پیوستن شغل دومی ها به تظاهرات فقرا

امروز دیگر هیچ راه برگشتی برای رژیم باقی نمانده، حالا دیگر تروریستهای دست پروده رژیم هم به فلاکت افتاده اند و حتی رژیم قادر نخواهد بود که به کمک دست پرودگان تروریست خود، حرکت قشر عظیمی از فقرا و معیشت گرایان آسیب دیده از بالا رفتن قیمت بنزین را کنترل کند،

پیوستن شغل دومی ها به تظاهرات فقرا
شغل دوم مسافرکشی کارکنان با بالا رفتن قیمت بنزین به مخاطره افتاده،
زمانی که رژیم پول در دستش بود با دست و دلبازی تمام، بیشتر ثروت کشور را برای تربیت و آموزش تروریست های رنگارنگ در لبنان و سوریه و یمن و افغانستان وووو به هدر داد، بعد از بایکوت اقتصادی کشورهای قدرتمند جهان، امروز دیگر ملاغه بودجه در ایران به ته دیگ خورده و برای پرداخت حقوق بازنشستگان و یارانه فقرا بودجه ائی در بساط ندارند و آخرین راه نجات خود را با بالا بردن قیمت بنزین می خواهد تامین کنند، غافل از آنکه بدینطریق حیات شاغلان شغل دوم مسافر کشی را به خطر انداخته اند، قشری که تلاش می کرد با تحمل هرگونه بدبختی و فشار مضاعف با معیشت گرائی به زندگی بی دردسر ادامه دهد و تا جائی که می توانست با رژیم درگیر نمی شد، امروز دیگر این قشر عظیم اجتماعی هم با بالا رفتن قیمت بنزین آسیب کمرشکنی دیده و دیگر امیدی به فردا ندارد، و چه بخواهد و چه نخواهد برای ادامه حیات خود باید در جلو رژیم بایستد، دیگر هیچ راهی برایشان باقی نمانده، و این دقیقا نقطه شروع همآوائی قشر معیشت گرا با دیگر فقرای محتاج به نان شب می باشد، در واقع در یک لحظه و در یک شب، با بالا رفتن قیمت بنزین، قشر عظیمی از افراد مصلحت گرا و معیشت گرای جامعه در کنار انبوه عظیمی از فقرای ناراضی کارتون خواب و گورخواب قرار گرفتند، امروز دیگر هیچ راه برگشتی برای رژیم باقی نمانده، حالا دیگر تروریستهای دست پروده رژیم هم به فلاکت افتاده اند و حتی رژیم قادر نخواهد بود که به کمک دست پرودگان تروریست خود، حرکت قشر عظیمی از فقرا و معیشت گرایان آسیب دیده از بالا رفتن قیمت بنزین را کنترل کند، فروپاشی رژیم بعد از چهل سال انتظار، دارد به واقعیت نزدیک می رسد.

انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: 

دیدگاه‌ها

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
اسد صادق عزیز، اکثر رهبران پانفارسیست تمامیت خواه لباسهای مجلسی و پلوخوری خود را بر تن کرده، با دادن پیامهای آتشین، آماده چیدن میوه های حرکت مردمی هستند، کسی سراغ خانواده قربانیان را نمی گیرد، آنها کوچکترین درکی و سوادی از مفهوم عملی سکولار دمکراسی و رعایت حقوق بشر ندارند، فقط و فقط برای حفظ تقدس تمامیت ارضی می اندیشند و کوچکترین اهمیتی به خواست مردم و ملتهای غیر فارس نمی دهند، آنها آماده سوار شدن به هواپیما و در آرزوی تکرار ۲۱ آذر دیگری در آزربایجان هستند، غافل از اینکه بدون آزربایجان هیچ حرکتی در ایران نمی تواند به به سر منزل مقصود برسد، تا به امروز آزربایجانی ها میوه انقلاب را در طبق اخلاص گذاشته و تقدیم تمام ایرانیان کرده اند، ولی پانفارسیسم میوه انقلاب را خورده و در عوضش، زبان ملت ترک آزربایجان را ممنوع کرده، امروز دیگر آزربایجان فقط و فقط به منافع ملت ترک آزربایجان می اندیشد.