مطالبه ۷۶۰ نفر از فعالین مدنی و سیاسی از حکومت اسلامی؟!

این توهم که آزادی زندانیان سیاسی در حکومت اسلامی از طریق نامه نگاری (و نه افشاگری، روشنگری، سازماندهی و دعوت مردم به تحمیل مطالبه ازادی زندانیان سیاسی به حکومت) میسر است، بشدت گمراه کننده بوده و مشی منطبق با اصلاح نظام است و نه براندازی آن.

 

نامه ای به تاریخ پنج شنبه, ۹ام اردیبهشت, ۱۳۹۵ از سوی "فعالین مدنی و سیاسی" و خطاب به دست اندرکاران حکومت اسلامی منتشر شده که نام های افرادی با 37 سال سازش ناپذیری با حکومت اسلامی و نامتوهم به این نظام نکبتبار شگفت انگیز بود. با آقای جهانگبر لقائی و .. تماس گرفتم تا از منطق ایشان در طرح مطالبه از حکومت اسلامی اگاه شوم. ایشان از موضوع اظهار بی اطلاعی کرد.

پرسش اینست که آیا نامه نگاری با جنایتکاران حاکم بر ایران امری درست ویا نادرست است؟

تا کنون هیچ ایه ای نازل نشده که امر نامه نگاری با جنایتکاران را درست یا نادرست بداند. برای قضاوت در باره نفس اینکار باید به تحلیل مشخص از شرایط مشخص نشست.

37 سال پیش، اسلامگرایان در ایران به قدرت رسیدند. سیمای سیاسی و کردار اسلامگرایان (حزب الله) دقیقن مانند داعش امروز بود. در آنزمان، وحشی ترین نیروی سیاسی دوران از قبرهای 1400 ساله بیرون آمده و با حمایت جهانی بر منبر قدرت سیاسی نشست. برخی سازمان های سیاسی آنزمان با "پدر روح الله" نامه نگاری کردند. گروهی به امید وجه "ترقیخواهانه خرده بورژوازی"، مشی حمایت از جنایتکاران را پیش گرفتند. تا زمانی که با اردنگی جوابشان نکردند، از ریاست جمهوری سیدعلی خامنه ای، کلیت نظام اسلامی و .. صادقانه دفاع کردند.

در واقع با قدرتگیری اسلامگرایان در ایران دو قطب مدافع حکومت اسلامی و براندازان نظام اسلامی شکل گرفت. پس از رانده شدن پوزیسیون حکومتی به خارج از حکومت، مدافعین و متوهمین به نظام اسلامی، توهمات و آشفتگی های سیاسی خود را به اپوزیسیون نظام اسلامی منتقل کردند و راهکارهائی پیشه می کردند که با اصول سیاسی نیروی برانداز حکومت اسلامی خوانائی نداشت.

نیروی آزادیخواه و برانداز حکومت اسلامی، اهل دور زدن مردم و چانه زنی یواشکی با رزیم اسلامی نبوده و همواره بر این مشی سیاسی تاکید داشت که بایستی با اتکاء به نیروی مردمی حکومت اسلامی را مجبور به عقب نشینی کرد و خواست های آزادیخواهانه، دمکراتیک و دادگرانه به حکومت تحمیل شود.

کارگران و زحمتکشان از اشکال مختلف مبارزه برای ستاندن حقوق شان بهره گرفته و می گیرند. نیروی سیاسی مردمی مطالبات خود را در جنبش های خیابانی و از طریق مبارزات مردمی به حکومت تحمیل می کند و نه از طریق دور زدن مردم و چانه زنی یواشکی.

متوهمین و مدافعین حکومت اسلامی، اساسن با اتکاء به خواهش، تمنا ، یادآوری شعارهای موجود در قانون اساسی فاشیستی، تاکید بر مصالح درازمدت نظام و .. مطالبات خود را عاجزانه با نظام طرح می کنند و بعنوان نیروی سیاسی، موجودیت حکومت اسلامی را به رسمیت می شناسند.

این توهم که آزادی زندانیان سیاسی در حکومت اسلامی از طریق نامه نگاری (و نه افشاگری، روشنگری، سازماندهی و دعوت مردم به تحمیل مطالبه  ازادی زندانیان سیاسی به حکومت) میسر است، بشدت گمراه کننده بوده و مشی منطبق با اصلاح نظام است و نه براندازی آن.

این مشی چانه زنی یواشکی پوزیسیون اپوزیسیون نما با حکومت اسلامی هنگامی زننده تر میشود، که از خوشنام هائی نظیر جهانگیر لقائی ها سوء استفاد شود.

واقعیت اینست که؛

دو منش و مشی سیاسی در ارتباط با راهکارهای برخورد با مطالبات بر حق ستمدیدگان زیر سلطه حکومت اسلامی وجود دارد. یکی حکومت اسلامی را هرگز برسمیت نشناخته، نمیشناسد و هیچ حقانیت سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و تاریخی برایش قائل نیست.

دیگری میان دو صندلی نشسته و با لبخند به اپوزیسیون نظام اسلامی، رای یواشکی خود را به حکومت اسلامی می دهد.

در خاتمه کلام؛

ماخواهان ازادی همه زندانیان سیاسی، لغو حکم اعدام، ازادی احزاب .. کندن زالوی حکومت اسلامی از پیکر ایران هستیم و برای تحقق این مطالبات به مردم مراجعه می کنیم. انها را دعوت به پیکار برای آزادی فرزندان شان از دژخیم گاه های حکومت اسلامی کرده  و هرگز خطاب به جنایتکاران حاکم نمی نویسیم " از مسئولین ذیربط می‌خواهیم که به وظیفه انسانی و قانونی خویش عمل کرده".(از نامه 760 نفر)

مطالبه از جنایتکاران حاکم بر کشور، کار کسانی می باشد که قصد پنهان کردن دستهای تا مفرق در خون دست اندرکاران نظام را دارند.

حکومت ضد انسانی حاکم بر میهن ما، چگونه می تواند به وظائف انسانی عمل کند؟! این سخن پوزیسیونی است که زیر پرچم دورغین اپوزیسیون ایستاده است!

باز هم عالیجنابان سیاستمدار اندر وصف چرائی دوام نکبتبار 37 ساله حکومت اسلامی فلسفه بافی کنند؟!

لینک بیانیه: 

بیش از ۷۶۰ نفر از فعالین مدنی و سیاسی خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط زندانیان بیمار شدند

https://www.tribunezamaneh.com/archives/96793?tztc=1

 

انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

دیدگاه‌ها

تصویر اقبال اقبالی

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
درودهای صمیمانه خدمت جناب کیانوش رشیدی قادی گرامی؛

به نظرم موقعیت جغرافیائی نمی تواند عزیمتگاه اصلاح طلبانه دادخواهی را موجه جلوه دهد. اگر اتاق فکر نگارش بیانیه آدرس اشتباه نمی داد و به دلیل شرایط سرکوب در ایران به اعلام خواست آزادی فوری و بدون قید و شرط زندانیان بیمار بسنده می کرد، بیانیه آبرومندانه و فاقد ابهام آفرینی می بود.
دامن زدن به توهم مشگل گشا بودن "قوانین جاری کشور" در ارتباط با حکومتی که بیلان کار 37 ساله سرکوب داعشی (اسلامی) دارد، در تناقض با تبلیغ و ترویج ایجاد یک آلترناتیو دادگرانه سکولار دمکراتیک می باشد.اینگونه دادخواهی نه تنها شایسته مردم ایران نیست، بلکه نمی تواند روحیه سلحشوری زندانیان سیاسی را بازتاب دهد.
اپوزیسیون حکومت اسلامی می تواند علیه حاکمان کشور، بخاطر نقض بی وقفه حقوق بشر اعلام جرم کند و مردم ایران را بمبارزات اعتصابی - خیابانی و جهانیان را به بایکوت
تصویر اقبال اقبالی

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
سخنی چند با جناب دوشکی گرامی؛
مدت طولانی من شاهد پیگیری، متانت و منش سیاسی شما بوده و عمیقن برایم عزیز و ارزشمند هستید. تنوع در راهکارهای سیاسی هرگز نمی تواند در همدلی و همصدائی ما در راه اهداف مشترکمان تاثیر بگذارد و چه بسا در جریان گفتگوی های صمیمانه، نظرات ما صیقل یابند و از کج اندیشی ها فاصله بگیریم.
شما در کمنتار صمیمانه و صادقانه تان نوشتید:

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
جمشید خان!
نخست اینکه چهره بنما و سخن بگو!
دو:
"تند افراطی" یعنی چه؟
(یا تند است یا افراطی!)، چون هر دو یک معنی دارند.
"مشکوک به نظر می رسه" خود یک توهین است به نشانی"ایران گلوبال"!
آقای اقبالی در کل همه را محکوم کرده و نه فقط "مادران و خواهران و فرزنذان"، که شما بدینگونه خواستید "اقبالی" را ضد "مادران"،"خواهران" و "فرزندان" معرفی کیند.
از کجا می دانید که ایشان "صبحانه" نخورده است، و نوشته است؟
شما حتما صبحانه نخورده می نویسید و می نویسید، و اصولا مگر شما صاحب معدۀ انسان ها هستید!
انسان عاقل هرگاه که بخواهد، می نویسد، جدای آنکه صبحانه خورده باشد و یا نه.
نخست "شئون اخلاقی" را بر پایۀ دیدگاه خودتان را تعریف کنید، تا "تندروهای خارج شئون اخلاقی و سیاسی" را بهتر بشناسیم.
و اصولا خود را جناب جمشید و در پایان:
"چهره بنما و سخن بگو!".... هستند، آنانی که چهره پنهان دشنام می دهند.

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
این چه حرفی است که نوشته اید: مطالبه از جنایتکاران حاکم بر کشور، کار کسانی می باشد که قصد پنهان کردن دستهای تا مفرق در خون دست اندرکاران نظام را دارند.

یعنی مادرهای کشته شدگان قصد پنهان کردن دستهای تا مفرق در خون دست اندرکاران نظام را دارند؟ شما در تندروی و توهین حتی دست پان ها را در ایران گلوبال از پشت بسته اید. این ایران گلوبال نه تنها جولانگاه تندروهای افراطی است بلکه توهین هم اضافه شده. این مشکوک به نظر می رسه. محکوم کردن مادران و خواهران و فرزندان قربانیان رژیم خیلی مشکوک بنظر می رسه. حتما صبحانه نخورده و با حالت عصبی این مطلب را نوشته اید. یا وگرنه هیچ آدم عاقلی همچین مطلبی را نمی نویسد. مگر آنکه بدنام کردن ایران گلوبال هدف واقعی این نوع تندروی های خارج از شئون اخلاقی و سیاسی باشد


عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
تصحیح یادداشت کوتاه:
بدینگونه یادداشت کوتاه در بالا را بدینگونه تصحیح می کنم:

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
همراه با درود و احترام به آقای اقبالی، من با دیدگاه آقای دکتر عبدالستار دوشوکی موافقم، چه:
بیشتر آنان که این نامه را امضاءکردند، در ایران زندگی می کنند
و اینکه:
"در بیابان کشف کهنه نعمتی است!"

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 

من هم با سخنان بسیار سنجیده آقای دوشوکی موافقم. آقای اقبالی خیلی خیلی تند رفته اند. حیف از شما که اینگونه اتهامات را به امثال گوهر عشقی (مادر ستار بهشتی) و شهین مهین فر، و منصوره بهکیش و پرستو فروهر و دهها مادر داغدار وارد کرده اید.

من اگر جای شما بودم. نصحیت گوهربار و بجای آقای دوشوکی را به جان و دل می پذیرفتم و قبول می کردم که اشتباه کرده ام و از این مادران و خانواده های داغدار عذرخواهی می کردم.
تصویر دكتر عبدالستار دوشوكي

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
دوست گرامی جناب اقبالی عزیز
با تشکر از درج لینک نامه فعالان سیاسی برای آزادی زندانیان بیمار، باید با کمال احترام و دگرسان نگریستن به این موضوع، عرض کنم که از نظر من این نامه عین افشاگری و روشنگری است تا به زبانهای فارسی و انگلیسی و با اشاره به "نکات باریکتر از مو" به مردم ایران و جهان بگوید، این رژیم نه تنها به اصول انسانی پایبند نیست، بلکه حتی قوانین خودش را هم مراعات نمی کند. و دقیقا هزار نکته باریکتر ز مو این جاست که نه هر که سر بتراشد قلندری داند. بنده مسئله تطهیر حکومت اسلامی را در این نامه نمی بینم.


می دانید که برای شما احترام زیادی قائلم؛ اما شوربختانه متوهم دانستن کسانی که عزیزانشان توسط رژیم کشته شده اند و متهم کردن ٧٦٠ فعال سیاسی بعنوان "زیر پرچم دورغین اپوزیسیون"، زیبنده سخن روز ایران گلوبال نیست. اگرچه ممکن است جنابعالی با روش و انشاء آنها همسویی نداشته باشید. امید
تصویر اقبال اقبالی

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
درودهای صمیمانه خدمت گرامیان جناب کوشکی و جناب کرمی؛
امروز جناب کرمی در کمنتاری خواهان درج لینک بیانیه شدند و به دلیل فنی و سهوا کمنتار ایشان و پاسخ من پاک شدند. با تشکر از تذکرات عزیزان و پوزش از آن کاستی، لینک بیانیه درج میشود.
در ضمن جناب کوشکی عزیز،
اگر امضاء کنندگان بیانیه خواهان کندن زالوی حکومت اسلامی از پیکر ایران بودند ما را چه غم بود؟
فرمایش شما درست است نامه سرگشاده الزامن به معنای "اصلاح طلبی" و "سازشکاری" نیست و من در آغاز مطلب به این موضوع اشاره کردم. مسئله تطهیر حکومت اسلامی، قانون اساسی و تاریخ ننگین 37 ساله اسلامگرایان در ایران است.
با مهر و احترام
اقبال اقبالی
تصویر دكتر عبدالستار دوشوكي

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
با درود فراوان به جناب اقبالی گرامی

ایکاش لینک آن نامه را هم اینجا می گذاشتید. ظاهرا حضرتعالی در "خاتمه کلام" به نقل از از نامه 760 نفر نوشته اید " ما خواهان . . . کندن زالوی حکومت اسلامی از پیکر ایران هستیم".

نمی دانم این پیشنهاد خود جنابعالی است یا از نامه 760 نفر است. اگر از متن نامه است، که دیگر نمی توان آن را در راستای اصلاح نظام نامید.

متاسفانه بدون خواندن نامه، نظر دادن مشکل است. اگرچه نوشتن نامه سرگشاده به حاکمان خودکامه و طرح علنی مطالبات یک شیوه شناخته شده افشاگری و پذیرفته شده ( در مبارزات مردم در همه جای دنیا) می باشد، و الزاما به معنای "اصلاح طلبی" و یا "سازشکاری" نیست.