یادآوری یک سند از سال 2003، جهت قیاس با شرایط امروزمان!

گاهی لازم است نگاهی به راه طی کرده داشته باشیم و با توجه به جنبه های مثبت و کاستی های مان، سنگ بنای سیاست های آینده را بچنیم. سندی از کنشگران سیاسی اپوزیسیون برانداز در سال 2003

 

اطلاعيه در بارهء

برگزاری سمينار مردم سالاری و جمهوری لائيک در ايران

پاريس ۵ و ۶ ژوئيه ۲۰۰۳

 

در پی نظر خواهی از امضاء کنندگان « بيانيه جمهوری اسلامی، جمهوری لائيک و جايگاه ما» (۱) و از آنجا که اکثريت پاسخ دهندگان به اين نظرخواهی (۲) خواهان آن بودند که سميناری به منظور بحث و تبادل نظر ميان کسانی که به اصول و مواضع مندرج در بيانيه باور داشتند برگزار شود تا از اين راه برای برداشتن گام های مشترک ميان خويش چاره انديشی کنند، اينک به آگاهی می رسانيم که اين سمينار در روزهای شنبه پنجم و يکشنبه ششم ژوئيه ۲۰۰۳ در پاريس برگزار می شود. نخستين روز سمينار به دو مبحث « معنای مشخص جمهوری لائيک در ايران» و « سرنوشت اصلاحات در ايران» خواهد پرداخت که در آن هر يک از سخنرانان چکيدهء تأملات و نظرات خويش را در اختيار شرکت کنندگان قرار خواهند داد و سپس با آنان به بحث و گفتگو خواهند نشست. روز دوم به بحث در باره « گام های مشترک ما» اختصاص خواهد داشت و جمع بندی های حاصل از بحث های سمينار.

علاقه مندان به شرکت در سمينار می توانند برای ثبت نام و دريافت برگهء ورودی و اطلاعات بيشتر با نشانی هئيت برگزاری سمينار تماس حاصل نمايند.

 

H.T.S.

3 impasse Bientz

95120 ERMENT

RANCE

FAX : ۳۳.۱- ۳۰. ۷۲. ۵۰. ۱۹

 

 

 

(۱)برای آگاهی از متن بيانيه نگاه کنيد به پيوست ۱

(۲) نگاه کنيد به پيوست ۲

 

 

برنامه سمينار

شنبه، ۵ ژوئيه ۲۰۰۳

۰۰/۱۰ : معارفه و سخنرانی افتتاحيه: شروع سمينار با يک دقيقه سکوت به احترام کليه شهدای راه آزادی و استقلال در ايران.

 

محور نخست: معنای مشخص جمهوری لائيک در ايران

 

۱۰/۳۰ : آقای علی شاهنده : « دين و دولت از انقلاب مشروطه بدينسوی »

۰۰/۱۱ : آقای ناصر رحيم خانی : « پيشينه تاريخی جمهوريخواهی در ايران »

۳۰/ ۱۱: آقای عباس ولی : «جمهوری لائيک، حکومت دموکراتيک و مسئله ملی » »

۰۰/۱۲ : وقت صرف ناهار

۳۰/۱۳  : آقايان هوشنگ کشاورز، و منصور فرهنگ : « دموکراسی و لائيسيته و موانع تاريخی آن در ايران »

۰۰/۱۴ : بحث آزاد

 

محور دوم : سرنوشت اصلاحات درايران

 

۰۰/۱۵ : خانم شهلا شفيق : « دموکراسی، لائيسيته، و آزادی زنان »

۳۰/۱۶ : آقای مسعود فتحی : « چشم انداز اصلاحات در جمهوری اسلامی ايران »

۰۰/۱۶ : آقايان محمود باباعلی و ناصر مهاجر: « از اصلاحات تا براندازی: تگناها و چشم اندازها»

۳۰/۱۶ : تنفس

۰۰/۱۷ : بحث و گفتگو

 

يکشنبه، ۶ ژوئيه ۲۰۰۳

محورسوم : گام های مشترک آتی

 

۰۰/۱۰ : آقای اقبال اقبالی : « جمهوری ايران، آلترناتيو ما »

۳۰/۱۰ : آقايان حيدر تبريزی، رضا اکرمی، اکبرسيف : « برای گسترش جنبش دموکراتيک و لائيک در ايران »

۳۰/۱۱ : آقايان شهرام قنبری، ناصر مهاجر، محمود باباعلی :« در بارهء گام های مشترک »

۳۰/۱۲ : وقت صرف ناهار

۰۰/۱۴ : ميزگرد

۳۰/۱۵ : وقت تنفس

۰۰/۱۶ : جمع بندی ها

 

 

 

پيوست شمارهء ۱ :

بيانيه

جمهوری اسلامی، جمهوری لائيک و جايگاه ما

 

در پايان دوره چهار ساله رياست جمهوری حجت الاسلام خاتمی، در آستانه برگزاری هشتمين دوره انتخابات رياست جمهوری اسلامی ايران و پس از دو دهه سلطه خودکامگی دينی، که با خسران های بزرگ مادی و معنوی، تباهی جان انسان ها در جنگی خانمانسوز و شکنجه و کشتار بی دريغ مخالفان همراه بوده است، ما کوشندگان فرهنگی، سياسی و روشنفکران تبعيدی، ضمن ابراز نگرانی عميق خود نسبت به آنچه در ايران می گذرد و بيم از آينده آن، اعلام می داريم:

۱-کارنامه حکومت دينی در ايران نشان داده است که جمهوری اسلامی، به رغم نياز مبرم جامعه و برخلاف خواست اکثريت مردم، از دست زدن به اصلاحات سياسی در ساختار قدرت و پذيرش حاکميت مردم ناتوان است. سرشت، بافت و کارکرد اين نظام، مبتنی بر قانون اساسی و نهادهايی است که خود بزرگترين موانع تحقق مردم سالاری (دموکراسی) در ايران هستند.

۲-جناح های اين حکومت به رغم همه اختلاف نظرها و تفاوت هايی که در شيوه اداره کشور با هم دارند، جملگی به حفظ نظام دين سالار و اصل ولايت فقيه پايبند مانده اند. هرجا که خواست، اراده و حقوق مردم در برابر رأی ولی فقيه قرار گرفته، اصلاح طلبان ازتکيه کردن به مردم و به کرسی نشاندن خواسته های آنان هراسيده اند و سرانجام، به حکم مصلحت نظام، به رأی «ولی امر مسلمين» گردن نهاده اند. در گفتار اصلاح طلب و در کردار مصلحت خواه نظام مانده اند.

۳-زنان و مردان ايرانی در پيکاری پر افت و خير اما پيوسته و با هوشياری و تلاشی روزمره در برابر نظام بيدادگر و خودسر ايستادگی و هر جا که توانسته اند دست تجاوز او را کوتاه کرده اند. عميق تر شدن شکاف ميان رقيبان در قدرت و بلند شدن بانگ اصلاح طلبی، در متن همين ايستادگی معنا می يابد.

۴-برچيده شدن بساط حکومت خودکامه دينی، در گرو پديد آوردن جانشينی دموکراتيک است. پيکار دموکراتيک زنان و مردان آزاديخواه، جايگاه شايسته خود را در جبهه يا جبهه های ديگری جدا از جبهه محافظه کاران يا اصلاح طلبان حاکم باز می يابد. برپايه چنين ملاحظاتی ما براين باوريم که:

الف) هدف اصلی تحول آينده جامعه ايران، دست يابی به دموکراسی است. جامعه ما در همه عرصه ها و جلوه های گوناگون زندگی اجتماعی، سياسی، اقتصادی و فرهنگی خود، نيازمند گذاراز اين تحول دموکراتيک است.

ب ) مناسب ترين شکل حکومت برای پی ريزی و پاسداری اين تحول دموکراتيک، استقرار يک جمهوری لائيک مبتنی بر تکثر بينش ها و روش هاست که پايبند موازين جهانی حقوق بشر، رعايت شأن و حيثيت ذاتی انسان، آزادی عقايد و اديان، برابری حقوق زن و مرد، تأمين عدالت اجتماعی و حقوق اقليت های ملی و قومی در ايران باشد. خواست و آرزوی مشترک امضاء کنندگان اين بيانيه آن است که طيف گسترده ای از آزاديخواهان، از افق ها و خاستگاه های گوناگون، پيرامون اين اصول و مواضع گرد هم آيند. طيفی که از يک سو مخالف اصولی هرگونه حکومت دينی ست و با هر شکلی از جمهوری اسلامی ناسازگار است، و از سوی ديگر بر آن است که به سهم خود زمينه شکل يابی جمهوری لائيک در ايران را هموار سازد، با برداشتن گام های سنجيده، نيروی خود را با جنبش های اعتراضی مردمان سرزمين مان پيوند زند، زبان آزاد خواسته های بر حق آنان گردد و راه مستقل خويش را به سوی جدايی کامل دين از دولت و پيوند ناگسستنی آن با مردم سالاری و آزادی به عنوان کليتی تجزيه ناپذير در پيش گيرد.

پاريس ۲۳ مه ۲۰۰۱- ۳ خرداد۱۳۸۰

 

پيوست شماره ۲:

 

گزارش نظر خواهی کتبی جمع آوری و جمعبندی نظر خواهی کتبی از امضا کنندگان بيانيه “جمهوری اسلامی، جمهوری لائيک و جايگاه ما ” در بارهء چکونگی ادامه کار و شيوه های ممکن همکاری در آينده، با تاخير به پايان رسيد . علت اين تاخير علاوه بر مشکلات خود مجمع گردآوری نظرات، ناشی از تلاش ما برای رساندن پرسشنامه به بيشترين تعداد امضاکنندگان بيانيه و تمديد مکرر مهلت برای دريافت جواب آنها بود. عليرغم کوششهای ما بدليل غير مستقيم بودن برخی ارتباطات، رساندن پرسشنامه به تمامی امضاءکنندگان بيانيه ميسر نشد . در کل پرسشنامه بدست ۹۵ نفر رسانده شد که ۶۴ نفر به آن پاسخ دادند.

دوستانی را که به پرسشنامه پاسخ ندادند به سه دسته می توان تقسيم کرد : ۱) دوستانی که موافق اقدام بعدی نيستند. ۲) دوستانی که عليرغم پاسخ ندادن به پرسشنامه، همدلی خود را با اقدامهای بعدی ابراز کردند. ۳) دوستانی که عليرغم تماسهای مکرر ما به پرسشنامه پاسخ ندادند. در عين حال به اين نکته هم بايد اشاره کرد که دوستانی چند هم در پاسخ به پرسشنامه ها شرکت نمودند که جزو امضاکنندگان نبودند ولی با بيانيه و اقدامات بعدی موافق بودند.

نتايج پاسخ های رسيده : اکثريت( ۵۹ نفر) موافق تشکيل سمينار و شرکت در آن و۳۷ نفر آماده شرکت فعال عملی يا نظری در تدارک سمينار می باشند.درميان موضوعات پيشنهادی برای سمينار، “اصلاح پذيری يا عدم اصلاح پذيری رژيم جمهوری اسلامی” و ” معنای مشخص جمهوری لائيک در ايران ” بيشترين طرفدار را دارد.

اقليت قابل توجهی (۲۴نفر) موافق تاسيس سايت انترنتی می باشند که ۱۳ نفر از آنان آماده شرکت فعال در راه اندازی سايت می باشند که توان و تجربه آنرا نيز دارند.

با توجه به تمايل اکثريت شرکت کنندگان در نظر خواهی، مجمع گرد آوری نظرات، تدارک برای تشکيل سمينار را پيشنهاد می کند.

تشکيل سميناری از امضاءکنندگان و دوستانی که به آن دعوت می شوند، نيازمند تدارک عملی و نظری است . برآنيم که طيف های نظری مختلف در آن شرکت نمايند، رساله های ارائه شده دارای کيفيت مطلوب باشد، بلحاظ ما لی، تدارکاتی و تشکيلاتی پيش بينی های لازم صورت بگيرد و بحثهای جدی در سير تدارک سمينار براه بيافتد.

با در نظر گرفتن اينکه اکثريت طرفداران شرکت در سمينار ساکن اروپا و بيش از نيمی از طرفداران شرکت فعال در تدارک سمينار ساکن پاريس می باشند، پاريس مناسب ترين محل برای تشکيل سمينار بنظر می رسد.

در راستای تدارک سمينار، و در گام اول دوستان طرفدار شرکت فعال در تدارک سمينار در پاريس را به نشستی دعوت می کنيم تا اين جمع با همفکران و همياری خود زمينه شرکت طرفداران شرکت فعال در تدارک سمينار را در نشستی فراهم کند تا آن نشست، تدارک عملی و نظری سمينار را برنامه ريزی نمايد.

منبع

http://www.asre-nou.net/1382/khordad/4/m-seminar.html

انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: