خانم صلواتی گرامی، در کامنت من تناقضی وجود ندارد. اکنون هم می گویم که من هم خواهان آزادی آموزش به زبان مادری و کاربرد آن در هر سطحی هستم. اما بر حقیقت تاریخی تقدم زبان پارسی آذری برزبان ترکی در آذربایجان و ورود زبان اخیر از راه تهاجم نیز تأکید دارم. میان این دو دیدگاه تناقضی نیست. در سخنان آقای کیارش نیز تناقضی نیافتم. ایشان بر خلاف آنچه فرموده اید نگفته اند ترکی نمی دانند، بلکه به روشنی توضیح داده اند که خود و مادر و پدرشان ترک زبان هستند. اما ایشان بعداً به اختیار و با آگاهی هایی که به دست آورده اند زبان فارسی را در زندگی شخصی و خانوادگی به کار گرفته اند و فرزندان خود را هم فارس زبان پرورش داده اند. در این گفته ها تناقضی دیده نمی شود. این پدیده ای که آقای کیارش گرامی بیان کرده اند واقعیتی است که در زندگی میلیون ها هم میهن آذربایجانی روی داده و هم اینک هم در حال روی دادن است. اگر
خانم صلواتی گرامی، در کامنت
خانم صلواتی گرامی، در کامنت
Anonymous
در پیام پیشین خود به نوشتار ارزنده دکتر ریاحی خویی اشاره کردم تنها برای این بود که گفتگو به شیوه جدل عاطفی صرف در نیاید و بر جنبه علمی و منطقی آن افزوده گردد. در پایان امیدوارم همانگونه که برای زبان مادری ارزش و اهمیت قائل هستید به زبان و فرهنگ نیاکانی نیز نگاهی بیفکنید. نیاکان گرامی ما نه تنها نیاکان ما بلکه نیاکان مادر و پدر ما نیز هستند و ریشه همه ما به آنان باز می گردد.