التماس و گدایی جمهوری اسلامی برای خروج از انزوای بین المللی

جمهوری اسلامی خیلی دیر به فکر استفاده از جنبش عدم تعهد برای فرار از انزوای بین المللی خود افتاده است، زیرا این جنبش معنی و مفهوم واقعی خود را از دست داده است. جمهوری اسلامی در تلاش برای به چالش کشیدن نظم جهانی است این در حالیست که سران حکومت از فهم واقعیتهای جهانی عاجز هستند. تحولات خاورمیانه اگر به سود هر گروه یا کشوری باشد، قطعا به ضرر نظام حاکم بر ایران است. زیرا با حل و فصل مسائل واقعی مردم خاورمیانه ـ توسعه اقتصادی و تعامل مطلوب با نظام بین الملل...
جنبش کشورهای غیر متعهد در سال ١٩٦١ میلادی در اوج جنگ سرد و فضای دو قطبی بین غرب و شرق با هدف وحدت میان کشورهایی که نه در اردوگاه کمونیسم و نه در اردوگاه سرمایه داری قرارداشتند تشکیل شد
  
با پایان جنگ سرد و فروپاشی اردوگاه سوسیالیسم کشورهای عضو جنبش عدم تعهد دچار نوعی بی هویتی شدند و دلیل وجود این جنبش که ایجاد موازنه منفی بین دو ابر قدرت دوران جنگ سرد بود از بین رفت. عده ای بر این فرض بودند که جنبش عدم تعهد وارث موازین ضد آمریکایی یا همان ضد امپریالیستی است. این در حالیست که بسیاری از تحلیلگران سیاسی فلسفه وجودی چنین سازمانی را وابسته به جهان دو قطبی می دانند و دلیلی برای ادامه حضور جنبش در صحنه بین المللی با معیارها و مختصات دوران جنگ سرد نمی بینند. هم اکنون ١١٨ کشور جهان از جمله ایران که تقریبا بیش از دو سوم اعضای سازمان ملل متحد را تشکیل می دهند عضو جنبش عدم تعهد می باشند
 
در دوران حکومت پهلوی ایران به دلیل عضویت در پیمان نظامی مرکزی سنتو از عضویت در این جنبش محروم مانده بود ولی پس از آشوب ١٣٥٧و به قدرت رسیدن حکومت آخوندی  به جنبش عدم تعهد پیوست. ایران بعد از پیوستن به جنبش در اجلاس سران ١٩٧٩ در هاوانا و از آن به بعد در همه نشست های مختلف این جنبش حضور داشته است
  
هم اکنون که جمهوری اسلامی در انزوای بین المللی به سر می برد به برگزاری اجلاس سران جنبش عدم تعهد در ایران دل بسته است. با این امید که بتواند خود را از این انزوای بین المللی حداقل برای چند روز یا چند هفته خارج کند
 
سران جمهوری اسلامی در هیجان برگزاری این اجلاس بسر می برند بطوری که خبرگزاری فارس از قول علی اکبر صالحی وزیر خارجه حکومت از سابقه درخشان جمهوری اسلامی بعنوان یکی از حکومتهای مستقل عضو در نفی سلطه قدرتهای استعماری یاد می کند. این در حالیست که حکومت حاکم در ایران بخاطر انزوای سیاسی و مشکلات خارجی به راحتی به مستعمره ای برای روسیه تبدیل شده است. سالها تزارهای روس و بعدها اتحاد جماهیر شوروی نتوانستند به آرزوی دیرینه خود یعنی دستیابی به آبهای گرم خلیج فارس برسند. ولی اکنون روسیه بیشترین سؤاستفاده را از ضعف سیاسی  بین المللی و اقتصادی جمهوری اسلامی می برد. حکومت ولایت چنان به دامن بی محبت روسیه افتاده است که حتی تزارهای روس هم خواب آن را نمی دیدند
 
این داستان  اجلاس سران جنبش عدم تعهد از آنجا خنده دار می شود که جمهوری اسلامی سعی دارد هر طوری شده خود را به اهداف هرگز نرسیده این جنبش فراموش شده برساند. رسانه های جمهوری اسلامی چنان از مشکلات بین المللی، تهدید ناشی از تسلیحات هسته ای، استمرار تبعیض های ناروا در سطح بین الملل، مسائل حقوق بشر ... بعنوان اصول ملل متحد صحبت می کنند انگار اینکه سران فاسد حکومت در سطح بین الملل معصوم هستند و می خواهند جهان را نجات دهند
 
سران خونخوار و ظالم جمهوری اسلامی آنقدر ساده لوح هستند که فکر می کنند کشورهای دنیا این حکومت را قبول و باور دارند. حکومت ملایان آنقدر جنایت کرده است که حال می بیند مردم ایران دیگر آنها را قبول ندارند، می خواهد ملل متحد را فریب دهد
 
روزنامه های رژیم از اصول اولیه پی ریزی جنبش تعریف و تمجید می کنند و از ارزشهای مشترک جامعه بشری از جمله عدم مداخله در امور داخلی، احترام به حق تعیین سرنوشت، آزادی خواهی و بهره مندی بدون تبعیض همه احاد می گویند و می نویسند. هر وقت هم که فرصتی بدست آورند از سابقه درخشان جمهوری ستمکار اسلامی به عنوان یکی از حکومتهای مستقل عضو در نفی سلطه قدرتهای استعماری می گویند. ولی با تمام این احوال این حکومت از یک رفراندوم ساده زیر نظارت سازمان ملل در ایران وحشت دارد. ضرب المثل معروف ایرانی می گوید؛ تو که لالایی بلدی چرا خودت خوابت نمی برد. حال این هم حکایت سران رژیم شده، خودشان به هیچ اصول اخلاقی و انسانی اعتقاد ندارند می خواهند به کمک جنبش عدم تعهد برای ملل متحد اصول انسانی و حقوق بشری بر پا کنند
 
انزوای بین المللی آنچنان بر حکومت فشار آورده که می خواهد به کمک جنبش عدم تعهد راهی برای نجات خود از انزوای بین المللی پیدا کند. مطبوعات حکومت سعی در بزرگ نمای نقش جمهوری اسلامی بعنوان رئیس آتی جنبش عدم تعهد دارند. بطوری که این جنبش را با سازمان ملل متحد مقایسه و ادعا می کنند که جمهوری اسلامی نقش مؤثری بعنوان رئیس آتی جنبش عدم تعهد بر هدایت فعالیتهای آن ایفا خواهد کرد
 
یکی از نگرانی های جمهوری اسلامی عدم حضور سران جنبش عدم تعهد در اجلاس تهران است. دقیقا همین عدم حضور سران کشورها می تواند شکست بین المللی دیگری برای جمهوری اسلامی محسوب شود. هدف اصلی رژیم در اجلاس تهران گرم کردن تنور موضوع فلسطین است. هدف جمهوری اسلامی هرگز کمک به مردم فلسطین نبوده است، بلکه موضوع فلسطین را بعنوان بازیچه و ابزاری برای نفوذ خود در کشورهای عربی بکار برده است. سران رژیم ستمکار و به اصطلاح اسلامی از مردم محروم فلسطین دم می زنند و بقول خودشان نگران فشارها و حملات بی رحمانه رژیم صهیونیستی هستند. ولی هر کس جمهوری فاسد اسلامی را نشناسد ما ایرانیان دقیقا می دانیم که ظاهر و باطن این رژیم چه بوده و چه هست. به همین دلیل وظیفه ایرانیان در داخل و خارج از کشور رسوا کردن هر چه بیشتر جمهوری آخوندی در جهان است
 
بدلیل انزوای بین المللی مقامهای حکومت تلاشهای گسترده ای برای برگزاری این اجلاس به عمل آورده اند به امید اینکه بتوانند بهره برداریهای گسترده ای از این مراسم کنند. التماس رژیم به محمد مرسی رئیس جمهور مصر برای حضور در اجلاس تهران حاکی از ضعف و عدم اعتماد به نفس سران جمهوری اسلامی می باشد. این اجلاس در شرایطی برگزار می شود که مردم ایران تحت شدیدترین فشارهای اقتصادی ناشی از تحریم های بین المللی قرار دارند
 
حکومت بخاطر وحشتی که نسبت به ایران و ایرانیان دارد قصد تعطیلی تهران  را در هنگام برگزاری اجلاس دارد. دو دلیل را می توان برای این تصمیم حکومت نام برد؛ اول اینکه رژیم در این وحشت است که شاید مردم در هنگام برگزاری اجلاس به خیابانها بیایند و اقدام به اعتراض و تظاهرات کنند. دوم حکومت نمی خواهد نمایندگان کشورهای دیگر صحنه های فقر و بدبختی را در خیابانهای تهران ببینند
     
از ابتدای تاسیس جنبش عدم تعهد انتقادهای زیادی بر آن وارد آمده است. این جنبش هرگز نتوانست بعنوان قدرت سومی در سیاست بین الملل مؤثر باشد. یکی از دلایل ضعف جنبش عدم تعهد فقدان قطعنامه های الزام آور بوده و هست. برخی از اعضای جنبش بر اصول اولیه جنبش که خود آنان به آن اصول رأی داده بودند پایبند نبودند. این جنبش هرگز نتوانست در شرایط بحرانی مانع از وقوع جنگ حتئ میان اعضای خود شود
   
وابستگی روبه رشد برخی از کشورهای عضو به یکی از ابر قدرتها منجر به درگیریهای میان بلوک شرق و غرب می شد. اندونزی از سال ١٩٦٧ با به روی کار آمدن یک حکومت نظامی عملا متحد بلوک غرب شد و کوبا از سال ١٩٧٠ از لحاظ اقتصادی وابسته به اتحاد جماهیر شوروی بود. در کنفرانس هاوانا در سال ١٩٧٩ خیلی از کشورهای عضو یکدیگر را متهم به وابستگی و خیانت به اصول جنبش عدم تعهد میکردند. علاوه بر این دیکتاتورها و مستبدان مانند قزافی یا رهبر کره شمالی کیم جونگ ایل از کنفرانس برای تهدید علیه کشورهای ثالث استفاده می کردند. این در حالی بود که این جنبش برای حل صلح آمیز درگیریها بوجود آمده بود
   
نتیجه

جمهوری اسلامی خیلی دیر به فکر استفاده از جنبش عدم تعهد برای فرار از انزوای بین المللی خود افتاده است، زیرا این جنبش معنی و مفهوم واقعی خود را از دست داده است. جمهوری اسلامی در تلاش برای به چالش کشیدن نظم جهانی است این در حالیست که سران حکومت از فهم واقعیتهای جهانی عاجز هستند. تحولات خاورمیانه اگر به سود هر گروه یا کشوری باشد، قطعا به ضرر نظام حاکم بر ایران است. زیرا با حل و فصل مسائل واقعی مردم خاورمیانه ـ توسعه اقتصادی و تعامل مطلوب با نظام بین الملل ـ بخودی خود باعث انزوای اسلام سیاسی بخصوص در ایران خواهد شد

بخش: 
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.