جناب ائلپین حاتمی: من بک
Anonymous
جناب ائلپین حاتمی: من بک هویت طلب تورک هستم اما نه تنها پان تورک نیستم هیچوقت هم نمی خواهم زیر چتر پان تورکسیم زندگی کنم. این انگ و مهری است که دشمنان رنگارنگ ملت تورک برای لکه دار و بد نام کردن حرکت بیداری ملی مان بکار می برند برای اینکه می دانند این یک وا ژ ه بار دار و حساسی است و می توان توده های مردم ر از بدنه حرکت بیداری ملی تورکان ساکن ایران جدا و پیشاهنگان حرکت را ایزوله کرد. اینگونه افترا و بهتان ها سابقه چندین هزار ساله دارد و چیز جدیدی نیست. مگر بشار اسد مخافانش را اعضای القاعده خطاب نمی کند--- با اینکه در آن شکی نیست ممکن است چندین صد و حتی هزار نفری هم از القاعده در سوریه تشریف داشته باشند
این در ماهیت جنگ های داخلی است و خود خدا هم نمی توانند در اینگونه شرایط مرز ها را کنترل کنند--- مگر محمد رضا پهلوی تظاهر کننده گان میلیونی را خرابکارانی که از خارج وارد ایران شده اند نمی نامید.؟ و هزاران نمونه دیگر
این جربان پان تورکیسم در زادگاه خود یعنی ترکیه با آنهمه دم و دستگاه و احزاب و کادر های زبده و ورزیده و تعلیم دیده اش پایگاهی در بین توده ها ندارد اگر داشتند که اردوغان نمی توانست پیروز شود. لطف کنید کمی اندیشه های جامعه شناس برجسته المانی نیکلاس لومان را بخوانید که ایشان بدرستی یکی از مشخصات عصر حاضر را کم رنگ شدن مرز ها و ناسیونالیسم و دین و کلا تضعیف پارامتری هائیکه قبلا ثابت و منجمد به نظر می آمدند و بر داشت هائیکه قبلا از سرشت و طبیعت نشات می گرفتند وکم رنگ شدن جوامعی که قشر بندی شده و دارای مرکزی بودند تعریف می کنند. به عقیده ایشان و نظریه سیستم ها جوامع کنونی اکثرا مرکز زوده و از نظر کارکری تفکیک یافته اند. به نظر من حزب آ.ک.پ در ترکیه با اتکا به این اصل در سیاست های داخلی—مخصوصا خارجی شان— برای نفوذ در سرزمین هائیکه زمانی تحت سلطه امپراتوری عثمانی بودند و مردمانش از آن تاریخ خاطرات خوشی ندارند از غلظت ناسیونالیسم تورک .. تورکچولوک--- که امری است کلا انتزاعی و چیزی شبیه باور به ماوا طبیعه-- کاسته و در عوض به پارامتر هائیکه برای مردم قابل حس و درک و انداه گیری هستند و مستقیما به چشم می ایند و در رفاه و در آمد مردم دخالت مستقیم دارند اهمیت می دهند. مثلا بجای اینکه برای مردمان اسیای مرکزی نظریه های انتزاعی پان تورکیسم را تبلیغ و و عده نسیه بهشت برین دهند برایشان مدرسه و بیمارستان و خانه سالمندان می سازند و ارام ارام در قلوب مردمان نفوذ می کنند بدون اینکه بهانه به دست دشمن داده باشند. چه کسی می تواند با احداث مدارس و کالج و بیمارستان و فرودگاه و پارک های تفننی مخالفت کند. ؟ ایا آن ده ها هزار نفری که هر روزه از دیزنی لند دیدن می کنند اصلا برایشان مهم است که این پارک را کی ساخته و در آمدش به جیب چه کسانی می رود.؟ اما به هزاران دلیل مردم می توانند با پان تورکسیم مخالفت کنند. بقولی " سیلی نقد به از حلوای نسیه."
در میان هویت طلبان تورک ساکن در ایران هم تعداد این پان تورکیست ها تصور نمی کنم حتی به چند صد نفر هم برسند. هیچکدام از پیشقدمان و پیش آهنگان این حرکت خودشان را پان تورک نمی دانند و هویت طلبان نباید به دام و تله ایکه این دشمن روباه صفت خبره در هزاران کلک وحیله برایمان گسترده اند بیفتند. هویت طلبان نباید وقت شان را صرف بیرون اوردن نقاط " مثبت" در جریان پان تورکیسم بکنند. هزاران موضوع دیگر است که می توانند برایش وقت بگذارند. شوونیزم فارس و هزاران تورک اسیمیله شده به مانند این سید جواد طباطبایی اصلا ما را تورک قبول ندارند و آنوقت ما خواب پان تورکیسم در سر می پرورانیم. در عصر حاضر کلمه پان بکنار حتی وا ژه ناسونالیسم هم اعمال نازی ها و فاشیست های صرب و امثالهم را در ذهن تداعی می کند و حرکت های ناسیونالیسی صرف از طرف دولت ها پشتیبانی نمی شود. این با آن معنی نیست که ما باید هویت خود را انکار و در هویت دیگران تحلیل شویم. می توان تا آخرین مثقال از حقوق مان را در خواست کنیم بدون اینکه از وا ژ ه هائیکه حساسیت بر انگیز اند اویزان شویم.
