کیانوش توکلی : آغاز سال تحصیلی جدید و علل بازماندگی از تحصیل کودکان
![](/sites/default/files/styles/galery_safhe_aval/public/2024-09/img_2016.jpeg?itok=CBLknfYJ)
در آستانە بازگشایی مدارس و آغاز سال تحصیلی جدید در ایران آمارها حاکی افزایش تعداد کودکان بازماندە از تحصیل بە دلیل فقر و بیعدالتی در سیستم آموزشی است.فاصله خانوادەهای کارگری و اقشار کم برخوردار از تحصیل رایگان و آنچه اصل ۳۰ قانون اساسی نام دارد هر روز بیشتر میشود و نشان میدهد، این خانوادهها برای تحصیل فرزندانشان تمایلی ندارند.
دیدگاه و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمیکند.
دیدگاهها
کارخانه ابزارسازی برای تحکیم اقتدار و قدرت
درووود بر کیانوش عزیز!
اندکی گپهای تته پته ای برای تامّلات عمیق تر.
دلایلی که برشمردی، جنبه آمارهای تقریبی و ظاهری دارند؛ نه علّتی. مسئله «آموزش و پرورش» مبحثیست که بیش از هر چیز به دایره «ایدئولوژی مذهبی و مبانی عقاید» زمامداران حاکم مربوط میشود. حکومت الهی از روز اول، اصلا و ابدا در فکر آموزش و پرورش مردم ایران نبود؛ بلکه به دنبال «ماشین شهیدپروری» بود برای بر پا و فعّال کردن زرّادخانه جنگ و جهاد از یک طرف علیه مخالفین سیستم فقاهتی و از طرف دیگر، علیه مردم دنیا به حیث ساکنین «دارالکفر». به همین دلیل، گردانندگان سیستم فقاهتی به دنبال رشد شعور و بهمنشی رفتارها و پرورش و آموزش و آگاهی و دانش و تفکّر ایده آفرین و امثالهم فرزندان مردم نبودند که بخواهند در فکر مردم جامعه بدون هیچ تبعیض و تمایزی باشند. آنها بدنبال مومن کردن و تابع و مطیع شدن مردم بودند. حتّا خمینی در موقع انتخاب «رجایی» علنا گفت که: «اگر علم ندارد، ایمان که دارد!». منظورش نیز کاملا واضح بود. آنچه در دم و دستگاه حکومت فقاهتی، ارجحیّت و اولویّت دارد، «آموزش و پررورش فرزندان مردم» برای فراگیری هنرها و تکنیکها و غیره و ذالک از بهر کشورداری و تحوّلات مثبت و رسیدگی به معضلات اجتماعی نبوده و همچنان نیست؛ بلکه تمام تمرکز سیستم فقاهتی بر این محور میچرخد که ابزارهای جنگ و جهاد الهی را علیه مخالفین سیستم از عرصه میهنی به عرصه منطقه ای و جهانی توسعه دهد. به همین دلیل، هر چقدر از میزان «دانش آموزان کشور» کاسته شود، به همان میزان میتواند بر ابزار کردن فرزندان مردم از راه استخدام آنها در ارگانهای تابع مثل سپاه و بسیج و غیره و ذالک به دوام استقرار خودش بیشتر اطمینان داشته باشد.
حکومت آخوندی، مایل نیست که مردم ایران، فرزندانشان «فرهیخته و فرزانه و مستقل و با شخصیّت و سرفراز» از آب در آیند؛ بلکه بر آنست که مردمی تابع و بی شخصیت و ابزار و توسری خور و متعه بار آورد. اینها از روز اول استقرار دم و دستگاه الهی خودشان در فکر ویرانی و غارت و چپاول و زورگویی و خونریزی و جنایت بوده اند تا همین ثانیه های گذرا. حتّا چند وقت پیش یک آخوند مصدر حکومتی علنا گفت که: «ما برای خدمتگزاری و توسعه و پیشرفت ایران نیامده ایم و اگر میخواستیم چنین کاری بکینم، دیگه وارد عرصه قدرت و مبارزه نمیشدیم, چونکه خود محمّد رضا شاه، بهتر از تمام دم دستگاه آخوندها برای پیشرفت مملکت، اقدام میکرد». بحث آخوند جماعت، بحث دوام ولایت فقاهتی و استقرار اراده جبّاریّت الهی بر سرنوشت ایرانیان و پا بدهد تمام مردم جهان است. آخوند جماعت، هیچوقت در فکر «آموزش و پرورش» نبوده و نیست و نخواهد بود.
اینکه شرایط اجتماعی و کشوری در تحت سیطره آخوندها به آنچنان فلاکتی افتاده است که کثیری از مردم در وضعیّتی نیستند تا بتوانند فرزندانشان را به مدارس بفرستد و هزینه های آنها را تقبّل کنند، بحث ثانویست. علّت کلیدی ترک تحصیل و ناتمام گذاشتن مراحل تحصیلی به این بازمیگردد که سیستم فقاهتی، هشتاد درصد درآمدهای ملّی را خرج تبلیغات سرسام آور و ارگانهای سرکوبگر و مخارج جنایتکاران به کار گماشته و پر کردن کیسه حیف و میلهای انگلهای مفتخور از آخوندش گرفته تا آقازاده های بی شخصیّت و لُمپن صفت به هدر میدهد تا بتواند از این طریق به دوام سیطره ناحقّ و به شدت ویرانگرانه خودش امتداد دهد. آخوند جماعت و تابعین آخوند جماعت، هیچگاه در فکر «آموزش و پرورش» نیستند و منظور آنها از «تعلیم و تربیت» فقط یک چیز است؛ آنهم ابزار سازی فرزندان مردم برای قربانی شدن در راه اهداف و اغراض قدرتپرستان الهی. همین.
شاد زی و دیر زی!
فرامرز حیدریان
افزودن دیدگاه جدید