جنگِ ستارگانِ جمهوری اسلامی
در این تمثیل، لوکاس به شیوه ای ساده و عامه-پسند نشان می دهد که چگونه با مهندسیِ افکارِ عمومی از طریقِ بحران-سازی و وحشت-اندازی در بینِ مردم و به همچنین کنترلِ رسانه ها و نیروهای نظامی، فردی یا جمعی کوچک می تواند استبداد را بر جامعه حاکم کند؛ به طوری که خودِ مردم هم نه تنها به آن استبداد رضایت دهند که ناخودآگاه با آن همکاری کنند؛ و بدین ترتیب قدم به قدم اختیاراتشان را به دستِ خود به استبداد واگزار نمایند.