هومن گرامی سلام، از توضیحات
بهنام چنگائی
هومن گرامی سلام، از توضیحات مفید و بسیار با ارزشتان متشکرم. همانگونه که می گوئید است و تا آنجا که ما می دانیم در خاورمیانه، شرق و غرب اروپا، بخش بزرگی از آسیا و آفریقا ادیان ابراهیمی با اندکی تفاوت های منطقه ای، همه یا مستقیم زیر چتر حزب(مسیحی، اسلامی، در اسرائیل یهودی) رسمی حکومت می کنند و یا در سیاست های ائتلافی عمدتا با راست و راست ها و لیبرال همیشه یک پای محکم در دولت ها دارند و می باشند. بنابرین سیاست زدائی این سه دین ساده نیست، زیرا آنها ریشه در اعماق سیاست جهان، سرمایه داری و سرمایه داری آزاد و اقتصاد ملی و منطقه ای خود دارند.
لابد شما هم می دانید که خود پیامبر برای کسب حمایت مالی و سیاسی ناگزیر شد خدیجه تاجر زاده را که دختر یک ثروتمند یهود بود بزنی برگزید! و... برگردیم به مبحث آزادی عقیده و آنچه را که من پیشتر برایتان توضیح دادم! از دید من: مقوله ی آزادی عقیده و وجدان، حالا ـ آگاهانه یا طبق تعلقات ارثی ـ که عمدتا دومی صحت دارد؛ در اساس فرق نمی کند و چندان هم در پرنسیپ جامعه و قوانین حقوق بشری هم مهم نیست. مهم این است که هر کس بهر شکل و دلیلی که دینی را و یا بی دینی را اختیار کرده باشد، حق داشتن قانونی آنرا بیابد و خود را بدون ترس و یا تحقیر، و حتی بتواند باور دینی اش را تبلیغ و از وابستگی وجدانی خود دفاع کند و قوانین قضائی و اساسی ملزم به پوشش حقوق شهروندی او در برابر دیگر ادیان باشند. تا اینجای کار من هیچ مشکلی را نمی بینم و باور دارم تا بقای جوامع طبقاتی، ادیان حتی اگر برای تعداد کمی هم باشد، جان بدر برده و قطعا مورد پیگیر در پیوند با سرمایه هر دو همدیگر را حمایت بی مضایقه و حیاتی خواهند کرد؛ همانگونه که همه جا پشتوانه ی هم هستند و شما هم آنرا تائید کرده اید. اما لطفا بخاطر بیاورید که در ایران ما شعیان هم مثل وابستگان دیگر ادیان و مذاهب توسط همین غارتگران استثمار می شوند، شلاق می خورند، مورد تبعیض و آزارهستند، زندان ها را پر کرده اند، اعدام ها از آنان شده و براستی همه ی محرومیت های گذشته و کنونی را آنها هم همچون دیگران فقیر و فرو دست دارند و ناگزیر تحمل و لمس می کنند؛ و بسیاری از آنان بمرور بیدار شده و بسمت مردم و خاریز آنان برگشته اند و تا پای مرگ علیه رهبر و باندها و کاست سران رژیم، با شجاعت درخور تحسین افشاگری و روشنگری بقیمت جان کرده و می کنند. تا امروز آنقدر که حکومت شیعه، شعیان را کشته، هیچ جریان دینی و یا دشمنی خارجی قادر به آن همه قتلعام و نسل کشی نبود و اصلا ممکن نیست که چنین جنایاتی بی جزا و پاسخی بماند که فعلا مانده است. عوارض و نابرابری ها، سرکوبی که عملا ما می شناسیم در مورد آنها هم همچون دیگران یکسان است. وظیفه تک تک ما و نیروهای مردمی و جریان ها، سازمان ها و احزاب چپ کارگری ست که به این نکات ظریف ولی جدی پوشش بیشتر دهند. هومن گرامی دیر وقت است و خسته ام باقی تا فردا! تندرست باشید