بیانیه ی مشترک جریانهای آزادیخواه اپوزیسیون ؛ در خصوص انتخابات خرداد 92

سالهاست که در نظام استبدادی حاکم بر میهن مان ؛ نمایش انتخابات برگزار میشود و در هر دوره حرف ها و حدیث های مکرری ، پیآمد آن است .

از یک سو مردم به اَنحای مختلف حتی با نیرنگ و فریب به پای صندوق های رای کشانده میشوند و آن بخشی که خواستار اصلاح ، تغییرات و دگرگونی های اساسی و زیربنایی هستند در تلاش برای تأثیر در روندِ چرخه های اجرایی و قانونگذاری حاکمیت ، کمابیش حضور فعال دارند .

از طرفی دیگر اپوزیسیون رژیم و بخصوص مجموعه ی عظیم و گسترده یی که در تبعید به سر میبرند ، غالبا" انتخابات را در هر بُرهه تحریم کرده و مردم را به رای ندادن و شرکت نکردن در این نمایشات تشویق میکنند .

اما همچنان نتیجه های حاصل از انتخابات ؛ دارای مشروعیت داخلی و بین المللی بوده و اینگونه تحریم ها نتوانسته تأثیر قابل توجه ای در روندِ اجرایی آنها بگذارد .

اگر بتوان جامعه ی ایرانیِ رای دهنده را از نظرِ نگاهی که به انتخابات داخلی کشور دارند دسته بندی نمود ؛ میتوان به سه گروه تقسیم شان کرد  :

$1-   گروه اول ؛ حامیان ، جیره خواران و مزدوران وابسته به حاکمیت هستند که در هر شرایطی و به شکلی منسجم در صحنه ی انتخابات حضوری فعال و اثر بخش دارند . این گروه که تعدادشان بر خلاف ادعاها یا انتظارات مخالفین نظام ، خیلی کم هم نیستند ؛ بیشترین نقش را در به نمایش گذاشتن اقتدار و مشروعیتِ رژیم ایفا نموده و شرکت در انتخابات را فریضه ، وظیفه و جهاد با دشمنان به حساب می آورند .

$1-  گروهی دیگر که در این چند ساله ی اخیر نَشو و نما پیدا کرده و میانه روها ، مُسامحه گران و اصلاح طلبانِ درون نظام را تعریف میکنند ؛ خواسته یا ناخواسته نقش هیزم را برای گرم نگه داشتن تنور انتخابات دارند .

بیشترِ جوانان ، دانشجویان ، اربابان جراید ، روشنفکران و بخشی از بدنه ی جامعه ی هنری و ورزشی کشور ، موردِ هدف این بخش بوده و همواره شخص ، گروه یا فهرستی برای آنان تعریف شده تا به صندوق های رای کشانده و این نمایش ها را پُررونق تر و باشکوه تر جلوه دهند .

$1-  و اما گروه سوم که در اقشار سطح پایین تا متوسط جامعه تعمیم می یابد ؛ بخشی از بدنه ی اجتماع هستند که نه طرفدار رژیم محسوب می شوند و نه در معادلات و موازنه های سیاسیِ درون حاکمیت ؛ موضع خاص و مشخصی دارند . این دسته از مردم بدلیلِ ناآگاهی ، عدم شناخت و محافظه کاری ، به دلایل اقتصادی و معیشتی ؛ خود را مُلزم به شرکت در انتخابات دانسته و تنها به دلیل قرار گرفتن در حاشیه ی امنیت ، دور بودن از فشار و تهدید ؛ و در نهایت محروم نشدن از حقوق اولیه ی اجتماعی شان ، به صندوق های رای رفته و به یکی از کاندیداها بدونِ توجه به ساختار شخصیتی و وابستگی فکری او ؛ تنها بر اساس وعده ها و گفته های بدونِ پشتوانه اَش در نمایش انتخابات شرکت میکنند .

ما جریان های آزادیخواهِ اپوزیسیون ؛ قصد داریم دلایلِ اصلی شرکت نکردن در انتخابات را بخصوص برای مخاطبینِ دسته ی سوم برشمرده ؛ و حداقل تأثیرِ این روشنگری را به بوته ی مِحک و آزمایش بسپاریم ... 

انتخابات در این نظامِ سرکوبگر و تمامیت خواه ، بر اساس قوانین و موازین حاکمیتش ؛ دارای نواقص و کمبودهایی ست که از استانداردهای غالبِ جهانی او را دور داشته  و نشاندهنده ی سوء استفاده ، فریب و نیرنگِ عموم مردم ِ شرکت کننده در آن است . این نواقص به شرح زیر می باشد :

$1-  نظارت استصوابی و نقش شورای نگهبان در تایید یا ردِ صلاحیت کاندیداها ؛ چیزی جز انتصابی بودن انتخابات نبوده و تنها افرادی امکان حضور در عرصه ی انتخابات را خواهند داشت که مورد وثوق و تأیید ِ رهبری و دستگاه اطلاعاتی-امنیتی رژیم باشند .