ما نمی خواهیم یک مثقال هم از خاک کس-- خاک خود را به کسی نمی دهیم یک پر مگس
این جربان پان تورکیسم در زادگاه خود یعنی ترکیه با آنهمه دم و دستگاه و احزاب و کادر های زبده و ورزیده و تعلیم دیده اش پایگاهی در بین توده ها ندارد اگر داشتند که اردوغان نمی توانست پیروز شود. لطف کنید کمی اندیشه های جامعه شناس برجسته المانی نیکلاس لومان را بخوانید که ایشان بدرستی یکی از مشخصات عصر حاضر را کم رنگ شدن مرز ها و ناسیونالیسم و دین و کلا تضعیف پارامتری هائیکه قبلا ثابت و منجمد به نظر می آمدند و بر داشت هائیکه قبلا از سرشت و طبیعت نشات می گرفتند وکم رنگ شدن جوامعی که قشر بندی شده و دارای مرکزی بودند تعریف می کنند. به عقیده ایشان و نظریه سیستم ها جوامع کنونی اکثرا مرکز زوده و از نظر کارکری تفکیک یافته اند. به نظر من حزب آ.ک.پ در ترکیه با اتکا به این اصل در سیاست های داخلی—مخصوصا خارجی شان— برای نفوذ در سرزمین هائیکه زمانی تحت سلطه امپراتوری عثمانی بودند و مردمانش از آن تاریخ خاطرات خوشی ندارند از غلظت ناسیونالیسم تورک .. تورکچولوک--- که امری است کلا انتزاعی و چیزی شبیه باور به ماوا طبیعه-- کاسته و در عوض به پارامتر هائیکه برای مردم قابل حس و درک و انداه گیری هستند و مستقیما به چشم می ایند و در رفاه و در آمد مردم دخالت مستقیم دارند اهمیت می دهند. مثلا بجای اینکه برای مردمان اسیای مرکزی نظریه های انتزاعی پان تورکیسم را تبلیغ و و عده نسیه بهشت برین دهند برایشان مدرسه و بیمارستان و خانه سالمندان می سازند و ارام ارام در قلوب مردمان نفوذ می کنند بدون اینکه بهانه به دست دشمن داده باشند. چه کسی می تواند با احداث مدارس و کالج و بیمارستان و فرودگاه و پارک های تفننی مخالفت کند. ؟ ایا آن ده ها هزار نفری که هر روزه از دیزنی لند دیدن می کنند اصلا برایشان مهم است که این پارک را کی ساخته و در آمدش به جیب چه کسانی می رود.؟ اما به هزاران دلیل مردم می توانند با پان تورکسیم مخالفت کنند. بقولی " سیلی نقد به از حلوای نسیه."
در میان هویت طلبان تورک ساکن در ایران هم تعداد این پان تورکیست ها تصور نمی کنم حتی به چند صد نفر هم برسند. هیچکدام از پیشقدمان و پیش آهنگان این حرکت خودشان را پان تورک نمی دانند و هویت طلبان نباید به دام و تله ایکه این دشمن روباه صفت خبره در هزاران کلک وحیله برایمان گسترده اند بیفتند. هویت طلبان نباید وقت شان را صرف بیرون اوردن نقاط " مثبت" در جریان پان تورکیسم بکنند. هزاران موضوع دیگر است که می توانند برایش وقت بگذارند. شوونیزم فارس و هزاران تورک اسیمیله شده به مانند این سید جواد طباطبایی اصلا ما را تورک قبول ندارند و آنوقت ما خواب پان تورکیسم در سر می پرورانیم. در عصر حاضر کلمه پان بکنار حتی وا ژه ناسونالیسم هم اعمال نازی ها و فاشیست های صرب و امثالهم را در ذهن تداعی می کند و حرکت های ناسیونالیسی صرف از طرف دولت ها پشتیبانی نمی شود. این با آن معنی نیست که ما باید هویت خود را انکار و در هویت دیگران تحلیل شویم. می توان تا آخرین مثقال از حقوق مان را در خواست کنیم بدون اینکه از وا ژ ه هائیکه حساسیت بر انگیز اند اویزان شویم.
ما نمی خواهیم یک مثقال هم از خاک کس-- خاک خود را به کسی نمی دهیم یک پر مگس