جنـگ هم نعمـت هم ثـروت!

باز هم خبر آنهم چه خبرهایی که انسان از شنیـدن آن بقول معروف، مو بر بدنش سیخ می شود، تـرا بهرکی دوست دارید یکبارهم شده خبرهای خـوش بدهید! باورکنید بنده به شنیدن یک خبر خوش هم قانع هستم هرچند، شاید این آرزو را به گـور ببـرم! آخه ناسلامتی مثل اینکه کم خبر دردآور شنیده ایم که مرتب ازاین نوع خبرهای ناگوار می دهید! اصلأ چرا جای دور می رویم، اگـر به وضعیت اسف ناک خودمان نگاهی سر انگشتی بیاندازیم با تمام وجود آنرالمس می کنیم و آن این حقیقت دردناک است که...

باز هم خبر آنهم چه خبرهایی که انسان از شنیـدن آن بقول معروف، مو بر بدنش سیخ می شود، تـرا بهرکی دوست دارید یکبارهم شده خبرهای خـوش بدهید! باورکنید بنده به شنیدن یک خبر خوش هم قانع هستم هرچند، شاید این آرزو را به گـور ببـرم!

آخه ناسلامتی مثل اینکه کم خبر دردآور شنیده ایم که مرتب ازاین نوع خبرهای ناگوار می دهید! اصلأ چرا جای دور می رویم، اگـر به وضعیت اسف ناک خودمان نگاهی سر انگشتی بیاندازیم با تمام وجود آنرالمس می کنیم و آن این حقیقت دردناک است که خود روی سرکارآمدن حکومت جمهوری اسلامی در ایـران، بزرگترین سـونـامـی، زلـزلـه و بُمب اتمی بود که جهـان، شنیـد و دیـد!

33سال است که به برکت این نظام جهـل و جنایـت، تا بوده و هست خبرهای هولناک شنیدیم، روزی، ببخشید، ساعتی نیست که خبـر اعـدام، شکنجـه، سنگسار، شـلاق، تجـاوز، قصـاص و غیره نشنویم و روان و اعصاب مان بهم نخـورد!

یک لحظه گفتم خوب، حالاکه در واقعیت امر، همیشه این چنین اتفاقات جانسوزی می افتد بهتر است چُرتی بـزنـم و تو آن عالم حدالقل کمی خبرهای خوش به خودم بدهم و از آن لـذت ببـرم که چشم تان روز بـد نه بینـد پیک های لامصب، نگذاشتند چنـد ثانیه هم شده الکی خوش باشیم چـرا کـه شنیـدم، اسرائیل قرار است تأسیسات "اتمی" ایران را بُمباران کند، تا آمدم به خودم به جُنبم شنیدم آمریکا هم گفته، منهم هستم، این بـار به خودم جُنبیدم که انگلیس و فرانسه هم گفتنـد، ما هم بـلـه، نمی دانم تو جنبیدن و یا نه جنبیدن بودم که شنیدم، ایران را زدنـد! ناگهـان فـریـاد زدم، بنـده این عمل را محکـوم می کنـم ("خـدا" را شُکر، کلمه "محکـوم" کردن، هنوز از یادم نرفته است).

درحالیکـه به زمین و زمان ناسـزا می گفتم، از خیـر چُـرت زدن گذشتـم و پیش خـود گفتم، فقـط همین یـک قلم جنس یعنی، بُمباران کردن ایـران را کـم داشتیم که به مِیمَنت ملایـان با عبـا و بی عبـا، گـویـا قـرار است بـر سر مـردم ستمدیده مان، فـرود آیـد.

خلاصه اینکه دردسرتان ندهم گویا ما ایرانیان (البته نه همه) تـو رویـا هم خبرهای دردناک به سراغ مان می آید و دست ازسرمان بـرنمی دارد چراکه تا این رژیم منفور بر سرکـار است همین است که هست و هیچ کارش هم نمی شود کرد!

شایدهم بشود کاری کرد ولی فعلأ که تو این 33سال نتوانستیم!

البته پُرسیدنی است مگر قـرار است بتوانیم؟

شایدهم بتوانیم ولی وقت اش نیست!

پس کی موقـع اش است؟

شاید زمانیکه خودش خسته بشود و خُشک شود و بیـافتـد!

خوب آن موقـع به تو چه ربطی دارد!؟

یکدفعه صدایی شنیدم که، با کی داری جدل می کنی، ناگهان به خود آمدم و گفتم، ای ننـگ و نفـرت بر جمهوری اسلامی که ما را به چه روزی انداخته است!

امـا از شوخی و جدی گذشته، برویم سر اصل ماجرا!

لاشخورها، بنـا به شرایط روز و برای بهـره بـرداری از آن، با "فصـل" های سال، مناسبات خوبی دارند، تا اطلاع ثـانـوی، گویا از فصـل "بهــار" خیلی خوش خوشانِ شان شده است ولی واقـعـأ دور از انصـاف است که فکـر کنیم این لاشخورها "فصـل" های دیگر را آنهم برای بهـره بـرداری، دوست نـدارنـد!بـا یک حسابِ دو، دو تا می شود 3 تـا ! به این حقیقت پِی می بریم که آنها هـر بـار، یک چیـزی می پـراننـد، یکروز حکومت جمهوری اسلامی در حال ساختن بُمـب اتمی است، روز دیگـر، همانطور کـه ذکـر شده به خاطرشرایط مناسب "فصـل" سال، خود ِ بُمب اتم را دارد، صبح از خواب بیدار می شوند و می گویند نه هنوز نـدارند، شب دیگر، یعنی درست در وسط روز روشن، جار و جنجال راه می اندازند که:

نمی دانم چی چیه سانتر یا همان پُفیوزهای باقیمانده لیبی(خودشان) به حکومت جمهوری اسلامی سرازیـر شده است چـراکه آین جانیان وحشی معتقد است هرچه از این چیزها دشته باشندکه بتوانند جنگ کنند برایشان برکت است همانطور که خمینی جلاد ذر زدند، "جنـگ نعمت است"!

امـا سـرزمیـن ما بنـام ایـران، چنین چیزهایی ندارد ولی همانطور که ذکر شد، در حکومت ِ جهنمی جمهوری اسلامی ازاین پُُفیـوزها به فـور نعمت پیدا می شود و جای هیچ شک و تردیدی نیست.

دراین میان بیچاره مردم دربندمان، لحظه ای تصور کنیدهر چنداین فکر که روزی ایران بمباران شود تمام تن و جود آدم را می لرزاند. باز هم بیچاره مردم نگون بخت ایران، که بیش از سه دهه زیر یوغ شمشیر حـزب اله به سختی نفس می کشند، فقط بُمب کم بود که بر سر آنها هم ریخته شود.

اما با صلوات، دعا، نَـذر و ریاض هم نمی شودجلوی بمباران کردن ایران را گرفت و بی خودی هم دلمان را با تئوری های آبکی، خودمان را گول نزنیم که مثلأ ایران، عراق و یا لیبی نیست!

اگرقرار است آمریکا و اسرائیل و بقیه لاشخورها به خواهند بزنند اولأ نه از من و تو اجازه می گیرند و نه به فکر این هستند که "ایـران"، عراق و یا لیبی است و یا نیست!

البته آن موقع که برای زدن افغانستان و عراق و و لیبی و ... از ما اجازه گـرفتنـد با شرایط امـروز تفـاوت دارد!!!

حـال سئوال نیمچه اساسی!

تا آنجائیکه در حساب و هندسه نوشته شده است و علم جغرافیا هم می گوید، بمب اتـم نخود و لوبیا نیست که تقریبـأ همه آنـرا داشته باشنـد! از این رو چشم حسود کـور، چنـدتـا تو این همه کشور کـه گویا 196 تا است! این سلاح مـرگبـار را دارا می باشند.

حال با درنظر گرفتن اینکه، صاحب الزمان از عُهـده چنین کارهایی مانند ساختن "بُمب اتـم" بر نمی آید، وجمهوری اسلامی هم از عُهده ساختن "آفتـابـه" ناتوان است و مُهمتر اینکه، ساختن چنین "بُمبی" آنهم شیک و مُدرن، و درجه یک، یعنی اینکه سانتر... یا همان "پُفیـوز" هایش هم زیاد باشد که وقتـی فرودمی آید حسابی به آن سرزمین حال ویـرانـی بدهد! (نه ازنوع درجه الکی اش که مثلأ کره شمالی دارد!) بنـابـراین حکومت جنایتکار جمهوری اسلامی بایدبرای ساختن چنین بُمبی، سـر ِ کیسه سرمایه مـردم ایران راکه میلیـون،میلیـارد و تریلیـون دلار، پـونـد و یـورو است، شُـل کـرده باشد.

با این تفاصیل، اگرفـرض را براین اصل بگذاریم، فکر می کنید کدام از این کشورهای اتمی، چشم از این سـرمـایـه هنگفت بهشتی، چشم پوشی کرده است!؟

بـا عِلم به اینکـه در دنیـایـی که همه چیـز در آن ممکن است، اگـر فـردایی شنیدید آمریکا یـا روسیه و حتی خود اسرائیل به ایـران در قبـال آن پـول نجـومـی، آن وسائل خانمان سوز را فروخته است، تعجب و احیانـأ، شاخ در نیاوریـد!؟

وقتی می گویـم تو این دنیـای بی در و پیکـر (شایـد هم اشتبـاه می کنـم هم در دارد هم پیکـر و آنهـم کشورهای لاشخور هستند!) همه چیـز امکان دارد و این حقیقتی انکار ناپذیر است.

بر طبق این فرمول بسیار سادهِ تعلیمات دینی که دو،دو تامی شود 5 تا، آنها پـول می گیرند تا به سازند! بعـد ویرانش می کنند، سپس باز پول می گیرند تا جاهایی که خودشان از بین بُـردند دوباره بسازند که بعـد دوباره ویرانش کنند و سپس ....

چاشنی دسر ِ بُمب اتمی اینجاست که چپاول گران سرمایه های مردمی، هِی با ادا اطوار می گویند، حکومت (رژیم قرون وسطایی جمهوری اسلامی) مشروعیت و حقـانیت ندارد سـلاح اتمی داشتـه باشـد.

پس چگونه است رئیس جمهور ناقص العقل حکومتی راکه برایش مشروعیت قائل نیستید بقول معروف چپ و راست به سازمان ملل دعوت می کنید که یک مُشت اراجیف بـه گـویـد!؟

آی لاشخورها، لازم نیست بُمب برسر مردم ما بـریـزیـد، اگرخیلی دلتان برای مردم ایران سوخته است چرا نماینـده آنـرا از سازمان ملل اخراج نمی کنیـد!؟

متـأسفـانه وقتی ما ایرانیان مبارز و آزادیخواه در این فضای بدون رُعب و وحشت خارج از کشور دور هم جمع نمی شویم و در یکروز معین در کنار یکدیگر ( فکرش را بکنید،صدها هزار نفر!) و برای جلوگیری از آمدن حزب الهی ها و سایر دستمال بدستان و لابی های رژیم، با شعار " مـرگ بر جمهوری اسلامی" اتحادیه اروپا و یا سازمان ملل را مانند وال استریت اشغال کنیم، البته اگـر وال استریت در آمریکا و غیره رُخ نداده بود بنـده غلط می کردم از کلمه اشغـال نـام می بُـردم چرا کـه صداهایی اینجا و آنجا شنیـده می شد که "وای خدا مـرگـم بـده، این کارهـای تـروریستـی یعنی چی، بازهم مبارزه خشونت آمیز...!

باورکنید می شود این کار را کرد به شرط اینکه سئوالات همیشگی، جامد است، تو جیب جا می گیرد، بر چه بستری و غیـره انجام نشود و گرنه فقط صرف محکوم کردن روی کـاغـذ، فکر نمی کنم کار شاقی باشد!

با کمی گـذشت، همت، انگیزه، همبستگی با مـردم ستمدیده کشورمان، احساس مسئولیت در قبـال سرنوشت سرزمین مان، و دو سه روز سختی کشیدن و خرج کردن پول ناچیزی! باور کنیدمی شود این کار را کرد قبـل از اینکه دیـر شود، به همین سادگی(البته می دانم خیلی ها می گویند بـرو بابا تو هم دلت خوش ِ!)

ازحق هم نگذریم اینقـدر هم به یکدیگر بـدبیـن نباشیم، قـول صددرصد می دهم زمانیکه زبانـم... ایران را ....، حتمـأ برای محکوم کردن دور هم جمـع می شـویـم.

امیدوارم تا دیر نشده است مـردم مبـارز و ستمدیده ایـران به خصوص دراین بُـرهه زمانی که جوانان آگاه و مبـارز آن با شجاعت پـا به میـدان مبـارزه گذاشته اند، بـزودی شاهد خشم و غُـرش آنهـا باشیم که مانند بُمب اتم، بـر سر ِ این حکـومت ضـد انسـانـی جمهـوری اسلامی فرود آیند و برای همیشه تـار و پـود این جنایتکاران تاریخ بشریت را از سرزمین مان پـاک کننـد و لاشخورها هم بدانند که ایران احتیاجی به بُمبـاران شـدن نـدارد.

آدینـه 20 آبانماه 1390- استکهلم

 

انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.