اعتراض شوراهای صنفی دانشجویان به افزایش نرخ خوراک دانشگاه

دستان حریص و وقیح جریان خصوصی سازی و کالایی سازی از گریبان آموزش عالی رها نشده، بلکه با چشم فرو بستن آنان که می بایست حافظان این نهاد عالی و سرنوشت‌ساز و جامعه‌ساز باشند، هر روز بیشتر از دیروز به ساحت دانشگاه حمله ور می‌شوند

اعتراض شوراهای صنفی دانشجویان سراسر کشور به افزایش شدید نرخ خوراک دانشجویان:
«شوراهای صنفی دانشجویان سراسر کشور» در بیانیه ای به افزایش شدید نرخ خوراک در دانشگاه ها اعتراض کرده و خواهان کاهش این نرخ شده اند.

در این بیانیه، آمده است:
"بررسی هزینه های غذایی در ۹ سال تحصیلی دهه اخیر حاکی از آن است که هزینه های غذایی دانشجویان افزایشی ۳۵۰ درصدی را به خود دیده است! وعده‌های غذایی دانشجویان شامل صبحانه، ناهار و شام با سه سطح کم هزینه، هزینه متوسط و پر هزینه است. سهم پرداختی دانشجویان بابت یک وعده ناهار/شام با هزینه متوسط در سال تحصیلی ۹۲-۹۱، ۴۸۵ تومان بوده که با اعلام بخشنامه هزینه‌های سال تحصیلی جدید، همین وعده‌ برای دانشجویان ۱۷۰۰ تومان آب میخورد! از تحلیل هزینه ها و درصد رشد واضحا این نتیجه را می‌توان گرفت که بیشترین افزایش قیمت مربوط به دو سال تحصیلی ابتدایی دهه اخیر با میانگین ۳۳ درصد افزایش نسبت به سنوات قبل، و رتبه بعد مربوط به افزایش قیمت سال تحصیلی پیش رو با ۲۶ درصد نرخ رشد قیمت است! دستان حریص و وقیح جریان خصوصی سازی و کالایی سازی، از گریبان آموزش عالی رها نشده...»

 متن بیانیه ی »شوراهای صنفی دانشجویان کشور« چنین است:

بیانیه شوراهای صنفی دانشجویان سراسر کشور در اعتراض به افزایش شدید نرخ تغذیه و تصمیم گیری های سودجویانه مسئواین این عرصه

تغذیه از فاکتورهای مهم در موفقیت تحصیلی و جزئی لاینفک از زیست دانشجویی است. سلامت جسمی و روانی دانشجویان به عنوان سرمایه های انسانی بالقوه ی کشور، بی شک منوط بر بهره‌مندی از رفاهیات از جمله تغذیه با کیفیت و در شان این قشر می باشد. حال آنکه روز به روز زیست دانشجوئی سخت تر شده و با مخاطرات و تهدیدهای فراوان مواجهه دارد.

با وجود اینکه قانون اساسی کشور، آموزش عمومی و عالی رایگان را حق شهروندان می‌داند (ماده ۳۰) با نگاهی به بودجه بندی هرساله که با گذر از فیلتر دو قوه حیاتی کشور یعنی پیشنهاد قوه مجریه و بررسی و تایید مجلس شورای اسلامی صورت می گیرد، تغییرات بودجه ایِ حوزه های مختلف کشور حاکی از آن است که سهم حوزه آموزش کشور - چه آموزش عمومی و چه آموزش عالی- به سمت کاهش چشمگیر و بی‌تناسبی بودجه با واقعیات جامعه و شرایط معیشتی مخاطبین حوزه آموزش به ویژه آموزش عالی رفته است. همچنین به اذعان ذوالفقار یزدانمهر مشاور وزیر و رئیس سابق صندوق رفاه دانشجویان (دی ماه ۹۷) قریب به ۸۵ درصد دانشجویان شاغل به تحصیل در کشور شهریه پرداز هستند! و این مفاهیم چیزی جز شیب بسیار تند پولی‌سازی آموزش را حکایت نمی‌کند؛ حکایتی که روز به روز در زمینه های مختلف تحصیلی و رفاهی عرصه را بر دانشجویان دوره روزانه یا به تعبیری دانشجویان مشمول آموزش رایگان تنگ‌تر کرده است

از مهم ترین مصداق های این مدعا، افزایش قیمت خدمات حوزه تغذیه به دانشجویان دانشگاه های دولتی است. بررسی هزینه های غذایی در ۹ سال تحصیلی دهه اخیر حاکی از آن است که هزینه های غذایی دانشجویان افزایشی ۳۵۰ درصدی را به خود دیده است! وعده‌های غذایی دانشجویان شامل صبحانه، ناهار و شام با سه سطح کم هزینه، هزینه متوسط و پر هزینه است. سهم پرداختی دانشجویان بابت یک وعده ناهار/شام با هزینه متوسط در سال تحصیلی ۹۲-۹۱، ۴۸۵ تومان بوده که با اعلام بخشنامه هزینه‌های سال تحصیلی جدید، همین وعده‌ برای دانشجویان ۱۷۰۰ تومان آب میخورد! از تحلیل هزینه ها و درصد رشد واضحا این نتیجه را می‌توان گرفت که بیشترین افزایش قیمت مربوط به دو سال تحصیلی ابتدایی دهه اخیر با میانگین ۳۳ درصد افزایش نسبت به سنوات قبل، و رتبه بعد مربوط به افزایش قیمت سال تحصیلی پیش رو با ۲۶ درصد نرخ رشد قیمت است! در این میان نیز توجیه همیشگی مسئولین امر افزایش قیمت‌های اقلام غذایی، تحت تاثیر تحریم‌های بین‌المللی می‌باشد و این زنجیره‌ی بهانه های تکراری هیچ‌گاه تمامی ندارد!

مقایسه قیمت وعده صبحانه و ناهار/شام متوسط هزینه به عنوان میانگین تعرفه طی دهه اخیر

 

در این اثنی اهالی آموزش عالی و دغدغه مندان این حوزه، در نگاهی کلان، می‎‌توانند علاوه بر درک کاهش بودجه در حوزه های عمومی و خدمات رسان، افزایش بودجه در بسیاری از دستگاه ها و نهاد های کشور را در همین برهه های حساس و شرایط تحریم شاهد باشند. گویی خرق عادتی نشده و آموزش عالی همواره از درجه اولویت دولت‌ها در ایران ساقط است. در دولت کنونی نیز هزینه غذایی از ابتدای شروع به کار دولت تدبیر و امید تاکنون حداقل با افزایش دو برابری رو به رو بوده است و مواجه‌ی تصمیم گیران و مدیران آموزش عالی کشور در برابر اعتراضات جامعه دانشجویی چندان ناآشنا نیست: سکوت مطلق! در این سکوت و توجیهات مکرر، نقل قولی از رئیس یکی از دانشگاه‌های مطرح کشور را می آوریم:
"اعداد و ارقام نشان می‌دهند که باید به نوعی به بن بست کامل برخورد کنیم تا وزارت علوم فکری برای این مشکلات دانشگاه‌ها در آستانه سال تحصیلی جدید داشته باشد!"( دکتر سلیمی رئیس دانشگاه علامه طباطبائی-شهریور ۹۸).

آقای وزیر علوم ! کلاهتان را بالاتر بگذارید !

از سویی دیگر این افزایش نرخ، نه تنها فضای تغذیه‌ی دانشجویی را بهبود نبخشیده بلکه افت کیفیت من جمله حذف دورچین و کنار غذا، عدم نظارت کافی بر تهیه و طبخ و توزیع، به کارگیری نیروهای غیرمتخصص به ویژه در دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی واقع در شهرستان‌ها و با جمعیت دانشجویی کم تعداد را بدنبال داشته که تنها از رهگذر سودجویی مسئولان امر می‌گذرد. گسترش رستوران های مکمل و سلف های آزاد از دیگر مصادیق خصوصی سازی در حوزه خدمات دانشجویی است که در نهایت و به مرور زمان با حذف سوبسیدهای تغذیه، برون سپاری و خصوصی کردن کامل تغذیه منجر به حذف سلف با غذای تعرفه‌ی دولتی را منجر خواهد شد. لازم است به موارد مذکور، عدم ارائه خدمات تغذیه ای در روزهای تعطیل آخر هفته و تعطیلی‌های رسمی کشور در اغلب دانشگاه‌ها و حذف حتی وعده ناهار در روزهای غیر آموزشی هفته را نیز اضافه کرد. این در حالی است که بسیاری از دانشجویان شاغل به تحصیل در دانشگاه های دولتی کشور از طبقات محروم و کم درآمد و یا فرزندانی از خانواده های طبقه متوسط هستند که والدینشان تمام امید خود نسبت به آینده فرزندانشان را در ادامه تحصیل آنها می‌بینند و تنها گزینه ورود به زندگی با حداقل امکانات را امکان تربیت یافتگی و تخصص یابی در دانشگاه ها میدانند که با وجود این روند بودجه بندی، تنها این نتیجه را می‌توان گرفت که تصمیم‌گیران، عزم حذف این اقشار از چرخه آموزش عالی را دارند.

تعرفه تحت عنوان نیم پرس برای نخستین بار در قیمت گذاری صندوق رفاه دانشجویان گنجانده شده است.

 اقدام جدید دیگری نیز در بخشنامه ارسالی صندوق رفاه دانشجویان به چشم میخورد و آن هم اضافه نمودن قیمت‌هایی تحت عنوان "نیم پُرس" و تاکید و درخواست ابتیاع ساختاری و نرم افزاری از همه معاونین دانشجویی دانشگاه‌های کشور جهت ارائه این گزینه است؛ توجیه این اقدام نیز غالبا کاهش دور ریز و اصراف مواد غذایی عنوان می‌شود. اما استانداردهای تدوین شده صندوق رفاه برای حداقل مقدار غذایی وعده‌های متعارف، خود می‌تواند گویای آن باشد که آیا اساسا با توجه به مقدار غذایی که سرو می‌شود، وجود دورریز غذا امکان پذیر است یا نه! و هیچگاه این مساله مورد توجه قرار نمیگیرد که شاید اصلی‌ترین دلیل عدم استقبال از برخی غذاها، کیفیت نامطلوب و بد سلیقگی در تهیه و پخت وعده‌های غذایی است. آنچه گمان می‌رود این است که دانشجویان طبقات پایین جامعه به دلیل افزایش قیمت‌ها تنها توان مصرف غذای نیم پرس را خواهند داشت و گویا تصمیم‌گیران وزارتی علاقه‌مندند آگاهانه بر تبعیضات طبقاتی و اجتماعی دامن زنند که تاکید بر رستوران‌های مکمل در این وانفسا تاییدی بر این مدعاست و پاراگرافی از بیانیه معاونین دانشجویی دانشگاه های کشور، اثباتی بر این تبعیض است:

"از آنجائی که تحریم‌های جنایتکارانِ آمریکا مشکلاتی را برای اقتصاد کشور و تشدید تورم ایجاد کرده، از مسئولین حوزه اقتصاد کشور به‌ویژه سازمان برنامه‌ و بودجه و سازمان هدفمندی یارانه‌ها درخواست می‌کنیم تا با برنامه‌ریزی دقیق و منسجم کمک‌های هدفمند و مؤثری به حوزه دانشجویی کشور نموده تا از وارد شدن هرگونه خللی به حرکت علمی کشور جلوگیری شود. ... از دانشجویان انتظار داریم با درک شرایط حساس و ویژه‌ای که کشور در آن قرار دارد با هوشیاری و صبر مطالبات صنفی خود را منطبق با این شرایط تنظیم کرده و با واقع‌ نگری نسبت به امکانات دانشگاه‌ها ، مدیران حوزه دانشجویی کشور را در اداره هرچه بهتر دانشگاه‌ها یاری رسانند. از رؤسای دانشگاه‌ها و مدیران کلان دانشگاهی می‌خواهیم که به‌عنوان یک ایده واقع‌بینانه و مدبرانه ایجاد رستوران‌های مکمل را در دستور کار خود قرار داده و با تکیه‌ بر کوشش و تلاش خود هرچه سریع‌تر نسبت به گشایش آن‌ها اقدام کنند."   !!

متاسفانه دستان حریص و وقیح جریان خصوصی سازی و کالایی سازی، از گریبان آموزش عالی رها نشده بلکه با چشم فرو بستن آنان که میبایست حافظان این نهاد عالی و سرنوشت‌ساز و جامعه‌ساز باشند، هر روز بیشتر از دیروز به ساحت دانشگاه حمله ور می‌شوند و آنانی که باسلامت و خیرخواهی ناقد وضعیت بودند نیز، توسط دستان تاریک اتهام زنی و نگاه حذف و قلع و قمع، دستشان از حق تحصیل و شکوفایی کوتاه شده است. شوراهای صنفی دانشگاه های کشور، اعلام میدارند هر گونه دست درازی به حقوق اساسی دانشجویان کشور با انتخاب ساده‌ترین مسیر برون رفت از مشکلات توسط مسئولین، یعنی انتقال تام و تمام فشارهای اقتصادی و روانی به جامعه دانشجویی را قویا محکوم می‌داند و وزارت علوم، تحقیقات و فناوری را موظف می‌داند با کاهش نرخ مصوب و تاکید بر افزایش کیفیت و سوق دادن توجه دولت و حاکمیت بر کاستی‌های آموزش عالی، از کتمان حقایق و واقعیت‌های برآمده از تصمیمات اشتباه خود دست بردارد؛ چرا که در صورت عدم تغییر رویه و اصلاح قیمت‌گذاری‌ها در حوزه تغذیه، مسئول مستقیم و اصلی بر هم زدن حداقل تعادل لرزان زیست دانشجوئی موجود خواهد بود.

شوراهای صنفی دانشجویان کشور

۹۸.۶.۲۳

دانشگاه های امضا کننده بیانیه :

۱_شورای صنفی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

۲_شورای صنفی دانشگاه ایلام

۳_ شورای صنفی دانشگاه زنجان

۴_ شورای صنفی دانشگاه تبریز

۵_شورای صنفی دانشگاه نوشیروانی بابل

۶_ شورای صنفی دانشگاه گناباد

۷_شورای صنفی دانشگاه علم و فناوری مازندران

۸_شورای صنفی دانشگاه صنعتی شیراز

۹_ شورای صنفی دانشگاه صنعتی سهند

۱۰_ فعالین صنفی دانشگاه هنر تهران

۱۱_ فعالین صنفی دانشگاه تربیت مدرس

۱۲_ شورای صنفی دانشگاه قم

۱۳_ شورای صنفی دانشگاه سمنان

۱۴_ شورای صنفی دانشگاه علم و صنعت

۱۵_ شورای صنفی دانشگاه گیلان

۱۶_ شورای صنفی دانشگاه بیرجند

۱۷_ شورای صنفی دانشگاه صنعتی همدان

۱۸_ دانشگاه ولیعصر (عج) رفسنجان

۱۹_ دانشگاه صنعتی شاهرود

۲۰_ دانشگاه کاشمر

۲۱_ دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی سار

۲۲_ دانشگاه خواجه نصیر

۲۳_ شورای صنفی دانشگاه امیرکبیر

۲۴_شورای صنفی دانشگاه میبد

۲۵_شورای صنفی مرکزی دانشگاه تهران

۲۶_ فعالین صنفی دانشگاه صنعتی ارومیه

۲۷_شورای صنفی دانشگاه فردوسی مشهد

۲۸_شورای صنفی دانشگاه فسا

۲۹_شورای صنفی دانشگاه جهرم

۳۰_ شورای صنفی دانشگاه صنعت نفت آبادان

۳۱_شورای صنفی دانشگاه صنعتی بیرجند

۳۲_ شورای صنفی دانشگاه شهر کرد

۳۳_ شورای صنفی دانشگاه دامغان

۳۴_ شورای صنفی دانشگاه تربت حیدریه

۳۵_شورای صنفی دانشگاه کوثر بجنورد

۳۶_شورای صنفی دانشگاه اصفهان

۳۷_شورای صنفی دانشگاه ملایر

۳۸_شورای صنفی دانشگاه کردستان

۳۹_شورای صنفی دانشگاه گرمسار

۴۰_شورای صنفی دانشگاه شیراز

۴۱_شورای صنفی دانشگاه سلمان فارسی کازرون

۴۲_شورای صنفی دانشگاه صنعتی کرمانشاه

۴۳_شورای صنفی مرکز آموزش عالی فیروز آباد

۴۴_شورای صنفی دانشگاه جیرفت

۴۵_شورای صنفی دانشگاه یزد

۴۶_شورای صنفی دانشگاه یاسوج

۴۷_ شورای صنفی دانشگاه صنعتی قوچان

۴۸_ شورای صنفی دانشگاه حضرت معصومه (س) قم

۴۹_ شورای صنفی دانشگاه نیشابور

۵۰_ شورای صنفی دانشگاه اراک

۵۱_ شورای صنفی دانشگاه کاشان

۵۲_شورای صنفی دانشگاه استهبان

۵۳_شورای صنفی دانشگاه بین المللی قزوین

۵۴_فعالین صنفی دانشگاه فرهنگیان

این لیست به روز رسانی خواهد شد...

 

 

برگرفته از: 
https://t.me/jonbesheiranian/8930
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: