زنان

از اعتراضات در زندان قرچک ورامین تا عفو عمومی

عفو عمومی در 40سالگی انقلاب
به مناسبت چهلمین سالگرد (بهمن57) جمع زیادی از محکومان دادگاه‌های عمومی و انقلاب، سازمان قضایی نیروهای مسلح و سازمان تعزیرات حکومتی با موافقت رهبرنظام اسلامی مشمول عفو و تخفیف مجازات قرار گرفتند.

متهم به تجاوز به حداقل سه دختر جوان دیگر
سلمان خدادادی تنها نماينده مجلس نيست كه اتهامات آزار جنسی او به رسوايی كشيده می‌شود. «محمدحسن جمشیدی»، نماینده بهشهر و «حسن سیدآبادی» نماینده سبزوار، دو نماینده ديگری هستند كه پیش از اين به دلیل «فساد اخلاقی» بازداشت شده‌اند. با وجود اين موارد، سلمان خدادادی هم چنان در تعدد و استمرار تجاوز آزارهای جنسی، در بين نمايندگان پيشتاز است.او جزیيات دفتر كار خيابان «ولی عصر» اين نماينده را شرح داده و افزوده است خدادادی در اين دفتر کتاب خانه‌ای دارد که تبدیل به تخت می شود.
۴۰سال است، به هر شکل و به هر روش، تنفر و انزجارمان را از این ظلمی که به ما رفته است نشان می دهیم
فروپاشی فیزیکی تاکنون رخ نداده، چون مردم نگران‌ند
خانم فائزه هاشمی گفته است:«با توجه به این فشار بالا و برخوردهایی که صورت می گیرد و وجود این نگرانی که اگر اینها بروند بعد چه می شود، امکان فروپاشی فیزیکی کم است ولی از لحاط محتوایی این فروپاشی اتفاق افتاده چرا که هر جا را می‌بینی فشل است. هر جا دست می گذاری خالی از مدیریت و تدبیر است. همه چیز رها است، فکری برای حل مشکلات نمی شود یا اگر می شود به جای بهتر شدن بدتر می شود، آثار بهبود دیده نمی شود.»
از کم‌حجابی به «حجاب الصاقی»
جنبش آرام و پیوسته‌ای که حول انتقاد به حجاب اجباری طی چهار دهه در جریان است، موفق شده گروه‌های مختلف مذهبی و غیرمذهبی مردم را با خود همراه کند، چرا که اساس‌اش بر مقاومت در برابر «تحمیل»، و سیاست‌اش، سیاست روزمره است. اما حرکت دختران خیابان انقلاب که هر چند می‌توانست گسترش یابد، با نحوه‌ی گفتمان سیاسی که گرداگرد آن شکل گرفت، ضرورت این همبستگی میان نیروهای مردمی (مردمان مذهبی و سکولار) را در برابر تحمیل حجاب، نادیده گرفت.
فشار اجتماعی بر روی زنان برای «زیبا بودن» طاقت‌فرسا است
کاسه‌ی صبر این زنان دیگر لبریز شده است. زنان بسیاری علیه سر تا پای لوازم آرایشی و عمل‌های زیبایی به پا خاستند. اولین اعتراض‌ها از بعضی زنان جوان کره‌ای شروع شد که در توئیتر یا یوتیوب فعال‌اند. زنان جوانی که جلوی دوربین، تلی از سایه چشم، کرم پودر، رژ لب، ریمل، جورواجور کرم و سرم را بیرون کشیده، در کیسه زباله ریخته و راهی سطل زباله کردند. زنانی که رو به دوربین اعلام می‌کردند که خسته شدند، از این فشار، از این که مدام باید شش دانگ حواس‌شان باشد که آیا صورت‌شان «بی‌نقص» است؟ از هراس این‌که مبادا یک
نه یکبار یلکه بیست سال است دادخواهی
پرستو فروهر، آنتیگونی است که نه یکبار یلکه بیست سال است به دادخواهی از قتل پدر و مادر خود- داریوش فروهر و پروانه اسکندری-(و دیگر جانباختگان) بوسیله ی رژیم جمهوری اسلامی برآمده و با مِتد و پیگیری و شجاعت و وقاری مبارزاتی، خستگی ناپذیر و یک تنه (بطور نسبی) برآن شده که عاملین سلاخی پدر و مادر خود را رسوا سازد و هرچند که می داند در حکومت جمهوری اسلامی شانس دادرسی عادلانه ای بهیچ وجه وجود ندارد، اما خوب می داند که تا کنون دستآوردهای بسیار چشمگیری نه تنها برای خود و خانواده اش بلکه برای تمامی جانباختگ
استفاده نكردن از ظرفيت زنان و جوانان در كابينه دوم روحاني
مولاوردی در سمت دستیار رئیس جمهور در امور شهروندی در ماجرای «دختران خيابان انقلاب» از تلاش خود برای آزادی آنان سخن گفته بود.او همچنین گفته بود که درباره پلمب شدن اماکن تجاری بهاییان توسط نهادهای امنیتی با نهادهای مربوط نامه‌نگاری شده است.
او همچنین گفته بود که قوانین حجاب« نیاز به بازنگری جدی دارد و قانون کامل و به روزی نیست» و «هرگونه برخورد با موضوع عفاف و حجاب باید فرهنگی و با حفظ کرامت انسان‌ها و با احترام به آنها و به دور از امنیتی کردن موضوع باشد».
این کارزار، آنی نبود که انتظارش…..
ترجمه و تلخیص: 
مترجم: ندا رضائی
در بریتانیا، پس از بحران مالی سال 2008، خشونت خانگی به­طور چشمگیری افزایش پیدا کرد و در سال 2010 حدود سی و پنج درصد رشد یافت. در افغانستان پس از اشغال ایالات متحده/ ناتو و ارتقاء جنگ سالاران به مشاغل اجرائی، خشونت جنسی و فیزیکی علیه زنان به میزان قابل­توجهی افزایش یافت. در حمله اسرائیل به غزه بیش از 2000 نفر قتل­عام شدند که درصد قابل توجهی از قربانیان از میان زنان و دختران بودند. با نگاه به این آمار می­توان نتیجه گرفت که برپایی کارزاری بین­المللی برای مبارزه با خشونت‌هایی که زنان در سراسر جهان
خشونت علیه زنان طی دوران حاکمیت جمهوری اسلامی ایران به حدی مورد بی توجهی قرار گرفته است که حتی آمار دقیقی در این زمینه موجود نیست و رویه فراینده پنهان ماندن خشونت از یک سو و وضع قوانین تبعیض آمیز علیه زنان از سوی دیگر، خشونت در جامعه را بازتولید و موجب نهادینه شدن خشونت ساختاری و گردش خشونت در جامعه شده است.