$1-  در همه جای دنیا ، حضورّ اپوزیسیون حاکم ؛ امری بدیهی و ابتدایی تلقی میشود و برای کسبِ کرسی های حداقل ، امکانِ حضور در عرصه ی رقابتی برایشان قانونی و مُهیاست .در حالی که این فرصت همواره از اپوزیسیونِ مخالف یا حتی منتقد گرفته شده و می شود .

$1-  عدمِ شرکت و پذیرشِ زنان در انتخابات ریاست جمهوری ؛ نقضِ آشکار حقوق بشر و تبعیض جنسیتی محسوب شده و فرصتِ مدیریتِ کلان کشور را از نیمی از جمعیت ، سلب میکند .

$1-   همچنین ادیان و مذاهبِ غیرِ شیعی مورد بی توجهی و مهجوریت قرار گرفته و کاندیداهای منتسب به غیرِ مذهبِ شیعه و حتی شیعیانی که التزامِ عملی به اصل ولایت فقیه وسرسپردگی به نظامِ آن ندارند ؛ امکانِ حضور در عرصه ی انتخابات را نخواهند داشت .

$1-  دستگاه های مجری و ناظر بر انتخابات ، خود را مسوول پاسخگویی به شکایات یا اعتراضات ندانسته ؛ عملا" و آشکارا از فرد یا افرادِ متصل به حاکمیت ، دفاع و پشتیبانی می نمایند که نمونه ی بارزِ آن عکس العملِ این دستگاه ها در قبالِ اعتراضات عظیم مردمی در سال 88 و سرکوبِ شدید و اَسَفناک متعاقبِ آن بوده .

 $1- حمایت و جانبداری و پشتیبانی ی مالی ی دستگاه های اطلاعاتی ، امنیتی ، تبلیغاتی و اقتصادی ی وابسته به رژیم از یک کاندیدا یا گروه ؛ علاوه بر اینکه خلاف مقررات و قواعد اجتماعی و بین المللی است ؛ امکان و فرصتِ حضور و تاثیر را از دیگر افراد یا گروه ها گرفته و موجبِ تبعیضِ مُحرَز می گردد .

گر چه حضور یا عدمِ حضورِ گروه عظیم مردمِ غیر وابسته به رژیم و مخالفِ سیستم ِ موجود ؛ تاثیری در شکل نمایش یا نتیجه ی انتخابات نداشته و ندارد ، اما می توان از دریچه ی دیگری به این موضوع نگاه کرد و آن چیزی نیست جز رسالت فردی و اجتماعی ِ هر شخص نسبت به جامعه ، کسب یا تقویتِ هوشیاری و آگاهی در قبالِ فریب ها و نیرنگ ها ؛ و همچنین مقابله و مبارزه با ظلم و استبداد و دیکتاتوری بر اساسِ روحِ آزادیخواهی .

 

این اعتلاف و همآوایی  بر همین اساس و دلایلِ  برشمرده ؛ علاوه بر تحریم انتخابات ِ پیش روی ریاست جمهوری خرداد 92 و درخواست از اقشار جامعه ی ایرانی ِ حایز شرایطِ رای دادن ،  برای عدم شرکت در انتخابات به هر نحو و شیوه ای ؛ پیشنهاد میدهد که مردم ، گروه ها و سازمانهای سیاسی و بخش های فرهنگی و اجتماعی داخل کشور در فرصتِ باقی مانده تا زمان انتخابات و رای گیری ؛ به تحرکات و عکس العمل های خارج از شرایط متداول چنین روزهایی دست زده و رفتارهای نامتعارف و غافل گیرانه یی داشته باشند .

بعنوان مثال حرکتهایی سمبلیک در غالبِ شعارنویسی در حوزه ی آزادیخواهی و دمکراسی طلبی ؛ رفع تبعیض و نابرابری و بی عدالتی ، گرامیداشتِ جانباختاگان راه مبارزه با استبداد و دیکتاتوری ، حمایت از زندانیان سیاسی و چهره های محبوب یا مطرحِ سیاسیِ موردِ وثوق ، اجتماعاتِ فرهنگی و سنّتی ؛ و مواردی مشابه که بر حسبِ شرایط اجتماعی و فرهنگی بخش ها و مناطق مختلف کشور می تواند تأثیرگذار و چشمگیر باشد ...

زنده باد آزادی ؛ پاینده باد ایران و  ایرانی 

 

امضاء کنندگان :

 

جبهه آزادیخواهان ایران

حزب دمکرات ایران

شورای همبستگی برای دمکراسی و حقوق بشر ( در خارج از کشور )

کنگره ملی ایرانیان برای نجات ایران

انتشار از: