شود؟ حتمن می دانید بغداد وضع اش اگر از اهواز بدتر نباشد بهتر نیست. مردم خوزستان و خصوصن عرب ها زجرکشیده و ستم دیده هستند.
آقای کعبی! چرا فکر می کنید
آقای کعبی! چرا فکر می کنید
Anonymous
بهتر است به جای بدتر کردن شرایط آنها و آماده کردن زمینه برای بروز یک جنگ قومی-داخلی و باز کردن پای سعودی های تروریست به ایران، عمیق تر با مشکلات برخورد کنیم، فکر کنیم واز تجربیات گذشته مان بهره ببریم. شما می توانید مطالبات مدنی را آنقدر بی ارزش ببنید که در نظرتان چیزی جز ابزار سرکوب جدایی طلب ها به شمار نیاید. در برابر وجدان تان و پیامدهای رفتار و گفتارتان اما مسئول هستید. فکر می کنم باید برای ندیدن شرایط خطیر ایران کور بود و برای نشنیدن فریادهای خشمگین کسانی که مثل شما اما در جبهه ی دیگر به هر قیمتی می خواهند جلوی تجزیه ی ایران را بگیرند، کر! افراطی های هر دو طرف آتش جنگ قومی راه خواهند انداخت. امیدوارم حالا در ستایش جنگ ننویسید!