بخت از جمهوری اسلامی برگشته ... ما چه خواهیم کرد؟

  بخت از جمهوری اسلامی برگشته  و اکثر  قدرت های جهانی  و منطقه ای به تقابل سیاسی و اقتصادی  با «نظام»  برخواسته اند... و کسی نمی تواند پیش بینی کند که تا دوسال دیگر  بر سر مردم و کشور ایران چه خواهد آمد؟ این  تنها مقامات رزیم نیستند که نگرانند، بلکه اپوزیسیون هم ناراحت است از بذل و بخشش جناب اوباما، ویرانی هر چه بیشتر ساختارهای پایه ای کشور... موسوی و کروبیِ در بازداشت خانگی... جنبش سبزِ خفته در اشخاص...  اصلاح طلبانِ نا توان از ایجاد یک حرکت  موثر در داخل... و در خارج از کشور،  اپوزیسیون  جگر پاره پاره / همچنان  سرگرم درگیری داخلی...،  خود را به بازی های جاری سرگرم کرده است .

  طرفداران رضا پهلوی هر روز متشکل تر می شوند ولی محدوده قدرت سلطنت فرا گیر نیست و یک بخشی از جوانان و پیران به او دل بسته اند... جمهوریخواهان   لائیک  و کمونیست  سرگرم خنثی کردن فعالیت   «سلطنت طلبان».... مجاهدین خلق هم در پاریس همایش بزرگی را سازمان دادند و براستی  دنیای خود را دارند...   در این میان هویت طلبان اتنیکی   بخصوص اذربایجانی ها بشدت   در داخل و خارج از کشور فعال شده اند، اکثرا سیستم فدرال و اندکی از آنان  خواهان استقلال و جدایی اند...    اخبار بد  روز به روز بییشتر و بیشتر می شود...  بگونه ای که ایرانیان  علاقه خود را برای شنیدن اخبار  سیاسی  از دست  می دهند...   مطالب جدی سیاسی خریدار چندانی  ندارد و اخبار طنز و دکتر کپی در دل مردم جا باز می کند...

 اختلافات  تا آنجا  پیش رفته که   کنفرانس ها ی «وحدت» پا نگرفته دچار انشعاب و چند دستگی می شود. آری، تا آنجایی  که  سخنگوی  رزیم  خطاب به غربی ها رسما اعلام کرده است که اپوزیسیون ایران 5 دقیقه هم نمی تواند با هم متحد بماند. بعبارتی ایران آلترناتیو جدی ندارد تا غرب از خر شیطان پائین بیاید و با جمهوری اسلامی کنار بیاید.

در چنین شرایطی کنفرانس بروکسل  هدف خود را «پیشبرد یک اتحاد گسترده برای استقرار دموکراسی» اعلام کرده است.  به نظر من انتظار زیادی نباید از این اجلاس چند ده  نفره داشت. موفقیت این کنفرانس به چند نکته اساسی بستگی دارد:

_ آیا غرب و کشورهای وابسته به آن تصمیم به  تغییر  رژیم  در ایران گرفته اند؟ بعبارتی پس از  کنار گذاشتن بشار اسد، نوبت به علی خامنه ای خواهد رسید؟

_ ایا فشار غرب به ایران تنها برای متوقف کردن غنی سازی 20 درصدی و کنترل  تاسیسات اتمی ایران است  و اگر جمهوری اسلامی شرایط غرب را بپذیرد، تحریم ها و فشار های سیاسی برداشته خواهد شد؟

_ ایا  در صورت رفع نگرانی غرب از موضوع هسته ای ایران، مسایل حقوق بشری  فراموش خواهد شد؟

_  هیجکس قادر نیست که حوادث پس از جنگ احتمالی را پیش بینی نماید  ولی آنچه  از پیش  مشخص است : 1_ رزیم تسلط خود را در مناطق اتنیکی از دست خواهد داد. 2_ میلیون ها نفر به خارج از کشور پناه خواهند برد 3_نا امنی و خانه خرابی و جنگ داخلی، قومی، ملی و مذهبی سراسر کشور را در بر خواهد گرفت و...

در چنین شرایطی  به گفته یکی از برگزارکنندگان، کنفرانس بروکسل برای «بررسی چشم اندازهای گوناگون سیاسی و گزینه های مختلف پیشاروی ایران و بررسی مخاطراتی است که کشور ما را تهدید می کنند. مخاطراتی که تنها با هم فکری و همیاری گسترده و در مقیاس ملی می توان برای آن چاره اندیشی و مقابله کرد. در این کنفرانس میزگردی پیرامون موضوع  هسته‌ای برگزار خواهد شد که در آن کارشناسانی ایرانی و خارجی شرکت دارند. همچنین آقای هاوارد برل از کنگره ملی آفریقا در بخش بررسی مسائل ایران و تجربه ملل از تجربیات خود خواهد گفت. میهمانی از شورای ملی سوریه مهمان کنفرانس است. بررسی راه های اتحاد و هماهنگی نیروهای اپوزیسیون وهمچنین بررسی راهکار‌های عملی  و ا نتخابات آزاد و زمینه های اجرایی شدن آن موضوعات دیگر پنل های کنفرانس است. در برنامه ریری پنل ها بخش بزرگی از وقت، به اظهار نظرحاضرین اختصاص داده شده است.»

با چنین درکی می توان امیدوار بود که کنفرانس بتواند راه گشای  اتحاد عمل  اپوزیسیون از جمله طرفداران رضا پهلوی، مجاهدین، جمهوری خواهان  دمکرات و نیروهای اتنیکی ایران  باشد.

بخش: 
انتشار از: