خیز جامعه شهروندی برای رهائی، اشاره به فرصت ها و پرتگاه ها

جامعه ایران برای خیز بزرگ اماده می شود. دو طیف در کشاکش مبارزات جاری می توانند نقش سازنده ویا ویرانگرانه ایفاء کنند. طیفی حول نقاط اشتراک، توانائی های جامعه کار می کند تا ایران و جامعه ایرانی از منجلاب کنونی بیرون آید، و طیفی رنگارنگ هم غرق در توهمات دوران ارباب و رعیتی، روی وجوه عقب ماندگی های سیاسی، فرهنگی، دینی اقشار حاشیه نشین شهری سرمایه گذاری کرده و آماده اند تا منافع جامعه و کشور را قربانی اهداف حقیرانه خود سازند.

 

جامعه ایران برای خیز بزرگ اماده می شود. دو طیف در کشاکش مبارزات جاری می توانند نقش سازنده ویا ویرانگرانه ایفاء کنند. طیفی حول نقاط اشتراک، توانائی های جامعه کار می کند تا ایران و جامعه ایرانی از منجلاب کنونی بیرون آید، و طیفی رنگارنگ هم غرق در توهمات دوران ارباب و رعیتی، روی وجوه عقب ماندگی های سیاسی، فرهنگی، دینی اقشار حاشیه نشین شهری  سرمایه گذاری کرده و آماده اند تا منافع جامعه و کشور را قربانی اهداف حقیرانه خود سازند.

قطب سازنده ایران فردا، با روشنگری سیاسی از عزیمتگاه ارزش های ایراندوستانه، انسانی، آزادیخواهانه، سوسیال و لائیک دمکراتیک می تواند کشتی انقلاب سوم را از تلاطم های آتی بسلامت عبور دهد. تجربه هر دو طیف در دو انقلاب مشروطه و بهمن پیش رویمان قرار دارد.

در جریان انقلاب مشروطه، منورالفکران ایرانی، با آگاهی از تاریخ میهنمان، خردگرائی و یاری از تجارب اروپا، مسیر تازه ای را یرای آینده ایران ترسیم کردند و توانستند در جامعه عقب مانده آندوران، بستر پیشرفت جامعه و کشور را فراهم کنند.

غده های چرکین باقی مانده در انقلاب مشروطه (سلطنت و اسلام سیاسی) رشد کردند، چشم انداز جمهوریت بمعنای دقیق آنرا نابود و دیکتاتوری دوران پهلوی، زمینه ساز قدرتگیری “مشروعه” در ایران گشت. خمینی (اسلام سیاسی) با همراهی و همدستی منفورالفکران داخلی و جهانی توانست قیام آزادیخواهانه علیه دیکتاتوری را به “انقلاب” جهل و بیخردی جمعی علیه مدنیت، انسانیت و ایرانیت تغییر دهد.

اکنون حکومت اسلامی به پایان خود نزدیک شده، خروش جامعه شهروندی و شعارهای مرگ بر جمهوری اسلامی، زندگی انسانی، جمهوری ایرانی و .. را در سراسر کشور مشاهده کنیم. اپوزیسیون حرفی جز نسخه های کپک زده و آشفتگی سیاسی برای جامعه ندارد. خیزش اجتماعی جامعه شهروندی ایران، در عام ترین شکل خود، آزادی کشور و جامعه از اسارت چهل و سه ساله اسلامگرایان، دمکراسی، رفاه همگانی و لائیسیته (جدائی دین از دولت، سیاست و امور اجتماع) را فریاد می زند.

بار دیگر موضوع “اپوزیسیون”، منورالفکران و منفورالفکران، سازندگان و ویرانگران کشور و جامعه، در تدارک انقلاب سوم برجسته خواهد شد. انچه حفظ ایران و سازندگی جامعه ایرانی را تضمین می کند، آگاهی سیاسی، فرهنگ متمدنانه شهروندی و مشارکت همگانی باشندگان کشور در تعیین سرنوشت ایران است. اگر نیروی محرکه انقلاب سوم جامعه شهروندی است، پس تسلیح سیاسی، تشکل و مداخله گری برای ارتقاء عیار خردجمعی، اهمیت ویژه می یابد.

در انقلاب مشروطه ایران، قطب سازنده جامعه و کشور کوشش کرد تا با یاری انجمن های ایالتی ولایتی، مشارکت جامعه را در سرنوشت خود و میهن تامین کند، که میسر نشد. اکنون مهستان های خودمدیریت لائیک دمکراتیک می توانند پاسخگوی نیاز جامعه باشند و پیامدهای فاجعه بار سوسیالیسم آمرانه، اسلام سیاسی، جنگ های دینی، قومی و نژادی را با مردم در میان بگذارند و اذهان عموم را نسبت به نمایندگان سیاسی آنها که هر روز در تریبون های امریکائی، انگلیسی، عربستانی و ترکیه ای ظاهر می شوند را روشن کنند.

جامعه شهروندی برای پیشروی خود به قطب نمای سیاسی نیاز دارد، قطب نمایی که راه آینده، چهره های سازنده و نیز ویرانگر امروز و فردای ایران را نشان دهد. انقلاب سوم ایران نیاز به آدرس دقیق دارد. آدرس دقیق، همانا تعیین کلان هدف سیاسی و تصویری از پرتگاه های پیشاروی جنبش سرنگونی حکومت اسلامی می باشد.

کنشگران سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایراندوست جهت ایجاد بزرگترین قطب برای درهم شکستن حکومت اسلامی و سازماندهی قدرت نوین، ناچار هستند بدون هرگونه خوشخیالی به حکومت اسلامی و طیف های پیرامونی، کشورهای بدخواه ایران و ارتجاع داخلی، راه ارتقاء مبارزات کنونی به جنبش همگانی جامعه شهروندی را هموار نمایند و نسبت به پرتگاه های مذهب، قومیت و نژادپرستی هوشیار باشند.

اگر بخش سازنده اپوزیسیون بتواند نقش ویرانگرانه و تفرقه برانگیز را خنثی و به همبستگی جامعه شهروندی یاری رساند، بستر عینی گسست زنجیرهای استبداد، دیکتاتوری، فقر، فلاکت، تبعیض فراهم می گردد و تامین آزادی، داد، دمکراسی، لائیسیته و رفاه همگانی در ایران عزیزمان میسر می شود.

جامعه شهروندی در آستانه خیز بزرگ برای رهائی می باشد، فرصت ها را دریابیم  و پرتگاه ها را بشناسیم!

اقبال اقبالی

26.07.2021

www.tribuneiran.org

منبع: 
تریبون ایران
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: