فدرالیسم در ایران، پاسخ به سئوالات ایران گلوبال

مسئله مهم این است که جامعه ی ایران به خاطر وجود تبعیضات مختلف ، بیعدالتی اجتماعی و عدم دموکراسی جامعه ای متلاشی شده است. ضرورت دارد بین سه نیروی اصلی کشور ، یعنی نیروی رفع تبعیض ، عدالت اجتماعی طلبان و دموکراسی خواهان، پیرامون یک برنامه حداقلی ائتلاف و همبستگی ایجاد شود. در غیر این صورت سرنوشت جامعه به دست حوادث و تصادفات سپرده میشود که در نهایت به زیان همه مردمان ستمکش است..

1- بین فدرالیسم و سیستم قدرت متمرکز، دوست دارید کدامین را انتخاب کنید، چرا؟
- انتخابم فدرالیسم است. چون ، قدرت سیاسی را تقسیم میکند.
قدرت متمرکز را ما در دولتهای پهلوی( دیکتاتوری) و ولایت مطلقه فقیه( دیکتاتوری تام دین سیاسی) تجربه کرده ایم، که جواب نداده است. زیرا مردمان مختلف ایران همیشه فاقد قدرت اداره ی امور خود بوده و هستند. از اینرو آنها همواره تحت تبعیض سیاسی و فرهنگی و اقتصادی قرار داشته اند.
جهت اجرای« برابری و آزادی»- اصول دموکراسی-ضرورت دارد نخست قدرت سیاسی تقسیم شود و تبعیضات برطرف گردد. قدرت متمرکز در جامعه ی ایران تا بخواهید توان دیکتاتوری و تبعیض دارد ولی همیشه فاقد توان رفع تبعیض بوده است.

2-نوع فدرالیسم مورد نظر شما،چگونه است ، آیا میتواند مشکلات اتنیک ها، در ایران را حل کند؛چرا؟
- نوع فدرالیسم مورد نظرم، فدرالیسم برپایه دموکراسی ست یعنی فدرالیسم دموکراتیک، با توجه به «جغرافیا و جغرافیای ملی» . یعنی در ایران مردم یک دست نیستند، درواقع از ملل مختلف تشکیل شده اند. و هر مردمی در جغرافیای خاص خودش ساکن است. این است که نوع فدرالیسم با توجه به جفرافیای ملی و در بعضی جاها تنها با توجه به عامل جغرافیا، میتواند تعیین بشود.
درست است که بخشی از مردمان در جاهایی خارج از جغرافیای ملی خودشان زندگی میکنند. راه حل مسئله آنها « رعایت حقوق شان در همان منطقه» است. مانند آذربایجانی های ساکن تهران و غیره.
با برداشت من اتنیک ها در ایران خواهان تقسیم قدرت سیاسی هستند و رفع تبعیضات مختلف. فدرالیسم برپایه ی دموکراسی میتواند به این خواست آنها پاسخ مثبت دهد.

3- چه روابطی میان رفع تبعیض و فدرالیسم و دموکراسی می بینید؟
فدرالیسم قرار دادی ست برای تقسیم قدرت سیاسی و زندگی مشترک به صورت داوطلبانه و نه اجباری. با حفظ حق ترک قرارداد برای داوطلب و نه برای دولت مرکزی.
در شرایطی که دموکراسی از پایین و مستقیم توسط شرکت تشکلهای مدنی و مردمی با اعمال اراده ی جمعی شکل میگیرد و کلاً خود مردم اند که اعمال اراده و قدرت میکنند. نه دولت و نه حتی احزاب.
احزاب لازم است در اپوزیسیون باشند و نقش نقاد جامعه را ایفا کنند. و نه بر مردم حکومت کنند. در چنین شرایطی میتوان رفع تبعیض، اجرای عدالت اجتماعی و دموکراسی را پیاده کرد.
بدون دموکراسی فدرالیسم عقیم است. بدون هردوی اینها هیچ تبعیضی رفع نمیشود.

4-نظر شما در مورد رابطه ناسیونالیسم و فدرالیسم چیست؟ آیا فدرالیسم موجب تجزیه ایران میشود؛ چرا؟
-از دید من ناسیونالیسم ربطی به فدرالیسم ندارد. چون فدرالیسم به تأمین حقوق و رفع تبعیض یاری میکند و پایه این کارها قرار میگیرد تا مردم امور خود را خودشان اداره کنند. ناسیونالیسم در حد حقوق خواهی و برابری طلبی مثبت است ولی فراتر از این گام اول فاشیسم است.
تجزیه یک مملکت وقتی صورت میگیرد که قدرت مرکزی تبعیض و بیعدالتی و دیکتاتوری راه بیاندازد.
این کار را هر شکلی از حکومت انجام دهد میتواند موجب جدایی ها شود. تجزیه ربطی به فدرالیسم ندارد، بل به قدرت متمرکز حق کش و دیکتاتور مربوط است. قدرت متمرکز با حق کشی کشور را میتواند تجزیه کند. همانطور که جامعه ایران یک جامعه تجزیه شده است. گرچه جغرافیا هنوز باقی ست.
قدرت متمرکز ، حق کشی، دیکتاتوری عوامل تجزیه جامعه و جغرافیا هستند.

5- در رابطه با فدرالیسم،غیر از آنچه آمد ، آیا مسئله ی مهم دیگری در نظر دارید که مطرح کنید؟
-مسئله مهم این است که جامعه ی ایران به خاطر وجود تبعیضات مختلف ، بیعدالتی اجتماعی و عدم دموکراسی جامعه ای متلاشی شده است. ضرورت دارد بین سه نیروی اصلی کشور ، یعنی نیروی رفع تبعیض ، عدالت اجتماعی طلبان و دموکراسی خواهان، پیرامون یک برنامه حداقلی ائتلاف و همبستگی ایجاد شود. در غیر این صورت سرنوشت جامعه به دست حوادث و تصادفات سپرده میشود که در نهایت به زیان همه مردمان ستمکش است.

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.