فرهنگ، هنر و فن‌آوری

پرتو نور آن سری

در مثنوی و دیوان شمس از پرندگان بی شماری یاد شده که فهم معانی نمادین شان مقرون به درک مصادیقی است که مولانا در سلک تشبیه واستعاره و مجاز به خواننده القاء میکند.
از اینرو پی بردن به مدلول سخن مولانا و فهم ژرفای اندیشه ی وی جز با بررسی دقیق متن و سیر در جلوه های مشابه فکری او که در ابیات دیگر سروده های مولانا متجلّی است نامیسراست.تبری ازاین نکته که محتمل به تحمیل تاویل های نابجاست. باعث می شود، با استفاده از سوابق قرینه های ادبی و عرفانی و شواه
شاید یک سالی می گذرد از زمانی که از هایده ترابی (که غرق در مطالعات سومری و اکدی و آن خطوط عجیب و غریب میخی بود) درباره ی توجهِ ویژه ی آن مردمان به گذشته شنیدم: گذشته به صورتِ چیزی که در پیشِ روست. در پیوند با همین نکته بود که پس از چندی یک قطعه و سه رباعی نوشتم (آذر ماه ۹۷)، ولی می دیدم که انتشار آنها نیاز به یادداشت و توضیحی از هایده نیز دارد. حال از او سپاسگزارم که این یادداشت آغازین را نوشته است که خواهید خواند، و پس از آن چند سروده ی من خواهد آمد.
س.ی.
گاهی اوقات اضطرار ایجاب میکند تا به دنیایی پناهنده شویم که رنگ، نژاد، مذهب، دروغ، ریا، خیانت و غیرو معنایی ندارد و هر چه هست "عشق و زیبایی" است. بیاد کوکب بی بدیل شرق "ام الکلثوم"، اجرایی با صدای "چانتل" خواننده بیست و چند ساله لبنانی که گرچه کارهای محدودی ارائه کرده اما لطافت و احساس در آنها موج میزند، تقدیم میگردد
از صادق نوشتن آسان نیست چه رسد که "هدایت" باشد؛ نویسنده¬ ایرانی که هیچ نویسنده¬ای در تاریخ معاصر به اندازه او رنج، بویژه رنج فرهنگی نکشیده است. مگر نه اینکه "فرهنگ" هم به زندگی نظر دارد و هم به مرگ؟ آیا فرهنگ جز چگونه زیستن و چگونه مردن است؟ کدام نویسنده، کدام شاعر، کدام صادق ایرانی به اندازه هدایت رنج کشیده است؟
سروده ای از رضا مقصدی
در نگاه تاریخی ِمردانه به خوب و بد روابط انسانی و سیاسی، لابد کسی که مردم به خاطر مهر و محبتش به سوی او بشتابند و بجای پدر پرجلال و جبروت مادر خدمتگزار باشد سرشار از مهر و گذشت، فاقد کاریزما ست و قرار نیست کسی به سوی او بشتابد.

این برداشت ها ی عمیقا سنگ شده، که چون ماسک بد هیبتی حتی بر سخنان انسان دوستانه و پر عطوفت مصلحان اجتماعی چنان نشسته است که دیگر کلام اصلی آنها را نمیتوان شنید، باید به فوریت بازبینی شوند چرا که در جهان امروز، بیمار از درد خود پرستی و هویت پرستی، بیش از هر چیز به دوستی
سروده ای از شمی صلواتی
ناآشنا دوستی؛
نوشت از دور !
"شعری بنویس -
بدون درد و رنج- بدور از سیاست!
از بوسه و - لب به لب و - عشق عریان
زندگی را تصور کن
بی آنکه دست و دل را بلرزانید"
زبان سومری تنها زبان باستانی ست که مدارک نوشتاری زیادی از آن در دست داریم. از ایلامی ، هوری، اورارتویی چیزهای کمی در دست است. از اینرو « اجباراً» کندو کاوها بیشتر متوجه متون سومری ست...
سروده ای از نرگس اليكايي