مقایسه ای بین آینده نگرهای داخل و خارج ایران
پیش از هر چیز لازم به تذکر است که هدف از طرح این ملاحظات توهین به کسی نیست هرچند نه علاقه ای به ژست متواضعانه دروغین دارم و نه انشا نویسی و بحثی صریح درباره موضوعی است که نه شخصی بلکه در عرصه عمومی قرار دارد. در گذشته از این قلم بارها در عرصه سیاسی از آینده نگرهای داخل کشور نقدهایی از جمله به دلیل حمایت اکثریت آنها از جریان اصلاح طلبی، مطرح شد (1).