● تریبون آزاد

در مجموع، اصول مطرح‌شده در بیانیه نخست شورای راهبردی جمهوری‌خواهان داخل ایران، می‌تواند به گسترش گفتگو میان نیروهای دموکراسی‌خواه کمک کند و زمینه شکل‌گیری یک پروژه سیاسی مشترک برای آینده ایران را فراهم سازد. بی‌تردید تحقق چنین چشم‌اندازی نیازمند گفت‌وگوی گسترده، مشارکت نیروهای سیاسی و مدنی و شکل‌گیری نهادهای دموکراتیک پایدار است؛ اما طرح این مباحث می‌تواند گامی مهم در جهت شکل‌گیری یک گفتمان ملی برای رسیدن به دمکراسی در ایران باشد.

چگونه می شود ، سازمان یافته تر عمل کنید از کار های تکراری و پراکنده دوری نمایید و تظاهرات های بزرگ بگذاریدتا اثر بخشی بیشتری در بین جامعه ایرانیان مقیم‌ کشورهای اسکلندیناوی داشته باشید

چرا آزادی برای ایرانیان اصیل همانا زاده شدن از زهدان خدایی است که گوهرش ایثارگری و خودافشانی است؟؛ زیرا آزادی یادآور همگوهری سیمرغ و زال در انسان است که او را فرا میخواند تا از خویشتن فراتر رود

روی سخنم با کسانیست که امروز لباس وطن پرستی بر تن کرده وپرچم دفاع از کشور ،تمامیت ارضی و مقاومت در برابر این حملات را شعار خود ساخته و باورشان شده که بیشتر از هر کسی دلشان بر وطنی که چنین زیر بمباران قرار گرفته می سوزد.
کسانی که دراوج ورشکستگی رژیمی که این جنگ سقوط اورا تسریع می کند وامکان ظاهر شدن ومجددا بخیابان آمدن میلیون ها ایرانی بجان آمده را فراهم می سازد!خواهان پایان این جنگ خانمانسوز هستند.

هشت روز از آغاز جنگی می‌گذرد که آسمان ایران را با صدای انفجار بلرزه در آورده است. جنگ همیشه تلخ است؛ خون می‌ریزد، خانه‌ها ویران می‌شود و جان انسان‌ها از دست می‌رود. هیچ وجدان انسانی نمی‌تواند از جنگ استقبال کند. اما در همین روزها می بینیم که «وطن پرستان ۱۲ روزه» باردیگر با شعار فریبنده «نه به جنگ، نه به جمهوری اسلامی» به میدان آمده‌اند؛ شعاری که در ظاهر بی‌طرفانه و اخلاقی به نظر می‌رسد، اما در عمل چیزی جز کوششی برای نجات رژیمی نیست که امروز در نیمه راه دفن شدن در چالهٔ گور تاریخی خود قرار گرفته

این جزیره مهم‌ترین گلوگاه صادرات نفت ایران به شمار می‌رود و هرگونه اختلال در فعالیت آن می‌تواند اقتصاد کشور را با ضربه‌ای سنگین روبه‌رو کند. از این رو بررسی پیامدهای چنین سناریویی برای ایران، منطقه و حتی اقتصاد جهانی ضروری است.

تصور تکرار انقلاب 57 در شرایط فعلی چندان واقعی بنظر نمیرسد.

این مقاله با نقدی تحلیلی به بررسی سناریوهای مطرح‌شده از سوی علی کشتگر درباره آینده ایران می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه حذف برخی واقعیت‌های سیاسی، تداوم جهان‌بینی قدیمی ضد‌امپریالیستی و استانداردهای دوگانه، مانع فهم دقیق تحولات امروز ایران و نقش رهبری سیاسی در گذار از جمهوری اسلامی می‌شود.

کشتی جنگی ایران توی سریلانکا چه ضرری برای تو یا برای مردم ایران داشت که نابودش کردی، عمو جان؟ راستش اصلاً خوشم نیومد.

بحثی داغ در خصوص مسائل ایران و جنگ و اختلافات موجود بین ملیتها و مرکز نشینان

شهروندان همه مناطق ایران، همزمان و دوش به دوش هم می توانند کار رژیم را تمام کنند. تجربه مجاهدین با پشتیبانی صدام حسین برای سرنگونی حکومت اسلامی را فراموش نکنیم که چه تعداد از جوانان فداکار، در نتیجه یک تاکتیک غلط، جان باختند. مبارزه برای برچیدن حکومت اسلامی، نادرست است که به منازعه ای منطقه‌ای تقلیل یابد و سرمایه های ارزشمند ایران، به جنگی نابرابر اعزام شوند.
مبارزه جاری، ماهیتی شهروندی، سراسری و ملی دارد و بر حقوق مشترک همه ایرانیان استوار است. تنها از طریق همبستگی ملی و مشارکت فراگیر است که

یک خبرنگار بخش فارسی صدای آمریکا اعلام کرده است که به‌دلیل اختلافات داخلی بر سر نحوه پوشش اخبار مربوط به رضا پهلوی از کار برکنار شده است. احمد باطبی، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر ایرانی، می‌گوید قرارداد کاری‌اش این هفته بدون ارائه توضیح

پاسخ یک «نه» قاطع است؛ به دو علت. علت نخست خود مردمان کرد، بلوچ و آذری و … هستند که خود را از هر ایرانی، ایرانی‌تر می‌دانند و علت دوم ایالات متحده آمریکا است. قصد من در اینجا توضیح علت دوم است؛ یعنی نقشی که ایالات متحده آمریکا در این موضوع دارد.

جنگ ادامه سیاست است ، رهبران جمهوری اسلامی از روز نخست تاسیس نظام منحوس خود ، استراتژی نظامی خود را بر نابودی اسراییل و امریکا گذاشته بود آری جنگ راخمینی بادعوت از یاسر عرفات و بستن سفارت اسرائیل و اشغال سفارت آمریکا و شعار تسخیر قدس ونابودی اسرائیل آغاز کرد و اکنون این جنگ نتیجه همان سیاست خمینی و خامنه ای است

..

فرهنگ ایرانی در گستره‌ای چند هزار ساله شکل گرفته است؛ گستره‌ای که در آن، اقوام و ملّتهای بسیار با یکدیگر درآمیخته‌اند و لایه‌های گوناگونی از تجربهٔ انسانی را بر هم افزوده‌اند.

گفتگو درخانه ایران گلوبال : افشین جم ؛ جهانگیر لقایی ؛ اصغر جیلو؛ یاشار استهبان نزاد ؛ هوشنگ اسدی و کیانوش توکلی که در این ویدئو به استراتژی امریکا ( ترامپ) درباره اپوزیسیون ایران : پرداخته شد :

درک مفهوم وطن پرستی وحساسیت لحظه کنونی برای ما !
روزهای سخت وسرنوشت سازی را با درد واندوه سپری می کنیم. درد دیدن وطنی که تکه تکه می شود. درد نشسته تا بن استخوان ! از دیدن عمل کرد رژیمی بنام جمهوری اسلامی این اژدهای هفت سر مستولی شده بر کشور! که جدا از سر اصلی قطع شده اش، هنور تنوره می کشد وهر سر آن بدون کوچکترین مسئولیتی در قبال مردم و سرزمینی بنام ایران به ماجراجویانه ترین شکلی سعی در بقای خود دارد .

بسیاری از شما خود آتش افروزید! در این اتشی که از هر طرف در اطراف ایران برپاست شما نقش عمده ای داشته اید! همه این جنگ و جدال های ۴۷ ساله مگر از نتایج انقلاب ارتجاعی ۵۷ نیست؟ شما صلح طلبان و طرفداران ازادی و غیره چند بار دسته جمعی به خامنه ای نامه نوشته اید که مردم رانکُشد؟ در همین دوروزی که هزاران نفر را خامنه ای کُشت کجا بودید؟ بسیاریتان را می شناسم! برای خمینی که پایه های اسرائیل ستیزی را بنیان گذاشت غش و ریسه میرفتید و امام امام میکردید! و برای آدم کشی هایش کف میزدید! تشویق می کردید!

ن چه که این روزها باچشمانی بهت زده و یا چه بسا اشکبارشاهدش هستیم، همانا پرده‌برداری و آشکارشدن چهره واقعی و ضدانسانی «مداخلات بشردوستانه» مدنظر رضاپهلوی است. از کشتن دانش آموزان تا ویرانی بیمارستان‌ها و مدارس و مرگ مردم کوچه و بازار و بمباران خانه ها و تاسیسات زیرساختی و هر آنچه که متعلق به مردم ایران است. و این تازه فصل اول و مقدماتی داستان «رهایی» و حاصل دخیل بستن به این ناجیان است که بقول حافظ که عشق آسان نموداول ولی افتادمشکل‌ها!.

خيانت مجدد دولت كارگري بريتانيا به مردم ايران را كه خواهان به گورسپردن جمهوري اسلامي هستند ميشد انتظار داشت، اما چنين رفتاري نسبت به نزديكترين متحدان عرب آن درمنطقه خاورميانه دور از انتظار بود.

جنگ و فعال سازی شبکه ها, چرا مدیای اروپا ، تظاهرات ایرانیان پادشاهی خواه را کمتر انعکاس می دهند : کیانوش توکلی; مختار برازش ، هوشنگ اسدی :چنگیز امیری ، کیانوش توکلی; مختار برازش ، هوشنگ اسدی ، یاشار استهبان نژاد

تاریخ این آب و خاک، دفتر قطوری از لحظه‌هایی است که مردمانش در برابر آن ایستاده‌اند، اشک در چشم و حسرت بر دل. گویی سرنوشت این سرزمین، بارها و بارها با واژهٔ "افسوس" گره خورده است, افسوس برای فرصت‌هایی که سوختند، برای رؤیاهایی که ناتمام ماندند، و برای جوانانی که می‌توانستند آینده را بسازند اما خود به بخشی از گذشته بدل شدند.

با این همه، جنگ اگر در پاسخ به بیداد برخیزد، هرگز جشن نیست. در میدان جنگ، حلوای شیرین تقسیم نمیشود؛ تنها آنچه توزیع میشود، فقدان است: فقدان فرزند، فقدان پدر، فقدان مادر و خواهر و برادر و خویشان و دوستان.

همنشینی و گفتگو در خانه ایران گلوبال:
کیانوش توکلی با فریدون احمدی ، محسن کردی؛ یاشار استهپانژاد و هوشنگ اسدی

در چسمت دیگر، اپوزیسیون این شرایط را فرصتی تاریخی می‌بیند و حتی به بازسازی بنیادین نظام یا احیای نهادهای گذشته فکر می‌کند. اما اگر چنین تغییری هم رخ دهد، مدیریت مرحله بعدی فوق‌العاده دشوار خواهد بود، حفظ انسجام، کنترل تنش‌های اجتماعی و گذار از بحران، همگی چالش‌های بزرگ هستند.

در لحظات بحرانی تاریخ، نخستین وظیفه خرد جمعی آن است که میان «ملت» و «نظام سیاسی» تمایز بگذارد.
اگر کشور وارد رویارویی نظامی شده باشد، این واقعیت نباید ما را از یک اصل بنیادین غافل کند: جنگ‌ها را دولت‌ها آغاز می‌کنند، اما هزینه آن را ملت‌ها می‌پردازند

خودآگاهی به مساله معوقه تاریخی چرخه استبدادی ایران و گشودن مسیربرون رفت از آن، زیرنظر گرفتن لحظه‌های گوادلوپ حکومت اسلامی و سودای تأسیس قدرت مؤسس کاذب و این بار عمدتا با قابلگی آمریکا و اسرائیل و از طریق مداخله نظامی و گسیل ناوگان‌های عظیم دریايی و بمب افکن‌های نامرئی، آن چه که ترامپ آن را «آرماداهای» زیبا و قشنگ می نامد، و بالأخره مهم تر از همه به میان آمدن عاملیت و خودآئینی جامعه و کنشگران‌ است که هم چون بنیان گذاران «قدرت مؤسس» واقعی، مهر ابطال بر پیشانی مدعیان کاذب وموج سوار بزنند.

جنگی که امروز آغاز شد، جنگی سرنوشت ساز است و به نظر می رسد که معادلات قدرت در ایران و منطقه را برای دوره ای طولانی تغییر خواهد داد. اما فراموش نکنیم که جنگ ملت ایران با رژیم اسلامی، خاستگاهی متفاوت دارد و با انقلاب «زن زندگی آزادی» آغاز شد و بایستی به پیروزی دست یابد و اهداف شکوهمند انسانی آن محقق شوند.

لحظه سقوطی که می تواند به لحظه گذار دمکراتیک بدل شود .تیتری روشنفکرانه که اساس وهدف های کنگره تازه ایجاد شده زیر عنوان "کنگره برای آزادی ایران "را توضیح می دهد .

.

ایرانیان برغم مصایب و زجرها و عذابها و شکنجه ها و دردها و ستمها و بیدادگریها و نامهربانیها از قعر نکبت قرون، با زخمهایی بر تن و آتشی در جان، ایستادند؛ نه بر پای انتقامخواهی؛ بلکه بر پای استقلال اندیشیدن.

در مجموع، دو رویکرد، از سوی بخشی از سلطنت‌خواهان و برخی احزاب کردستانی، به قطب‌بندی‌ها و جبهه‌گیری‌هایی انجامیده که با ظرفیت ملی، دموکراتیک و لائیکِ واقعاً موجود در جامعه ایران برای هم‌پیمانی و ساختن آینده‌ای مشترک همخوان نیست.
استراتژی همگرایانه، مترقی، فرهنگ‌مدار و آینده‌ساز «زن زندگی آزادی» در بطن جامعه ایران ریشه دارد و می‌تواند نیروی خود را برای هدایت سیاست به مسیری مدرن، انسانی، ایرانی، تبعیض‌زدا و دموکراتیک به میدان آورد.

جمهوری اسلامی امروز به اختاپوسی می‌ماند که تقریباً بیشتر بازوهای حیاتی‌اش از کار افتاده‌اند؛ نه از مشروعیت عمومی خبری هست، نه کارایی فرهنگی‌اش رمقی دارد و نه چرخ‌های اقتصادی‌اش چون گذشته می‌چرخند. این موجود زخمی اکنون تنها با دو بازوی باقی‌مانده به بقای خود چنگ زده است: نخست، بازوی سرکوب عریان که با اتکا به سرکوبگران داخلی و نیروهای نیابتی، بی‌محابا به کشتار و بگیر و ببند ادامه می‌دهد؛ و دوم، بازوی جنگ سایبری و روانی که با دقت و پیچیدگی هدایت می‌شود.

در این مقطع، با تکیه بر اطلاعاتی محدود و خبرهایی که هنوز کامل و موثق نشده‌اند، این سطور را درباره نشستی با عنوان "کنگره آزادی ایران" می‌نویسم, نه برای حکم و قضاوت نهایی، بلکه برای ثبت یک نگاه اولیه. آنچه پیش‌روست، بیش از آن‌که داوری باشد، تلاشی است برای فهمیدن، تلاشی برای آن‌که ببینیم این گردهمایی در کجای نقشه پرفرازونشیب سیاست ایران قرار می‌گیرد.