جنبش سبز، پیروز انتخابات 92

جنبش به ظاهرخاموش سبز، بهای سنگین منصرف کردن جبری خاتمی و رد صلاحیت رفسنجانی را به حکومت تحمیل کرد و با مشروعیت زدایی از انتخابات، راه بر آمد مجدد خود را هموار نمود. حرکت مردم اصفهان و شعار های سبز آنها برآمد مجدد این جنبش را نوید می دهد.

از چند ماه پیش که فضای کشور به تدریج انتخاباتی شد، دو گرایش در میان نیرو های اصلاح طلب و تحول خواه پدیدار شدند. گرایش نخست مایل بود که بر پیوند این انتخابات با کودتای انتخاباتی ۸۸ تاکید کند و سیاست انتخاباتی جبهه اصلاح و تحول  را بر این مبنا بنا کند که صورت حساب های سال ۸۸ هنوز پرداخت نشده اند و در نتیجه ضروری است که همه حرکات و مانور های تاکتیکی، حول شعار محوری احیا و تداوم جنبش سبز سازماندهی شوند و شرکت در انتخابات به خواسته هایی نظیر آزادی زندانیان سیاسی، بر داشتن محدودیت های غیر قانونی علیه رهبران جنبش سبز و عدم مزاحمت در مقابل فعالیت سیاسی موسوی. کروبی و رهنورد، مشروط شود. گرایش دوم اما، مایل نبود که کودتای ۸۸ برجسته شود و بسته به دوری و نزدیکی نسبت به جنبش سبز ، از "موقتا در پرانتز گذاشتن پرونده ۸۸" تا به فراموشی سپردن آن و گشودن جبهه ای جدید راپی می گرفت. به میدان کشاندن خاتمی ، نخستین تلاش جدی گرایش دوم در روند انتخابات بود که با مخالفتی از سوی گرایش نخست روبرو نشد. هر دو گرایش می دانستند که شانسی برای ماندن خاتمی در صحنه وجود ندارد و خامنه ای و محافل نظامی- اقتدارگرای پیرامون او عزم خود را برای جلوگیری از ورود مجدد اصلاح طلبان به ساختار قدرت جزم کرده اند و این پروژه را به هر قیمت پیش خواهند برد. در نتیجه دو گرایش فوقبا دو هدف متفاوت کوشش کردند تا از ورود خاتمی به صحنه بهره ببرند؛ اولی با هدف افشای برنامه حکومت و بالا بردن هزینه مهندسی انتخاباتو دومی به قصد شکستن فضای تحریم و رها کردن خود از زیر سایه موسوی و سبزها، از آمدن خاتمی استقبال کردند. خاتمی که بر صحنه پیکار اشراف داشت، پس از چرخی میانه میدان و اطمینان از اینکه نقش خود را خوب بازی کرده و توانسته هم یخ عدم شرکت در انتخابات  را بشکند و هم هزینه ای سنگین  روی دست خامنه ای بگذارد، با این جمعبندی که "نمی گذارند بیایم"، میدان را برای رفسنجانی که کاندیدای اصلی ایتلاف میانه بود، خالی کرد.

توافق با اصولگرایان معتدل و پیش انداختن رفسنجانی به عنوان کاندیدای واحد، بزرگترین و مهم ترین حرکت تاکتیکی مشترک دو گرایش – البته با اهداف متفاوت- بود که اگر به تایید صلاحیت رفسنجانی  و شمارش آرای واقعی او و راه یافتنش به کاخ ریاست جمهوری منجر می شد، چرخشی جدی در حاکمیت رغم می خورد و سبز های رادیکال حامی گرایش نخست نیز نا گزیر می شدند تا در بسیاری از باور ها و ارزیابی های خود تجدید نظر کنند. رد صلاحیت رفسنجانی که به درستی به "باطل کردن شناسنامه نظام جمهوری اسلامی" تعبیر شده است، به توهم ها وامیدهای ناموجه به امکان عقب نشینی خامنه ای و حامیان  نظامی-اقتدار گرای او پایان داد ونشان داد که راهی جز ایستادگی وجود دارد  

