نمیدانم چرا آقای شاملی نام مخاطبان خود را کج و معوج بیان می کنند. کلمه «صئب» دیگر چه صیغه ایست؟ من در حالی پریشان گو هستم که ایشان مقاله حاضر را در پاسخ به پرسشی که در مقاله قبلی ایشان مطرح کرده بودم، نوشته اند.اگر پرسش من پریشان بود که جوابش یک مقاله نمی شد. این چه نوع ادبیاتی است؟ خطاب به من می نویسند:«شما یک قرص آرام بخش بخورید و بعد سخن بگویید.» یا «مزه پرانی تان برای خنده خوب است» یا خطاب به امید غضنفری مینویسند:«چهار من ذغال سوخته شما حالا تشریف آورده اید و میگویید ماست کیلویی چند است؟؟؟!!!» آیا این ادبیات یک نویسنده و فعال سیاسی است؟ دست کم در مورد خودم می توانم بگویم که در هیچکدام از نوشته هایم به ایشان توهینی نکرده ام، اما ایشان از هیچ روشی برای منصرف کردن مخاطب خود از ادامه بحث روی گردان نیستند.شاید اشتباه از ما است که ایشان را بیش از حد جدی گرفته ایم..............
نمیدانم چرا آقای شاملی نام
نمیدانم چرا آقای شاملی نام
Anonymous