ما و منطقه و زمان جدايى ها
19.09.2017 - 16:47

زمان جدايى مرزها فرا رسيده است. مرحله ى تازه اى از طرح لوييس در حال اجراست. عراق دارد كوچكتر مى شود. كردها، عرب هاى سنى و عرب هاى شيعه هر كدام صاحب كشورى مستقل خواهند شد. سوريه هم به چندين قسمت تقسيم خواهد شد. سئوال اين است كه آيا تلاش ايران و تركيه در يكپارچه نگهداشتن عراق و سوريه به سرانجام خواهد رسيد؟ موقتاً شايد بتوانند اما در دراز مدت نخواهند توانست. سنگ ها جابجا شده اند و اين منطقه را از ريزش، گريزى نيست.
مخالفت آمريكا بر خلاف تركيه و ايران با رفراندوم كردها صرفاً به خاطر كنترل داعش است و اين يعنى سلاحهايم براى كردها هم، فروشى است. اسراييل هم دارد حياط خلوتش را رفت و روب مى كند.
هم حكومت ايران و هم اپوزيسيون ايرانى ها بدجورى قافيه را باخته اند. سالها تبليغ مثبت بر سر مسائل كردها بر عليه تركيه حالا نتيجه ى منفى داده است. از اين به بعد، درگيريها و خشونت در منطقه بيشتر خواهد شد.
در آزربايجان جنوبى، اوضاع جور ديگرى پيش مى رود. بايد روند اعتراضات را از بستر كارهاى ميدانى كوچك به گستره هاى بزرگ و موثر بكشانيم. با نگاهى به ماهيت و سبك كارهاى ميدانى در مى يابيم كه در اين سالها هيچگونه رشدى در نحوه ى شكل گيرى همگانى حركت صورت نگرفته است. به تك سخنرانى ها در مجالس عروسى و عزا بسنده شده است. درياچه اى با آن عظمت را پيش چشم ما كُشتند.. طرح بزرگ و خطرناك كمربند شيطانى را اجرا مى كنند و كارى از ما ساخته نيست. . بايد بگويم روشهاى سنتى و كلاسيك جواب نخواهد داد. بايد حركت را از شكل و اعمال سنتى خارج سازيم.
براى مبارزان نسل نو و متفكران جديد زندانهاى دراز مدت بريده مى شود تا ساكت شوند. بايد فداكارى كنيم، و از كنار كشيدن از كارهاى سنتى، و سپردن ميدان به جوانان و " انديشه ورزى فعال " واهمه ننماييم.
كردها دارند رفراندوم اجرا مى كنند و ما داريم با روحانى مى رقصيم. كردها دارند با مجامع و قدرت هاى جهانى نامه و بيانيه رد و بدل مى كنند و ما در بيان قدرت اجتماعى و سياسى خويش فقط بين خودمان رد و بدل مى شويم. اگر قرار است اميد بر رگ و پى حركت بدوانيم بايد از يكنواختى ملايم اعتراضات دست برداريم.
اطلاعات و پانفارسيسم سعى دارند شكل نگرش ما به مسئله ى كردستان را همشكل نگرش خويش نشان دهند. اما صراحتاً بايد بگويم شكل نگرش ما به رفراندوم كردستان با كمى تشابه به شكل نگرش تركيه، در همه ى جهات مختص به تُركانگى آزربايجانى است.
از زاويه اى ديگر، اسراييل دارد حياط هاى خلوت ايران را به هم مى ريزد. اسراييل دارد در عراق و سوريه با تمام تلاش براى ايجاد حياط خلوت خويش مى جنگد و هزينه مى كند. ايران الان در استرس از دست دادن عراق يكپارچه است. حكومت تا حدى شيعى عراق نتوانست آرزوهاى طولانى مدت ايران را بر آورده كند. استقلال كردستان زنگ خطر بزرگى براى ايران است. با اين حساب، ايران و اسراييل دارند به سمت و سوى يك درگيرى جدّى نزديك مى شوند. آنطرف كردهايى قرار دارند كه هر روز پرچم اسراييل را مى بوسند و اينطرف ايرانى وجود دارد كه هر روز پرچم اسراييل را مى سوزاند. اسراييل قصد دارد از فرات هم فراتر رود.
با اين حال بايد قبول كنيم كه هرچه زيادتر بر طبل جنگ در منطقه كوبيده شود حركت ما هم تحت فشار زيادى قرار خواهد گرفت. سعى دارند اين حركت را مشغول جزئيات درون سازند تا با خيال آسوده به بيرون بپردازند. هميشه به وقت وقوع وقايع تاثيرگذار، حركت ما را با حاشيه ها سرگرم كرده اند. بايد اين بازى را جدى گرفت. داريم آرام آرام شكل مى گيريم و همزمان با اين شكل گيرى، كج فهمى ها و حرص و آز و شهرت طلبى در سطح اين شكل گيرى موج خواهد زد. بايد اتاق هاى مديريت قوى داشته باشيم. زمان جدايى از روش هاى شعارى و تكرارى و كهنه و منفعت گرايانه فرا رسيده است. اگر جسارت جدا شدن از روش هايى كه براى اطلاعات و دشمنان و فرصت طلبان رو شده اند را نداشته باشيم خواهيم باخت. من در اين راستا به نسل نو اعتقاد دارم.
منطقه آبستن حزن و اندوه و اميد رهايى است. سوريه، عراق، كردها، سنى ها، شيعيان و كشور شدگى هاى كوچك پيش رو. ما هم كشورى داريم. و بايد اين كشور را از ازدحام اينهمه مسائل حساس و شكننده و كُشنده و پُر پيچ و تاب بكشيم بيرون و به سلامت بر ساحل آزادى بنشانيم.

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

مطالب مرتبط:

فیسبوک - تلگرامفیسبوک - تلگرامصفحه شما