در مسابقات فوتبال، گاه چند هفته مانده به بازی نهایی، برنده بازی ها به دلیل تفاضل امتیازات، مشخص می شود و بقیه مسابقات جنبه تشریفاتی پیدا می کنند. با حذف رفسنجانی، نتایج لیگ۹۲ هم مشخص شده است و بازی های این روز های باقی مانده ،همگی جنبه نمایشی دارند. قهرمان این فصل بازی ها اما ، نه اقتدارگرایان و رهبر نظام، که جنبش سبز است. همه توهم پراکنی های خوش خیال هایی که به ظهور اندکی عقلانیت در بالا دل بسته بودند، با برخورد آمرانه و تحقیر آمیز خامنه ای و نظامیان روبرو شد و یک بار دیگر ثابت شد که حق با موسوی و کروبی بوده است و بدون سازمان دادن قدرتی همسنگ ، نمی توان بیت خامنه ای و امپراتوری های مالی- نظامی حامی او را به عقب نشینی واداشت. رفتار هاشمی –که به درستی سیاسی ترین فرد نظام  شمرده شده و می شود- در روند انتخابات بسیار عبرت آموز و هشدار دهنده است. چرا او پس از اطلاع از رد صلاحیت خود، پیشنهاد انصراف دادن را قاطعانه رد کرد و برخورد رودررو با خامنه ای و شورای نگهبان را بر کنار کشیدن ترجیح داد؟ به باور من منطقی ترین دلیل رفتار او را می توان این دانست که  این بار هم همانند روز های قبل از انتخابات ۸۸ دود آتش زیر خاکستر را می بیند و نمی خواهد در اردوی  جریان های بی آینده دیده شود.

در گذاشتن نقطه پایان بر توهم پراکنی های عوامل دستگاه ولایت، مردم اصفهان نقش درخشانی بازی کردند. در شرایطی که بسیاری از مدعیان  اصلاح طلبی از بردن نام موسوی و کروبی ابا داشته و دارند و خیلی ها همصدا با دستگاه تبلیغاتی حکومت،از پایان جنبش سبز سخن می گویند،اصفهانی ها در تظاهرات چند ده هزار نفره خود، شعار های جنبش سبز را زنده کردند،فریاد مرگ بر دیکتاتور و سلام بر موسوی و کروبی سر دادند و خواستار آزادی زندانیان سیاسی شدند. حرکت مردم اصفهان یک بار دیگر ثابت کرد که جنبش سبز نه کشتنی است و نه مردنی! چرا که وارث صد و اندی سال پیکار مردم ایران برای دستیابی به آزادی، دموکراسی و حاکمیت قانون است و مادام که این اهداف متحقق نشود، این جنبش ادامه دارد و پایداری و استواری موسوی و کروبی بر سر پیمانشان با مردم سرمایه عظیمی را در حساب آنها و مردم ایران ذخیره کرده است. سرمایه ای که هر لحظه اگر آزاد شود، توان هدایت کشور به سوی آزادی و دموکراسی را دارد. شبح سبز در فضای ایران در پرواز است و همین پرواز نامریی است که خواب راحت را از چشم رهبر و اطرافیانش ربوده است و اصفهانی های نکته سنج، هنگامی که در کنار سلام بر موسوی و کروبی، شعار معنی دار " دیکتاتور، دیکتاتور، خوابت آشتفته باد!" را سر می دهند به این حقیقت اشاره دارند.

در ۲۴ خرداد نمایش دور اول انتخابات ، به این یا آن شکل پایان می یابد و مدتی بعد، دولت دست نشانده بیت تشکیل میشود با کوهی از مشکلاتی که میراث دولت عزیز کرده خامنه ای و سیاست های خانمان برانداز "مقام معظم رهبری" است . در مقابل این دولت که ناچار است کارش را در اوجتحریم ها ی گسترده آغاز کند، مردمی قرار دارند که از بی قانونی، فساد، دروغ، چپاول آشکار اموال عمومی ، تورم و گرانی کمر شکن به جان آمده اند. این مردم در خرداد ۸۸ تحت رهبری موسوی و کروبی و صد ها و هزاران کنشگر سیاسی ملی، چپ و مذهبی راه خود را یافتند و آموختند که چگونه با پیکار متحد، رها از خودی و غیر خودی، پیگیر و خشونت پرهیز، بر بر داشت انسانی از قوانین موجود و ضرورت اجرای بی تنازل قانون اساسی ، بر حق خود در برگزیدن آزادانه حکومتگران، بیان آزادانه نظر و عقیده، داشتن مطبوعات و احزاب  آزاد پافشاری کنند ، به خودکامگی ولی فقیه مهار بزنند، به سوی برگزاری انتخابات آزاد بروند و بدست نمایندگان برگزیده خویش ،قانون اساسی نوینی تدوین کنند که در آن همه قدرت ازآن مردم بوده، هیچ ماده و تنصره ای مغایر با اعلامیهجهانی حقوق بشر وجود نداشته باشد.

چهار سال بعد ازنخستین اوج گیری جنبش سبز، در ۱۴ خرداد ۹۲ مردم اصفهان ، کاملا "سبز" به خیابان آمدند. با همان شعار ها و همان مطالبات. آیا این حرکت مردم، سر آغاز دوران بعد از انتخابات فرمایشی ۲۴ خرداد نیست و آیا ۱۴ خرداد در تاریخ ایران به مثابه یک نقطه عطفثبت نخواهد شد؟

آقای خامنه ای ! ندای یار دیرینتان را نشنیدید! صدای مردم اصفهان را می شنوید؟ لباس گرم بپوشید! باد سردی در راه است!  

انتشار از: