این همه لشگر آمده

مطلب از آقای محمود میرزاده اهل اصفهان از ایران است که در مورد وضعیت اصفهان و اوضاع کشور نوشته اند و برای درج در ایران گلوبال ارسال کرده اند.

شعار معروف « این همه لشگر آمده، به عشق رهبر آمده » را که حتما قبلا شنیده اید. این شعار را بسیجیان از آغاز سلطنت علی خامنه ای در تجمعات گوناگون فریاد می کردند تا گویای تعهد و سرسپردگی آنان به سلطان علی خامنه ای باشد. اما این شعار در جمعه پنجم آذرماه در کف خشک رودخانه زاینده رود از سوی مردم معترض اصفهان به این صورت تغییر کرد « این همه لشگر آمده، به جنگ رهبر آمده»! مردمی که تا دو روز قبل بصورتی کاملا مسالمت آمیز و با توسل به شیوه های مبارزات مدنی با تجمع در بستر رودخانه از دولت و مسئولان مربوطه می خواستند که مشکل حق آبه کشاورزان و خشکی زاینده رود را حل کنند. شبیخون شبانه مزدوران سلطان به تحصن کشاورزان و آتش زدن چادرهایشان، کشاورزان و مردم را به این نتیجه رساند که نه رهبر و نه مسئولین گوشی شنوا و اراده ای برای حل معضلات مردم در هیچ زمینه ای ندارند.
دولت و مسئولان استانی بعد از هفده روز بی اعتنایی که به امید خسته کردن و تفرق بی دردسر متحصنین اتخاذ کرده بودند، بعد از تجمع پنجاه هزار نفری مردم اصفهان در بیست و هشتم آبان‌ماه و در حمایت از کشاورزان و هو کردن سخنرانی که برای سلامتی علی خامنه ای دعا می کرد، از ترس گسترش این حرکت به مواضع کاملا سیاسی و ضد رژیم، تصمیم به حمله و برچیدن تحصن گرفت. این تصمیم اشتباه بخودی خود تحصن و درخواست مسالمت آمیز آب را به سمت ابراز مخالفت با کل نظام سوق داد و جز این هم نمی توانست باشد. طبیعی است که اعمال سیاست سرکوب و مشت آهنین نتیجه ای جز عکس العمل خشن مردم نداشته باشد.
سرکوب تجمع جمعه پنجم آذرماه در کنار پل خواجو با باتوم، گاز اشک آور و تفنگ های ساچمه ای، و مصدوم و کور کردن تظاهرکنندگان نیز نتیجه دلخواه رژیم را که ترساندن و به خانه راندن مردم است، ببار نیاورده بلکه برعکس مردم را تشویق به استمرار تجمع جمعه ها در کنار پل خواجو کرد. پل خواجو و بستر رودخانه اینروز به نماد مبارزه به رژیم سرکوبگر شده و مردم دیگر شعار درخواست آب را کنار گذاشته اند. در واقع رژیم با بی کفایتی و لجاجت خود در عدم توجه به درخواست‌های طبیعی و ضروری مردم، آنها را هرچه بیشتر به سمت خشونت و ابراز مخالفت با کلیت نظام سوق می دهد. نظام اسلامی با توسل به سرکوب در تمام جنبش‌های ده ساله اخیر نشان داده که مردم ایران را دشمن اصلی خود می داند و زبانی جز زبان زور نمی فهمد.
جمعه ۱۲ آذرماه وقتی مردم به برگزاری نماز باران در کنار پل خواجو فراخوانده شدند، رژیم با بسیج نیروهای سرکوبگر خود در اطراف رودخانه از نزدیک شدن مردم به پل جلوگیری و از همان آغاز از بسته شدن نطفه تجمع ممانعت کرد. گفته می شود که برای چنین هدفی حدود ۳۰ هزار نیرو از اصفهان و شهرهای دیگر تدارک دیده بودند. یک کلیپ ۲۰ ثانیه ای که به احتمال زیاد توسط یک بسیجی مخفیانه گرفته و در فضای مجازی منتشر شده، نشان می دهد که رژیم با این لشگرکشی سعی کرده تمام وسعت رودخانه را در دوسوی پل به اشغال بسیجیان در اورده تا دیگر جایی برای مردم معترض باقی نگذارد. نیروهای ویژه سرکوب نیز تمام خیابانهای منتهی به رودخانه را مسدود و راه را بر مردم بسته بودند.
رژیم با توسل به سیاست « النصر بالرعب» حجت را بر مردم تمام کرده است. رژیم اشغالگر می خواهد بگوید « ما آنچه می خواهیم انجام می دهیم، به درخواست‌های شما نیز هیچ توجهی نداریم، ما همینیم که هستیم. به میدان بیایید می زنیم و می بندیم و می کشیم، شما هم اگر می توانید ما را سرنگون کنید»!
در واقع هم مردم ایران بعد از ۲۴ سال آزمون و خطا ( از انتخابات ریاست جمهوری خرداد ۷۶ به این سوی) و توسل به مبارزات مدنی و شرکت در انتخابات گوناگون برای تغییر و بهبود اوضاع، امروز به این نتیجه رسیده اند که هیچ چاره ای جز تلاش برای سرنگونی این رژیم ندارند. به همین خاطر است که شعارها از همین روز ۱۲ آذرماه و بعد از بازگشت ناامیدانه از بستر زاینده رود تغییر کرده است. در فراخوانی که در فضای مجازی منتشر شده مردم به رفتن به پشت بامها و « شعار بر علیه حکومت نظامی» دعوت شده اند، فراخوانی دیگر مردم را به اجتماع در ساعت ۱۶ روز شنبه ۱۳ آذر در میدان نقش جهان دعوت می کند. این فراخوان ها نشان‌دهنده گذر مردم از درخواست آب و همچنین از اصلاح رژیم جمهوری اسلامی است. مردم دیگر امیدی به اصلاح امور در این رژیم ندارند و قدم به قدم به مقابله رویارو با رژیم نزدیک می شوند. مردم دیگر از این رژیم گذشته اند!
محمود میرزاده.

انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: