● سیاست

مبارزه ای که وحدت بیافریند !یک دلی بیاورد!امید بخشد ، قدرت ایجاد کند! اعتماد عمومی را جلب نماید! تا در سایه آن رزمی سرنوشت ساز وتاریخی منجر به رهائی از قید حکومت اسلامی و ایجاد فضائی آکنده ازجنب وجوش، شادی ورفاه را برای مردم رقم زند.

تازه از راه دور رسیده ام سرشار از امید و نیروئی که "همایش همکاری ملی برای نجات ایران"در من ایجاد کرده. می خواهم مطلبی بنویسم که مسلما خواهم نوشت در رابطه با نظم ،شکوه ،فضای دوستی ، وتلاش اکثریت حاضران برای تحول ودرک وظایف خود در قبال این شرایط حساس کشور و لزوم یک هم گرائی ملی معطوف بمبارزه مشترک با جمهوری اسلامی..
اما به مجموعه ای از نوشته ها ،پست ها و دشنام هائی بر میخورم که در این چند روزه بسوی من ودیگر دوستان شرکت کننده این همایش حواله کرده اند.

آرزوی ساختن خانه ای در ساری برای دانش آموزان با استعداد ولی بی بضاعت را داشتم.

پس از آشنائی با اید ئولوژی م. ل. عاشق شعار کمونیستی «از هرکس بقدر توان و به هر کس بقدر نیاز» گشته، و به قابل دسترسی بودن و علمی بودن آن باور داشتم.

در روزهای اخیر، بار دیگر مسئولان جمهوری اسلامی و فرماندهان سپاه پاسداران، رجزخوانی‌هایی در مورد «توان نظامی»، «غنی‌سازی اورانیوم» و «آمادگی برای نبرد» سر داده‌اند. این نمایش‌های تبلیغاتی، با بزرگ‌نمایی توان نظامی و تهدید به ادامه سیاست‌های ماجراجویانه در منطقه، در حالی انجام می‌شود که نشانه‌های آشکار ضعف و عقب‌نشینی پس از شکست در جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل در چشم‌انداز عمومی دیده می‌شود.

چرا ما ایرانیان هنوز نمیتوانیم معنای «در کنار همدیگر زیستن و با هم بودن» را بفهمیم؟. چرا هر گرایشی تصوّر میکند که «خاتم الانبیاء» است و دوران رسالتهای بشری برای همیشه مختوم شده اند؟.

دیگر توان چنین کوبش و جان بر کف نهادنی نیست. حال تجربه پیرانه سری که ریشه در سال ها و دهه ها دارد می گوید:" از گذشته آمیخته با خشونتت فاصله بگیر در سایه نام و تفکر سال های جوانی نمی توان زندگی کرد. نمی توان خود را زیر سایه نام و تفکری قرار داد که زمان آن سپری گردیده است.

آیا بهای آزادی ورهائی یک ملت نهادن جان زیباترین وآگاه ترین فرزندان آن سرزمین در تیر است ورها کردن آن در فراخنای آسمان ونشاندن آن بر تناور ساق گردوئی که نشان از کهن بودن ،پایدار بودن،بارور گشتن وتداوم یافتن نسل هاست.

اولا – باید طرح تغییر در قوانین اساسی را به نحوی مطرح کرد که «تهدید موجودیتی» برای نظام سیاسی تفسیر نشود.
ثانیا – برای شفاف سازی این موضوع، ‌ گفتگوی گسترده با رویکردی مسالمت‌آمیز میان نخبگان سیاسی شکل بگیرد.
سناریوی‌هایی که در مورد برگزاری رفراندم ارائه شده به ترتیب زیر قابل بررسی هستند

سئوال بزرگ این است چگونه این نجات امکان پذیر خواهد شد؟آیا هیچ گروه ویا هیچ جریان سیاسی بتنهائی قادر به ارائه برنامه ای فرا گیر که قابل قبول دیگر نیروهای سیاسی ،اجتماعی وفرهنگی باشد وجود دارد؟
جریانی که بتواند آن چنان نیروئی حول خود وبرنامه های خود گرد آورد که قادر به تحول بنیادی که همانا سرنگونی رژیم اسلامی باشد؟گردد.
نیروئی که توان آماده سازی زمینه های لازم برای دوران گذار مسالمت آمیزرا فراهم سازد ؟

کوه نازا است؛ اگر هم معجزه کند و بزاید، حاصلش ظهور موش کوری خواهد بود که به تعبیری می‌شود آقا مجتبی، ولیعهد نایب امام غایب یا میرحسین موسوی، نخست‌وزیر ۱۰ ساله خمینی که آرزو داشت ما را به «عصر طلایی امام» بازگرداند. اسدالله علم جا به جا در خاطراتش می‌نویسد: «الملک عقیم». بنابراین نمی‌توان از خلیفه‌‌ای که بساط سلطانی پهن کرده و هم مفتاح عالم فانی را در دست دارد و هم کلید جهان باقی را در جیب قبا دارد، انتظار داشت هنگام زایش، نوزادی شبیه به فرزند آدم را به ملت عرضه کند.

ته دلم آرزوی پیروزی تیم ایران را دارم.حسی غریب که هر جا با نام ایران گره می خورد قلبم را به لرزه در می آورد.
باور نکردنیست حرکت مواج جام طلائی با سرشیری خوابیده، یادگارعظمت وقدرت دوران هخامنشیان که بر آستین پیراهن بازی کنان ایران بعنوان لگوی بانگ پاسارگارد نقش بسته است.
برایم مهم نیست که این شیر طلائی لگوی کدام بانگ است.

در این قسمت از هم‌اندیشی با اجرای جمشید اسدی و حضور کیانوش توکلی، به یکی از حساس‌ترین و پرمناقشه‌ترین موضوعات مبارزه با جمهوری اسلامی پرداخته می‌شود:
چگونه سازمان‌های اطلاعاتی جمهوری اسلامی در دل اپوزیسیون نفوذ می‌کنند؟
مکانیزم‌های انحراف مبارزه، تخریب چهره‌ها و ایجاد شکاف در صفوف مخالفان چیست؟
نقش عوامل نفوذی، عملیات روانی، و پروژه‌هایی همچون "مدیریت اختلاف" و "کشته‌سازی دروغین" چگونه عمل می‌کند؟
تحلیلی صریح و هشدارآمیز درباره‌ی پشت‌پرده‌ی نفوذ امنیتی و دام‌های اطلاعاتی که مبارزه‌ برای آزادی

میدانی باید خودت در ایران باشی تا قادر شوی برخی تغیرات اساسی را که طی همین چهل سال در جامعه چه از نظر ساختاری وچه فکری بوقوع پیوسته از نزدیک ببینی وتا جائی که تجربه و دانشت قد می دهد قضاوت کنی.
ناراحت نشو متاسفانه تغیرات فکری بخصوص در این چند ساله اخیر در بین جوانان چنان شتابزده بود که نسل ما بسختی می تواند پی به کنه آن ببرد.

دکتر عبدالرحمان قاسملو، برخاسته از خانواده‌ای فرهنگی و سیاسی در مهاباد، در بستری رشد یافت که آمیخته با هم‌زیستی چندفرهنگی، تحولات سیاسی، و دغدغه‌های روشنفکرانه بود. او در دوره‌ای از تاریخ ایران زاده شد که ملت‌های غیرمرکز، از جمله کردها، در جست‌وجوی هویت و کرامت، به اشکال مختلفی از مبارزه روی آورده بودند. اما قاسملو از همان آغاز، راهی متفاوت برگزید؛ راهی که بر پایه‌ی آگاهی، دانش، و ارتباط با جهان اندیشه بنا شده بود.
تحصیلات عالی قاسملو در اقتصاد و علوم سیاسی در پراگ، او را در معرض جریان‌های فکری

آقای مهران براتی در دعوت به همایش اعلام شده از جانب شاهزاده رضاپهلوی که قرار است در اواخر همین ماه زیر عنوان "همایش همکاری ملی برای نجات ایران " برگزارشود جوابیه یا بهتر است بگویم شکوائیه ای تنظیم ومنتشر کرده اند که از نظر من بعنوان کسی که سال هاست در جهت برگزاری چنین همایشی که هدف آن دستیابی بیک ائتلاف گسترده در جهت نجات ایران باشد تلاش می کنم جای بسی تعجب وتاسف دارد.

مفهوم «آلترناتیو متکثر» که «رقبای سیاسی» پهلوی سوم بارها تکرار کرده‌اند، چه آنانی که در قالب «شورا» فریاد می‌زنند، و چه کسانی که به علت نگرانی سیاسی شعار رهبری جمعی دوران گذار را مطرح می کنند، در عمل خواسته یا ناخواسته با توجه به راه دراز مبارزاتی گذار و دشواری پیشرفت، موجب تضعیف نقش فردی‌ شاهزاده می شوند . تلاشی است برای کاستن نقش محوری شاهزاده در روند گذار که در این مرحله بشدت زیانبر است .

دوازده روز جنگ تنها پرواز هواپیما های جنگی ،بمباران ،ریز گرد ها و ترورهای هوشمندانه سران رژیم نبود.این دوازده روز بسیارادعا های الدورم بیلدرم حکومت و حکومتیان را در هم ریخت.پشم وپیله آنها را در انظار عمومی کند ولختشان نمود. طوری که هنوزحکومتیان ازگیجی حاصل از این ضربات خارج نگردیده اند.

نگذارید کلمات پر شوربر آمده از دهان شاعری وطن پرست چون "گل گلاب "
موسیقی شیفته جانی هنرمند، تکیه زده بر تارک هنر ایران چون " روح الله خالقی "
وصدای ابریشمین "بنان " مردی که با هر تحربر صدایش رشته های قلب میلیون ها ایرانی کشیده می شود چنین نا جوانمردانه تاراج گردد !این یک وظیفه ملی است !!

دوستی قدیمی که در ایران ماند و تمام این سال ها طاقت آوردلحظه به لحظه قدرقدرتی حکومت آخوندی را تجربه کرد ونهایت در این روزها که بقول خود او برادر به برادر اعتماد نمیکند تا چه رسد که عناصر کلیدی قدرت بیک دیگراعتماد کنند. شاهد افول آن باشد.

دوست عزیزم! به گمانم در سیاست شاید « درست و نادرست» کارسازتر از « حق و باطل» باشد. تصور کنید که شما یک یهودی هستید که نزدیک دو هزار سال ستم و آوارگی را در د. ان. آ. خود حمل می کنید، زخم های هولاکوست تان هم هنوز باز و‌ خون چکان است و می بینید‌که یک هیولایی به نام بنیادگرایی شیعه با یک انقلاب سیاه، از ایران سر درآورده که بند نافش را با مرگ بر اسراییل بریده اند و هر روز که بزرگ‌تر می شود، بیشتر در قصد جان تو مصمم تر می شود، برای محاصره تو شش ارتش درست می کند

بحثی داشتم با آقای اسماعیل مرادی که دیدم خطاب آن به همفکران ایشان نیز میتواند باشد لذا آنرا عمومی کردم.

همکاری ملی یا انحصار سیاسی؟
تحلیلی بر ابتکار جدید رضا پهلوی و ضرورت بازنگری بنیادین در راهبرد گذار
در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۵، رضا پهلوی همایشی با عنوان «همکاری ملی برای نجات ایران» را در دستور کار قرار داده است؛ همایشی که بنا بر گزارش‌ها، از حدود ۳۰۰ تن از کنشگران، چهره‌ها و فعالان سیاسی دعوت به عمل آورده تا با پذیرش سه اصل مشخص در آن شرکت کنند: تمامیت ارضی ایران، جدایی دین از حکومت، و انتخاب آزادانه نوع حکومت آینده کشور.

هشدار جدی به فعالان داخل ایران: اتصال‌های شتابزده، ریسک مرگبار دارند
قابل انتشار در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی
مقدمه: اعتماد کور، بهایی سنگین دارد
در روزهایی که تشدید سرکوب، شنود سایبری و ردیابی دیجیتال به ابزارهای روزمره‌ی جمهوری اسلامی تبدیل شده، هر حرکت در فضای مجازی می‌تواند به بهای دستگیری، زندان، یا حتی جان افراد تمام شود. در این بستر ناامن، انتشار شایعه یک QR کد توسط تلویزیون ایران‌اینترنشنال در شبکه‍های اجتماعی برای برقراری ارتباط با سامانه‌ای منتسب به رضا پهلوی، موضوعی نیست که بتوان با

قانوني كه همه كساني را كه با ايران انترنشنال كار ميكنند و يا به انتشار مطالب آن كمك ميكنند و يا به آن خبر و گزارش از داخل و خارج ميفرستند همگي جاسوس إسرائيل تلقي خواهند شد.

اظهارات فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، در حاشیه اجلاس گروه هفت در گفت‌وگو با شبکه ZDF، واکنش‌هایی گسترده به‌ویژه در فضای رسانه‌ای فارسی‌زبان در پی داشت. مرتس گفته بود:
«اسرائیل کار کثیفی را برای همه ما انجام می‌دهد.»
در نگاه نخست، این جمله لحنی عامیانه و غیررسمی دارد، اما با توجه به مقام گوینده، بافت دیپلماتیک سخن و مضمون آن، از نظر حقوق بین‌الملل و روابط بین‌دولتی، دارای بار قابل توجهی است.
تفسیر حقوقی و مسئولیت بین‌المللی
در حقوق بین‌الملل، اظهارات رسمی مقامات عالی‌رتبه دولتی، به‌ویژه در سطح رؤس

درگیری نظامی اسراییل با رژیم جمهوری اسلامی، باعث شد تا برخی از نیروهای"مخالف" رژیم جمهوری اسلامی هم دچار اشتباه شده و دست به موضع گیری هایی غیر اصولی بزنند. اصلاح طلبان خودی و غیر خودی هم که جای خود داشته و طبق معمول مثل همیشه به دفاع از رژیم برخاسته و طبیعتا خواهان تداوم موجودیت آن بوده و هستند. مخالفت با جنگ، زمینه ای شد، تا برخی از نیروهای مخالف رژیم نیز - هر چند ناخواسته - در کنار رژیم جمهوری اسلامی قرار گرفته و برخی حتا رژیم را پیروز این جنگ قلمداد کنند و به رغم واقعیات و آمار موجود، از قدر

چهار دهه از حضور مهاجران افغان در ایران می‌گذرد. مردمی که از دل آوارگی، جنگ، ویرانی و سرکوب به ایران پناه آوردند، با امید به امنیت، زندگی و ساختن آینده‌ای بهتر. اما آنچه در عمل نصیب‌شان شد، اغلب چیزی جز کار طاقت‌فرسا، بی‌هویتی، تبعیض و نادیده‌ گرفته‌شدن نبود.

ما پادشاهی را که بالاترین مقام اجرایی کشور را به دکتر شاپور بختیار، از رهبران جبهه ملی مخالفش سپرد، رد کردیم و با رگ گردن‌های برآمده فریاد زدیم تا «شاه کفن نشود، این وطن وطن نشود». آن‌گاه رژیمی را که حتی یک معمم از طایفه خودش را هم با بی‌آبرویی، به یک تدارکاتچی تبدیل کرد، پذیرفتیم و ناروایی‌هایش را تحمل کردیم.

تصمیم ایران برای تعلیق همکاری‌های داوطلبانه با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در واکنش به حملات نظامی اسرائیل و آمریکا به تاسیسات هسته‌ای، تهران را با تهدید بازگرداندن تحریم‌های بین‌المللی در قالب فرآیندی روبرو کرده است که با عنوان «مکانیسم ماشه» شناخته می‌شود.

نزدیک به ۳۰ سال پیش در مقاله‌ای که برای یک مجله آمریکایی نوشتم، از کوشش رهبران جمهوری اسلامی برای تبدیل ایران به یک کره شمالی دوم گفتم. یادآور شدم که محمدرضاشاه می‌خواست ایران را به‌عنوان ژاپن دوم بازتعریف کند، اما موفق نشد، زیرا ایران، ایران است و ژاپن، ژاپن. سپس تایید کردم که رهبران جمهوری اسلامی نیز نخواهند توانست ایران را بر اساس الگوی کره شمالی بازسازی کنند، اما باید بپذیرم که حتی در آن روزها در پس ذهنم، این بیم وجود داشت که نکند خمینی و متحدان چپ‌گرای او این آرزو را دست‌کم تا حدی واقعیت بخ

اگر از فروپاشی درونی و خود به خودی نظام جمهوری اسلامی بگذریم, زیرا (از نظر ساختار قانونی و سیاسی جمهوری اسلامی, فروپاشی درونی بسیار دشوار است, مگر با عوامل بیرونی یا بحران‌های شدید درونی هم‌ زمان. چرا؟ در واقع، بر خلاف نظام شاهنشاهی, هیچ بخش از دستگاه قدرت فعلی "قابلیت ریزش" آشکار و مستقل ندارد. همه نهادها کاملا در هم تنیده‌اند.), دو سناریو برای آینده‌ی آن محتمل‌ تر است:

ساده بگوییم: هیچ سناریویی از جنگ مستقیم یا نیابتی با اسرائیل، برای ایران قابل پیروزی نیست. نه به دلیل ضعف اعتقادی یا نظامی، بلکه به دلیل موقعیت ژئوپلیتیک، وضعیت اقتصادی داخلی، نداشتن مشروعیت بین‌المللی و همچنین تغییر نظم جهانی.

برای من که بخشی از خاطرات زندگیم با افغانستان گره خورده یا بهتر است بگویم بخشی از روحم را در آن سرزمین زیبا با مردمانی که من جز مهر از آن ها ندیدم جا نهاده ام .هر خبر ،هر حادثه درآن کشور "دردا که اکثرا تلخ ودردناک است " مرا بشدت غمگین می کند. برایم سرنوشت هر جوان افغا ن همان اندازه مهم است که یک جوان ایرانی .چرا که در هفت سال زندگی در آن سرزمین بسیار چیز ها دیدم و آموختم که شاه بیت تمامی آن ها مهر وعلاقه ای بود که مردمان این سرزمین فرقی نمیکرد یک روستائی در هرات باشد یا یک معلم در مدرسه ا ی در ک

جریان جنگ دوازده روزه فرصتی شد تا اکثر جریان های سیاسی از چپ سنتی مانند حزب توده ، سازمان فدائیان اکثریت، حزب چپ ،اتحاد جمهوری خواهان اصلی تابدلی، اصلاح طلبان حکومتی درون حکومت تا اصلاح طلبان خارج از حکومت چه آنها که در داخلند وچه جا خوش کرده درخارج از امریکا تا اروپا وجزایر قناری فرصتی پیدا کنند لباس وطن پرستی وایران دوستی بر تن نموده جنگ تاریخی و عداوت دائم جمهوری اسلامی با اسرائیل راجنگ مردم با بیگانه هجوم گرتلقی کنند و در صفی مشترک با جمهوری اسلامی بدفاع از کشور برخیزند.
"کشوری که از آن مرد

زیرا اکنون، بیش از هر زمان دیگر، تاریخ در آستانه‌ی چرخشی بزرگ ایستاده است. رژیم اسلامی، این ماشین تباهی و سرکوب، به واپسین ایستگاه وجودی خود رسیده. نشانه‌های فروپاشی، در اقتصاد فرسوده، در مشروعیت سوخته، و در لرزش مداوم ستون‌های قدرت آن، آشکار است. پایان این رژیم دیگر در افق دور نیست؛ نزدیک است و ملموس.